Dag 11

Angel Island & Alcatraz Island

Nadat we in het hotel even een ontbijt hadden meegepakt en even hadden staan praten met een Nederlands gezin was het tijd om naar Pier 33 te lopen.
We liepen net het hotel uit toen we zagen dat de politie aan het praten was met een man en vrouw die een kindje bij zich hadden en een hond. Ze hadden een tentje opgezet. Naast de tent stond een kinderwagen met daaraan een paar tassen. Het kleine jongetje is van Daantje’s leeftijd en rent vrolijk in het rond. Hoe erg moet het zijn dat je met een peuter op straat staat. Dan ben je alles kwijt en raak je wellicht ook nog je kind kwijt. Mijn hart breekt. De tegenstelling is enorm op letterlijk twee keer vallen zitten winkels als Diors en Luis Vuitton, waar mensen schaamteloos enorme bedragen uitgeven aan een handtas terwijl 200 meter verderop mensen noodgedwongen uit een prullenbak staan te eten en op straat slapen. Het blijft bizar.
Vanaf pier 33 vertrok onze boot om 09.40 uur naar Angel Island & Alcatraz Island. Voor het vertrek moesten we eerst nog onze kaarten ophalen. We kregen een knalgeel polsbandje en waren klaar om te vertrekken.
Na een boottocht van 45 minuten met uitzicht op de Skyline van San Francisco en Alcatraz Island komen we aan op Angel Island. Het is lijkt we of we op een mediterraans eiland zitten, alleen dan een bekkie kouder. Het water en de lucht zijn blauw, het eiland groen en in het baaitje liggen allerlei zeilboten.
Ons werd nog even flink op het hart gedrukt dat we niet te laat terug moeten komen, want de boot vertrekt gewoon en dan mis je Alcatraz Island. Duidelijk verhaal. Er stond een tram op ons te wachten voor een 1 uur durende tour over het eiland. Met tram bedoel ik zo’n wagentje waarmee je vroeger door de dierentuin kon gaan. Iedereen was in de tram geladen en we vertrokken. Er kwam direct een heuvel aan en we gingen in slakkentempo omhoog. Tim benadrukte nog even dat dit niet best was en dat we lopend sneller waren geweest. Eenmaal boven op de heuvel kwamen er zwarte rookpluimen van het trammetje af. We stonden stil. Kapot dus. Die vakantiekilo’s van al deze mensen waren waarschijnlijk net teveel van het goede. Een ander trammetje kon niet worden gebeld, want er was geen bereik. Dus noodgedwongen liepen we met zijn allen terug. We kregen nacho’s als goedmakertje en binnen een uurtje vertrokken we alsnog voor de tour . Gevolg was wel dat we dan geen tijd meer hadden om te lunchen. Wij haalden dus een paar wraps to go en stapte in het trammetje. Spannend zou het wel worden: ons was ongeveer 54 keer vertel op tijd bij de boot te zijn, maar dat gingen we niet halen op deze manier. ‘Ik regel wel wat met de kapitein‘, riep een medewerkster van Angel Island.
We geloofden de mevrouw maar en met ons nog zo’n 25 andere bootgangers.
Het tram tourtje was erg leuk. Onderweg hebben we nog een hert gezien met haar jong.
We reden hoog en keken uit op de baai. In San Francisco komt zoet en zout water bij elkaar en vanaf deze hoogte zag je de scheidingslijn. Zoet water is lichter van kleur, zout water is donkerder, meer richting groen. Een mooi verschijnsel. De tourgids vertelde dat er bij de brug veel haaien zwemmen die op zoek zijn naar jonge zeeleeuwen en jonge dolfijnen. Wanneer er in het water wordt gezwommen in wedstrijdverband, dan zwemmen de zwemmers in een heel groot net zodat ze veilig zijn.
Verder leerden we van de gids dat Angels Island voor San Francisco is wat Ellis Island voor New York is. Er was namelijk een immigratiecentrum gevestigd op Angel Island, waar voornamelijk Chinezen werden vastgehouden, die naar Amerika wilden emigreren. Dit had alles te maken met de Chinese Exclusion Act, waarover we in New York al het e.e.a. hoorden. Wat extra informatie: "Het eiland is opeenvolgend gebruikt als ranch, legerkamp, fort, quarantainekamp en immigratiestation. Tot 1940 passeerden immigranten uit het westen langs Angel Island, waardoor het eiland de bijnaam "Ellis Island of the West" meekreeg."
Toen de tour was afgelopen lag de boot er gelukkig nog. We moesten snel opstappen. Na Angel Island was het tijd voor Alcatraz Island. Balen. Ergens onderweg ben ik ondergescheten door een vogel. Mijn hele rugzak. Tim vond dit natuurlijk erg leuk. De eerste dag in San Francisco werd ik op een haar gemist door een enorme klodder en nu was het dan toch raak. Achja, brengt geluk schijnt.
Na een boottocht van een half uur kwamen we aan op Alcatraz Island en na uitleg van een mega padvinder over wat wel en niet mag konden we op pad. We namen de audiotour door de gevangenis. Eerst even omhooglopen naar de gevangenis en daar een koptelefoon ophalen.
De tour was erg leuk en interessant. Je werd door de hele gevangenis geleid met onderweg verhalen van gevangenen die op Alcatraz vast hebben gezeten en verhalen van gevangenisbewaarders die op Alcatraz hebben gewerkt. Verhalen over de dagelijkse routine op Alcatraz, hoe het was om op Alcatraz te zitten, hoe het was om op Alcatraz te wonen en te werken en verhalen over ontsnappingspogingen.
We leverden onze koptelefoons weer en in heh?! Dat was de Uber bestuurder van dag 1 in San Francisco. San Francisco is zo groot niet. Dat verklaarde waarom hij ons vroeg of we nog een bezoek aan Alcatraz gingen brengen.
Nadat we nog even een boek over ontsnappingen op Alcatraz op de kop hadden getikt gingen we terug naar beneden om de ferry te nemen naar San Francisco.
Toen we terug waren gekomen bij Pier 33 zijn we lopend naar het hotel gegaan. Daar hebben we even wat uitgedokterd met betrekking tot de routes die we gaan rijden. We hebben een restaurantje gezocht in de buurt om daar even wat te eten, zodat we daarna nog tijd hadden om de koffers helemaal in te pakken.
Morgenochtend gaan we nog een ritje maken met de Cable Car Tram en zullen we de auto ophalen.