Dag 10

Grizzly Tour Telegraph Cove

Twee dagen geen internet gehad. Daarom twee verslagen in te halen beginnend op dinsdagmorgen 7 juni.
Om 6.00 uur de wekker gezet, want om 6.45 moesten we ons melden voor onze Grizzly Tour. Gelukkig was het vertrekpunt onder aan de trap van ons "hotel" , een huis met twee steile trappen aan de buitenkant. Deze trappen beklimmen met ieder een koffer van 23 kg en de nodige handbagage was de vorige dag met enige inspanning goed verlopen doordat we iedere koffer met z'n tweetjes naar boven sjouwden. Goed teamwork al zeg ik het zelf.
Onze hotelkamer bevond zich in een oud huis behorend bij Telegraph Cove Resort, dat van eind mei tot 1 oktober open was, geheel in de oude en ouderwetse stijl behouden is en nog ingericht is in de stijl van de jaren 20 met hier en daar natuurlijk wat aanpassingen van deze tijd. Hiertoe behoort overigens geen internet en WiFi ........
Met een groep van 12 mensen, de kapitein en een bemanningslid vertrokken we klokslag 7.00 uur voor een hele dag op het water. Om te voorkomen dat ik zeeziek zou worden, had ik bij het ontbijt weer een toverpil ingenomen. De ochtend startte koud, 13 graden, en grijs, maar in de loop van de dag vanaf een uur of twaalf verscheen de zon en was het uit de wind zelfs warm.
Vrijwel direct na vertrek zagen we een walvis en zeehonden zwemmen. Ook zagen we adelaars, die op Vancouver Island veel te zien zijn. Wat een prachtige vogel is dat toch.
Met behoorlijke snelheid, op de klotsende golven en met de wind mee en het getij tegen, moesten we een afstand van 100-120 km overbruggen om bij Glendale Cove een inham in een fjord te komen. Dit duurde twee tot twee en een half uur en was een leuke tocht. Tijdens de tocht moet de kapitein goed opletten, want er drijven grote boomstammen op het water en daar wil je geen botsing mee krijgen.
Aangekomen bij Gelndale Cove werden we meteen verrast door een moederbeer met drie jonkies en nog drie volwassen beren. Omdat het laag water was, dit komt twee keer per maand voor, konden zij zich nu vol eten aan van alles wat er zich onder stenen/ rotsblokken bevond. Het was prachtig te zien hoe moederbeer met haar klauwen de grootste brokstukken, keien en rotsblokken zonder moeite omgedraaid kreeg en zich vervolgens volvrat. De kleine beertjes deden vrolijk mee en volgden het voorbeeld van moeder. We hebben stil en vol belangstelling zeker 45 minuten op 15-20 meter afstand vanaf de boot naar dit schouwspel zitten kijken, filmen en foto's gemaakt.
Vervolgens hebben we de boot waarop we zaten omgeruild voor een soort platbodem, waarmee in ondieper water nog dichterbij de beren gekomen kon worden. Dit lukte bij een zwarte beer, die aan het eten was op een andere plek in de baai.
Tegen 11.30 hebben we aan de steiger geluncht en zijn daarna nogmaals met de platbodems op jacht gegaan. We troffen een forse, grote lichte bruine mannetjes beer en een kleiner wit vrouwtje aan. Ook zij hadden het druk met eten. Daarna op nog een andere plek weer een zwarte beer gezien. In totaal hebben we 11 beren gespot....
Om 14.00 gingen we weer richting Telegraph Cove. Nu hadden we het getij mee en de wind tegen. Dit had tot gevolg dat we hele stukken echt op de golven bonkten en klapten en ik was blij dat ik wat achter in de boot kon gaan zitten en er niet zo veel last van had. Om 16.00 waren we terug en was het tijd voor een drankje. De Canadezen eten vroeg en vandaag deden wij daar, gezien de lange dag, graag aan mee. In het restaurant van ons hotel hebben we lekker gegeten en gelukkig eens iets met rijst in plaats van steeds iets met friet. Het vreemde is als je geen friet wil, mag je kiezen tussen soep of salade. In mijn ogen niet echt de alternatieven waar ik iets mee kan......