Dag 23

Maandag 22-6 Badlands-Cheyenne

Typische maandag. Een rit van 318 mijl die zo'n 6 uurtjes gaat duren. Op zich voor ons geen probleem; wij genieten van autorijden maar vandaag was het een ander geval. We kwamen langs Wounded Knee, dus meenden daar ons respect te betuigen aan al die onnodig gedode Indianen. Een paar stalletjes en een onduidelijk kerkhofje viel ons ten deel. Jammer dan.
We reden snel verder met enkele uren slechte weg en een ontzettend saai en vervelend landschap. Zo ver het oog reikt vlaktes en hier en daar een klein heuveltje. Niets dan heuvelachtig gebied met weilanden en korenvelden. De chauffeur wordt dan nonchalant en zo kon het gebeuren dat net aangekomen in Nebraska Officer Johnson, D die ons tegemoet kwam rijden constateerde dat ik de max. snelheid (60 Mi/uur) behoorlijk had overschreden. We dachten dat ons vakantie budget een flinke deuk zou oplopen, maar na een kwartiertje computeren in z'n auto met m'n paspoort en rijbewijs in z'n handen kwam het oordeel.... ik kreeg een schriftelijke officiële waarschuwing die nu dus ook verder voor alle andere verkeersagenten in USA te bekijken is... Onnodig te zeggen dat ik de politieman bedankt heb en nog een fijne dag heb toegewenst. Hij was namelijk zo goed geweest om de snelheid op papier onder de 70 Mi/uur te houden zodat hij geen boete hoefde op te leggen... de schat !!
Verder rijd ik vanaf nu hier constant minimaal 2 mijl onder de max. snelheid; als ze me namelijk nog een keer betrappen ben ik fors de sjors.
De lange saaie weg verder vervolgd en zo uiteindelijk in Cheyenne aangekomen. Typisch maandag; "we call It a day !" en drinken verder op ons gemak een "Budje".