Dag 5

Utah, here we come

Vrijdag 3 juni.

Utah, here we come.
Na een tussenstop van 4 nachten in het "plaatsje" Chicago, was het vanmorgen tijd om door te vliegen naar Salt Lake City. Het was vroeg uit de veren omdat we om half 10 zouden vliegen en minimaal 2 uur van tevoren aanwezig moesten zijn. We zaten op tijd in de taxi en onze chauffeur deed er alles aan om op tijd te zijn; hij reed hard waar de ochtendspits het toeliet. Eenmaal op het vliegveld verliep alles vlot, ook het inchecken. Daarna was het tijd voor een ontbijtje.

De drukte op dit vliegveld is gigantisch. Schiphol is druk, maar dit vliegveld heeft meer weg van Rotterdam CS in de ochtendspits. Door de veelvoud van binnenlandse vluchten is het een komen en gaan van vliegtuigen. Op de startbaan die wij passeerden met ons vliegtuig, stonden minimaal 8 a 10 vliegtuigen acher elkaar opgesteld om op te stijgen. Eenmaal in de lucht was het relaxed. We hebben lekker film gekeken op de iPad met behulp van wifi en de app van United Airlines. Sandra Bulllock in de hoofdrol in: Our Brand is Crisis. Leuke film en zeker aan te bevelen.

Op het vliegveld SLC haalden we onze auto op bij Hertz. Een minivan van Nissan. En nu op naar ons hotel Crystal Inn. Dat bleek even lastig daar er in SLC niet met echte straatnamen wordt gewerkt, maar met coördinaten. Het beginpunt van dit stratenstelsel is de zuid-oost hoek van Temple Square, de locatie van de Salt Lake City temple van de mormonen. Zelfs onze Tom Tom had er moeite mee, dus vervielen we in het ouderwets vragen bij een benzinestation waarbij de pomphouder ons met behulp van een handschets de weg wees naar het Crystal Inn hotel. Dit hotel bood ons mooie kamers; groot zelfs met een jacuzzi op de kamer.
Vervolgens zijn we op weg gegaan naar Temple Square, waar zich de tempel van de Mormonen bevindt. Daar moesten we geweest zijn.

SLC is de hoofdstad van Utah. De stad was in 2002 het decor van de Olympische Winterspelen. De Nederlandse kunstenaar Clemens Briels was toen benoemd als Official Olympic Artist. Een bekend schilderij dat hij met name voor deze spelen heeft gemaakt, hangt als zeefdruk bij ons in de huiskamer; een kleine relatie hebben we dus wel met deze stad. Iedere dag. De stad is vele malen kleiner dan Chicago en New York, het is maar een dorp hiermee vergeleken. Maar onderscheidt zich wel als over de collectieve voorzieningen gaat van een stad. Alles, laat ik het nuanceren, maar veel ziet er zeer verzorgd uit in vergelijking tot de genoemde steden: geen vuil op de straten, schone en onderhouden lichtmasten, mooie overheidsgebouwen etc. Daarnaast zien ook de winkels er allemaal goed verzorgd uit.

SLC is het startpunt van onze reis door Utah, waar we 4 nationale parken gaan bezoeken. Een voorproefje hebben we bijna 2 weken geleden al gehad bij een film in het Omniversum over deze nationale parken. Wat een overweldigende natuur kregen we daar te zien in die film. Dat beloofd wat voor de komende dagen. Vol verwachting klopt ons hart.
Wordt vervolgd.

Leen en the other three.