Dag 18

Een prachtige dag in-om Jasper

Vandaag begonnen met het plaatsen van de foto's van de afgelopen dagen. De WiFi viel steeds uit, maar nu staan ze er allemaal op vanaf reisdag 15.
Vanmorgen opgestaan met een grijze en bewolkte lucht, een stevige wind maar...... droog. De temperaturen zouden vandaag uiteenlopen van 14 graden tot -3 met een gevoelstemperatuur van -10.
Na het ontbijt zijn we naar het visitor centre gegaan om nog wat informatie over Jasper te zoeken. Daarna zijn we naar de Jasper Sky Tram gereden, waar we om 11.18 een ticket geboekt hadden om met een gondel naar de top van de Whistler, 2245 meter hoog, gebracht te worden. Indien mogelijk wilden we dan naar de top lopen. Door omstandigheden was de rit verlaat en was het tegen 11.45 dat we als haringen in een tonnetje aan de 7,5 minuut durende tocht vanaf 1000 meter naar boven gingen. Ik had me warm aan gekleed en allerlei laagjes over elkaar aan. Alleen geen handschoenen en oorwarmers..
Het waaide flink, maar daar merkte je met uitzondering van het laatste stukje op de kale top, niet veel van. Ik stond helemaal voor in en had een prachtig uitzicht. Bij de laatste meters naar het eindpunt vond ik het niet echt fijn om alles te zien.....
Eenmaal boven werd je bijna meteen uit je broek gewaaid en was het erg koud ondanks alle laagjes. Het eerste stuk kon je over een boarding redelijk beschermd lopen, maar toen we eenmaal verder wilden lopen, vond ik de wind te koud en te gevaarlijk en ben ik terug gelopen. Joost wilde wel verder maar besloot met mij mee terug te gaan. We konden wel mooie foto's maken ook al was het wat heiig.
We konden vrijwel direct met de Skytram terug en eenmaal beneden zijn we naar Jasper gereden om te lunchen.
Daarna tegen 13.30 op weg voor een mooie route naar Lake Maligne en hopen op beren en rendieren/ kariboes. De snelheid op de weg omhoog naar Lake Maligne, 1700 m hoog, was maximaal 60 km per uur ter bescherming van de dieren. Aan deze weg ligt ook de Canyon Maligne waar 6 bruggen overheen liggen die je in wandeltochten kunt bereiken. Hier zijn we regelmatig voor de auto uit geweest, hebben mooie stukjes gewandeld en de prachtige natuur van deze canyon gefotografeerd. Na de eerste stop in de canyon zagen we een aantal auto's met alarmlichten aan de kant van de weg staan en wat bleek......in de berm een meter of 10-15 van de weg liep een zwarte beer. Hij liet zich niet afschrikken door de stoppende auto's en bleef op zijn gemak eten zoeken. Na 15 minuten verdween hij in het bos en reden we door. We kwamen langs Medicine Lake en op de weg vlak daarvoor zagen we weer allemaal aan weerszijden de restanten van een bosbrand uit juli 2015. Wat veroorzaakt dat toch een vreselijke schade aan het bos.
Even voorbij dit meer stonden weer allemaal auto's langs de weg. We stopten en zagen een kariboe aan de kant van de weg aan de takken en blaadjes van de jonge bomen knabbelen. Joost ging, net als een aantal andere mensen, met zijn fototoestel de auto uit en kon zo mooie kiekjes maken. Het dier vond het prima, at rustig door en liet zich niet van de wijs brengen .
Na een minuut of 10 reden we door tot aan het meer. We konden niet verder, draaiden om en hoopten op de terugweg natuurlijk nog wat tegen te komen, maar dat gebeurde helaas niet.
Het was een prachtige eerste kennismaking met de Rocky Mountains: afwisselend, ongerept, meren, rotsen, wilde dieren, eeuwige sneeuw.....wat wil je nog meer! Deze ene dag voldoet al aan mijn verwachtingen ervan, nog een aantal te gaan.
Tegen 17.45 waren we weer bij het hotel en omdat we gisteravond zoveel problemen met internet hadden, besloten we eerst het verslag en de foto's te doen voor we gingen eten.
Morgen is het de vraag of we internet hebben en iets kunnen plaatsen, anders in ieder geval overmorgen weer 2 verslagen.