Dag 18

Bryce Canyon NP

Om 08.00 uur zou de eerste shuttle gaan vanaf de overkant van de straat. Dus toen we aan waren gekleed en een ontbijtje hadden gehaald gingen we tickets kopen en namen we de eerste shuttle het park in. Het plan voor de dag was om een wandeling te maken over de rand, om een wandeling te maken in het dal en om een wandeling te maken langs de zogenoemde Tower Bridge (een rotsformatie in de vorm van de Tower Bridge). Onderweg zagen we vanuit de shuttle al meerdere herten. We stapten uit bij Sunrise Point. Vanaf dit punt ging de Tower Bridge Trail. Een wandeling van 3 mile, 4.8 km. We waren van tevoren al voorbereid op het feit dat het niet zomaar een wandeling van 4.8 km is. Je kan er wel eens lang over doen. Dit komt o.a. door het hoogteverschil onderweg: ruim 290 meter. Daarbij zit je met de wandeling op een hoogte van 7149 tot 8000 feet. De heenweg ging ons goed af. De temperatuur was heerlijk. Zo’n 25 graden, wat sluierbewolking en af en toe een fris briesje. Maargoed toen moesten we terug. De hele terugweg steil omhoog, dus dat was wel even pittig. Het uitzicht maakte alles goed, voor ons gevoel hadden we geen uren gewandeld. Ook nu geldt weer dat het maar goed is dat we geen hoogtevrees hebben. De route voert je over een smal pad met de afgrond binnen handbereik. Onderweg zien we verschillende vogels en meerdere chipmunks.
De rotsformaties zijn onbeschrijfelijk en ook op foto’s niet goed vast te leggen. Ze zijn groot, oranjeachtig van kleur en allemaal uniek in hun vorm. Sommige rotswanden hebben ‘ramen’, terwijl op andere plekken pilaren en ‘bruggen’ te zien zijn.
Na de Tower Bridge wandeling hebben we een stuk van de Rim Trail gelopen zodat we uitkwamen bij Sunset Point. Hier begon de Navajo Loop Trial. Waar je bij de Rim Trail bovenaan, aan de rand van de Canyon loopt, daal je bij de Navajo Loop Trail af in de kloof. Je gaat naar de ‘inner canyon’. De route is 2.2 km en steil, heel erg steil. Je loopt tijdens de wandeling tussen de enorme hoodos (rotspilaren), waarvan Thor’s hammer wellicht de bekendste is. Onderweg vraagt een Nederlandse mevrouw die een foto van ons gaat maken of ik aub niet zo dicht op de rand wil gaan staan, ze vind het maar niks. Net daarvoor had ik Tim op zijn kop gegeven omdat hij ineens over een dun randje liep voor het maken van een foto. Nu stond ik dus ongemerkt zelf nogal dicht op het randje. Toen ik achteraf de foto's terugzag moest ik de mevrouw gelijk geven. Maargoed het is goed afgelopen en de foto is ook erg goed gelukt. Naast Thor’s hammer voert de Navaja Loop route langs het zogenoemde ‘wall street’. Wall street is een deel van de route dat in de winter gesloten is vanwege ijsvorming en gevaar op vallende stenen. Hoge rotswanden waar je door een smalle opening in de rotsen omhoog loopt. De wandeling was pittig. Voor mijn gevoel heb ik liters water gedronken. Na afloop waren we het er beide over eens: dit was de mooiste wandeling tot nu toe. Hoe bijzonder dat deze enorme rotsformaties door de natuur zijn gevormd en dat je daar dan als ini mini mens tussendoor loopt. Het maakt indruk.
Na de Navajo Loop Trail hebben we trek. We gaan lopend naar Valhalla, een pizzeria op het park. Hier delen we een salade en een pizza en drinken we even een biertje om bij te komen.
Vervolgens nemen we nog een deel van de Rim Trail naar Inspiration Point. Zo de lucht werd wel heel donker. Onee. Regen. En onweer in de verte. Ik wilde het al op het rennen zetten, want onweer terwijl je op een openvlakte loopt, op de rand van een Canyon wel te verstaan, leek me nou niet de meest ideale positie. Maar Tim wist vakkundig uit te leggen dat het onweer nog ver weg was. En dan die regen. De regendruppels lijken wel 2000 keer zo groot als thuis en ze zijn koud, echt IJSkoud. We waren bijna bij Inspiration Point toen we wild spotten: een ratelslang. Nee hier zijn dus geen foto’s van. Om twee redenen. 1. Het regende, en flink en 2. Ik beheerde op dat moment de camera en ik scheet in mijn broek. Tim ging de ratelslang uiteraard even van dichterbij bekijken terwijl ik op afstand stond te benadrukken dat dit gevaarlijk is. Uiteindelijk liepen we samen verder naar Inspiration Point. Eenmaal daar aangekomen begrijp je direct waarom dit punt Inspiration Point heet. Wij hebben nog nooit zoiets moois gezien. Wederom een prachtige ervaring.
We hadden ruim 4,5 uur gewandeld, of eigenlijk geklommen en besloten terug te gaan naar het hotel. Het regende nog altijd. Laat er nou bij deze accommodatie een binnen zwembad zitten. Dus bij aankomst op de kamer even omkleden en dan richting het zwembad. We hebben heerlijk even in het bubbelbad gezeten en een paar baantjes getrokken. Vervolgens hebben we bij de supermarkt weer even wat vers fruit gehaald en wat andere kleine dingetjes en hebben we alvast de koffers zoveel mogelijk klaar gezet voor morgen. Om 19.00 uur begon de rodeo show. De tribune zat stampes vol. Er werd verslag gedaan van dit alles door een man, waarbij ondertiteling geen overbodige luxe was geweest. Parcours met paarden en het vangen van koeien met lasso’s maakten onderdeel uit van de show. Verder ontbrak het niet aan cowboy achtige taferelen in de vorm van het rijden op wilde paarden en/ of stieren. Er werden zelfs peuters uit de kast getrokken, die vervolgens op hol geslagen schapen in bedwang moesten houden. Het wordt deze kinderen met de paplepel ingegoten dus. Leuk detail: Tim dacht dat het geiten waren, maar het waren toch echt schapen. Ander leuk detail: ik heb een betoog van meerdere argumenten gehouden waarom ik het niet normaal vond dat deze kinderen op die schapen werden gezet. Reden: ze vielen echt gewoon serieus hard. Ik vond het zielig. Hoe dan ook de show was leuk om een keer te hebben meegemaakt en het grappigste van alles: de verslaggevende cowboy konden we aan het eind zelfs gewoon goed verstaan. Oja en we hebben alvast wat kunstjes afgekeken, want morgen is het onze beurt: Paardrijden door Capitol Reef. Dat kan nog wel eens lachen worden.
Na de rodeo zijn we nog even in Bryce een ijsje gaan halen. Het leuke aan dit straatje is dat alle tentjes in ouderwetse cowboy stijl zijn. Tim heeft nog even op een houten paard gezeten en ik zat nog even in bajes.
Wat zullen we weer lekker slapen vanavond.