Dag 11

Page – Bryce Canyon

Dag 11 (Page – Bryce Canyon)

De dag rustig begonnen. Wel weer vroeg wakker maar nu de luxe om te blijven liggen. Vandaag staat de reis naar Bryce Canyon op het programma. Ook dit moet (van horen zeggen) weer mooi zijn. Even lekker gedoucht en ontbeten. Om een uur of half 11 klaar voor vertrek. Direct na vertrek nog even geld pinnen (we hebben inmiddels geleerd dat sommige zaken alleen met cash gaan) en een coffee 2 go bij de plaatselijke Starbucks.

On the road again. On our way to Bryce.

Al snel rijden we over de brug bij de Glen Canyon Stuwdam. De aanleg van deze stuwdam is de reden geweest dat het stadje Page hier is ontstaan. Inmiddels telt Page zo’n 7000 inwoners en is het een drukke toeristenplek vanwege het watertoerisme op Lake Powell. Lake Powell is overigens weer ontstaan door de aanleg van de stuwdam. Een machtig verschijnsel zo’n dam. Een immens bouwwerk. Later op onze reis gaan we waarschijnlijk ook nog naar Hooverdam. We hebben hier alvast een voorproefje gehad. Na een korte stop weer verder.

De reis van 167,7mijl die we deze dag hebben gemaakt was alles behalve saai. We begonnen met een rood landschap dat redelijk abrupt overging naar wit en vervolgens hebben we nog geel, grijzig, rose en opnieuw rood voorbij zien komen. Opnieuw uitgestrekt ofwel “zo ver als het oog kon rijken was er helemaal niets, nada” zoals Urbanus zou zeggen. Nou ja op deze mooie gekleurde landschappen na dan.

Bijna op onze bestemming reden we Bryce Canyon National Park binnen. Direct vielen de karakteristieke rotsformaties op. Wat indrukwekkend weer. Niet te vergelijken met wat we al hadden gezien. Snel de camping opzoeken en nog even sunset meepakken. Er was wat bewolking, het was dus afwachten of de zon voor de mooie kleuren kon zorgen. Na installatie van de camper het park in opzoek naar de Rim. Helaas waren we vergeten dat we (de vorige dag al) opnieuw een tijdzone waren overgestoken. In Utah is het een uur later (8 uur verschil met Nederland in plaats van 9). Hierdoor zouden we met de shuttlebus direct bij drop-off weer moeten instappen om nog met de shuttlebus weer terug te komen. Hhmm, wat dan? Er was wat slecht weer voorspeld (voorzover wij hadden kunnen herleiden uit het gebrekkig internet dat we tot onze beschikken hadden gehad). We wilde niet riskeren dat het morgen slecht zou zijn. Nu scheen de zon, dus nu iets anders verzinnen. Een oud vrouwtje dat de bus tickets bij onze camping verkocht gaf de tip om met onze camper het park in te gaan. Volgens onze informatie was onze camper daarvoor te groot (vehicles 25ft. or taller not allowed to park in the park, die van ons …… juist 25ft.). Toch de stoute schoenen aan en met de camper het park in.

De eerste parkeerplaats (bij sunset point) geen plek te vinden voor onze camper. Als er al plek was, was die voor een auto, zeker niet voor een camper. Tweede parkeerplaats (bij Inspiration point) hier was net plek genoeg. De auto die voor ons stond geparkeerd had ‘m wat verder naar voren staan zodat wij de achterste meter van zijn plek erbij konden pakken. De camper stak net iets verder uit dan de grote Amerikaan naast ons. Mooi!

Het zonnetje scheen en doordat de shuttlebussen al gingen stoppen was het lekker rustig. Na een klein stukje lopen stonden we aan de rand van Bryce Canyon (bij Bryce Amphitheater). Fantastisch wat een uitzicht. Door weer en wind getekend landschap met duizenden rots naalden en stenen torens. De term Amphitheater is wel terecht gekozen. Het lijkt hier inderdaad op een theater waarbij de sculpturen de indruk wekken van een theaterensemble in een groot openluchttoneel. Wist je overigens dat Bryce Canyon eigenlijk helemaal geen Canyon is, maar de verweerde kant van de pink Cliffs (een 50 tot 60 miljoen jaar oude roze formatie van het Colorado Plateau). Overigens dankt Bryce Canyon zijn vorm aan de diversiteit van de zand(/rots) samenstelling in de lagen. De snelheid van de verwering van de lagen is verschillend waardoor Bryce Canyon zijn kenmerkende vormen heeft gekregen.

De zon zorgde voor prachtige schaduweffecten. Opnieuw werden we er stil van. Direct kunnen we beamen dat Bryce Canyon terecht een van de bijzonderste natuurwonderen van Amerika wordt genoemd. Prachtig. Het valt opnieuw niet mee om het te vangen in foto’s, maar we doen ons best.

Vanaf Inspiration point lopen we langs de Rim naar Sunset Point een wandeling van ongeveer 0,7mijl. Nergens staan hekken zodat je overal op de uitstekende rotsdelen kunt gaan staan om de Canyon in te kijken. Iedere uitstekend rotsdeel geeft een andere mooie hoek om een foto te maken. Als het weer het toelaat, gaan we morgen absoluut terug. We besluiten om dan The Navajo Trail te gaan lopen. Een wandeling de Canyon in.

Voor nu besluiten we om terug te lopen naar Inspiration point, naar onze camper. Doordat we op de heen reis zo bezig waren met kijken, indrukken opdoen, verstelt staan en foto’s maken hadden we niet in de gaten dat we in de 0,7 mijl die we gewandeld hadden sterk afgedaald hadden. We moesten dus een ferme klim maken. Ach, het was het waard. Hijgend kwamen we bij Inspiration point aan. Nog even op adem komen terwijl we nog even genoten van het uitzicht, de stilte en de laatste zonnestralen in de Canyon.

Terug op de camping ons huis op wielen geparkeerd. Hier hadden we overigens ook een prachtig uitzicht. We keken uit over een lager gelegen meertje. Echt lang hebben we er buiten niet van genoten. Het blijkt dat het hier met zon (direct) warm is, maar zonder zon ook snel koud. Te koud om lekker buiten te zitten. Dan binnen nog maar even proberen te interneten. Omdat heel de camping dat probeerde was de verbinding (welke verbinding?) slecht te noemen. Tot slot nog even de vele foto’s van die dag opgeschoond en uiteindelijk moe en vol nieuwe indrukken gaan slapen.