Dag 14

Van Whistler naar Sunpeaks 350 km

Gelukkig sta ik vanmorgen beter op en voel ik me na een klein ontbijt een heel stuk beter. In de loop van de dag voel ik me weer goed.
Als we om 9.30 uur vertrekken is het hier in Whistler 3 graden, grijs en regent het.... Dit duurt tot tegen 12.30 uur en is nou niet echt wat we ons ervan hadden voorgesteld. Een wandeling maken naar een waterval, is vragen om een nat pak.
Daarom rijden we door en gelukkig wordt het tegen de middag droog en zien we af en toe het zonnetje te voorschijn komen. De temperatuur stijgt voorzichtig naar 12-13 graden en aan het eind van de middag zien we het even 17-18 graden worden. Aan het eind van de dag arriveren we op 1000 meter bij ons hotel en is het weer 10 graden.
Onderweg hebben we in Lillooet, wat ze hier een stadje noemen, maar wat zo klein is dat het in Nederland niet eens bestaat, een Samoza en een wrap gegeten en wat cultuur gesnoven in het plaatselijk museum. Dit museum wordt gerund door vrijwilligers en bestaat van giften. Er stonden veel voorwerpen die vroeger gebruikt werden in het dagelijks leven.
Daarna zijn we doorgereden en kwamen door Cash Creek en Savona om tot slot via Kamloop, waar we nog naar een museum wilden maar dat was helaas gesloten, naar Sun Peaks te gaan. Dit zijn ook de enige 4 plaatsjes die we tijdens die 350 km zijn tegen gekomen.
Het was een prachtige rit door een heel wisselend en ruiger landschap dan we op Vancouver Island hadden.
Sommige stukken waren steil en bochtig met rotsen aan weerszijden, andere stukken leek het alsof we door een woestijnachtig landschap reden. Er waren ook wat vlakkere groene stukken weiland waarin het vee stond te grazen. Je zou kunnen zeggen dat je je het ene moment in Frankrijk en het andere moment in Oostenrijk of Zwitserland bevindt en dat allemaal binnen 350 km.......daarvoor moet je dan wel eerst naar Canada vliegen!
Ook nu was de afstand tussen twee plaatsjes behoorlijk groot en stonden er desondanks toch ook hier en daar wat woningen in groepjes in the middle of nowhere. Ik vraag me dan echt af, wat bezielt mensen toch om zich zo ver van de bewoonde wereld te settelen.
En woningen...... Ik schat dat 65% van de Canadezen in een veredelde mobil home woont en die uitbouwt, ombouwt, aanbouwt. Soms wordt er een nieuw huis naast gezet en wordt het restant voor opslag gebruikt. Je wil niet weten wat er soms aan rotzooi naast de huizen ligt. Gemiddeld staan er bij iedere woning 3 auto's voor de deur, waarvan er zeker een in het grasveld aan het groeien is en waar al onkruid uit tevoorschijn komt. Je kunt je voorstellen dat er ook vaak een groter aantal auto's in de wei en op de oprit staan.
In dit gebied komen we ook veel meren tegen, die prachtig blauw kleuren als de zon een beetje schijnt, maar vies groen zien als het bewolkt en grijs is. Ondanks dat het 11 juni is, lag er ook nog een beetje eeuwige sneeuw op een helling.
Het seizoen is nog steeds niet echt begonnen en overal waar we komen is het nog vrij rustig en zijn niet alle zaken open. Wel zijn we ook al vol bepakte fietsers tegen gekomen, die dezelfde hellingen, soms 13%, als wij op moeten rijden. Dat zijn bikkels....... Natuurlijk rijden ook hier veel campers en auto's met grote luxe caravans er achter.
Het is hier de afgelopen weken schijnbaar erg warm geweest tot 38 graden. Daarom zijn de locals hier wel blij met wat minder weer en regen, want regen valt hier niet zo veel. Wij hopen natuurlijk dat het droog blijft en vinden 15-16 graden al goed, zodat we ook eens een mooie wandeling kunnen maken.
Misschien morgen........