Dag 19

Howdy? Capitol Reef ter paard

Van Bryce Canyon was het naar Capitol Reef Resort 2 uur rijden. We vertrokken alweer vroeg en namen nog een koffie mee voor onderweg. Onderweg kwamen we langs verschillende kleine stadjes. Alles was er aanwezig, maar alles was op kleine schaal. Een mini gemeentehuis, een mini school en een mini kerk.
Onderweg kwamen we verschillende keren door gebieden waar een bordje van een koe stond “open range”. Dit betekent zoveel als er lopen hier koeien, overal. Lang zagen we geen koe maar dan ineens: een groepje koeien bijna op de weg. Toen we voorbij waren begonnen ze aan hun oversteek.
Eenmaal ik Capitol Reef aangekomen gaf de mevrouw van de receptie ons als tip om naar Griffon House te rijden, net voorbij het Visitor’s Center. Hier worden verse taartjes gekocht, die zijn gemaakt met producten uit de regio. We reden vanaf Torrey richting Griffin House waar we een heerlijk mixed berry taartje aten. Op de terugweg zijn we gestopt bij diverse uitkijkpunten zoals Twin Rock. Ook hier was het weer erg mooi. De rotsformaties zijn verschillende kleuren. Terug bij het hotel aangekomen blijkt dat we enkel in het bijgelegen dorp kunnen lunchen. Daar hebben we in een koffiebar heerlijk even wat gegeten. Aangezien we allebei best wel moe waren leek het ons handig om even te gaan liggen bij het zwembad. Even languit in de zon. Na een uurtje liggen betrekt het en werd het bewolkt. Het zou gaan regen en dat gebeurde ook. We haalden even wat biertjes en gingen op de galerij bij onze kamer zitten met een boekje en een drankje. We waren ernstig aan het hopen dat de regen snel over zou gaan, want wij zouden om 16.00 uur gaan paardrijden. Nou houden we allebei helemaal niet van paarden, dus het is niet echt een voor de hand liggende keuze. Ik heb een Dora trauma, een trauma vernoemd naar een paard dat Dora heette en met mij in galop een 80km weg is opgerend. Tim heeft een politiepaardentrauma, een trauma vernoemd naar een training waarbij hij praktisch omver is gelopen door een politiepaard. Waarom doe je het dan? Dit is toch cool!!
We kleedden ons goed aan en gingen even polshoogte nemen bij de ranch. Er stond een cowboy bij de paarden. En met cowboy bedoel ik een man gekleed in een spijkerbroek, cowboylaarzen met van die sporen achterop, een cowboyhoed en een lange regenjas. Hij draaide zich om en riep ‘Howdy’. Oké ben ik in een western film terechtgekomen. Vervolgens komt de cowboy zich voorstellen ‘Hi, I’m Statson. I’ll be your guide today.’ Dit is alles sprak hij uit alsof hij zojuist uit een cowboyfilm was gestapt. Heel nasaal en de helft van de lettergrepen lijkt hij in te slikken. We moesten even een aantal formulieren invullen. Het gebruikelijke: als je doodgaat of gewond raakt is dat jammer, maar dan ben jijzelf de enige verantwoordelijke. Tim ging nog even z’n vest halen op de kamer, aangezien het toch wel fris was. Ondertussen vroeg ik onze gids of de paarden niet bang waren voor onweer. Ik ben namelijk nogal bang voor onweer en het was zojuist heftig gaan flitsen en donderen in de verte. De gids antwoordde ‘No ma’m they’re used to it’. Fijn die paarden hebben er in ieder geval niks van. Toen Tim weer terug was en ook de twee andere mensen er waren die mee gingen met de tour konden we gaan. We kregen ieder een paard aangewezen. Tim kreeg Billy, ik kreeg Slick. Ik zat zo op Slick, bij Tim zag het er allemaal iets houteriger uit, maar ook hij zat uiteindelijk in het zadel. Tim had al snel door dat ik op een reten lui paard zat, hij stond namelijk gewoon te slapen. Top, lui betekent in ieder geval dat hij niet ineens gaat rennen. Het regende nog altijd, maar gelukkig maar een klein beetje.
Na wat korte instructies in de vorm van wat doe je als je links wil? Wat doe je als je rechts wil? Wat doe je als je wilt gaan? Wat doe je als je wilt stoppen? Wat doe je als je berg opwaarts gaat? Wat doe je als je berg afwaarts gaat? en: Wat doe je als je paard gaat snacken? konden we gaan. Vooral het laatste bleek voor mij van belang. Slick was al aan het snacken toen we het terrein nog niet eens af waren. ‘Yeah, Slick is a snacker’, riep onze gids nog even achterom. Had ik weer. Tim had een ander soort paard: trouw, volgzaam en alleen maar aan het poepen en plassen. Tim liep direct achter de gids, en ik achter Tim.
Ik merkte al snel hoe ik Slick kon laten stoppen met snacken. Ideaal. Slick had nog een ander probleem: hij nam overal de short cut. Waar iedereen netjes het pad volgende dacht Slick, ja de groeten ik ga hier gewoon rechtdoor. Ook dit leerde ik snel te corrigeren. Ergens halverwege de rit bleek Slick toch de vervelendste van de klas: hij was nogal ‘lazy’ en we raakten achterop. De cowboy kwam ons halen ‘Come on Slick you have to go to the front of the bus’. Slick niet alleen, ik ook. Ik liep nu achter onze gids en Tim achter mij. Nou dit bleek te helpen tegen het slome gedrag van Slick, want Billy beet Slick continu in zijn kont. Ik zei Tim dat hij dat beest moest laten op houden, Tim vond dat Slick en ik dan maar moesten doorlopen. Slick pakte Tim terug. Slick had namelijk 1 kunstje: heuvel af heeeeel traag, heuvel op in galop. Slick deed dit, Billy volgde, Tim zong letterlijk een toontje lager, de gids riep alleen maar ‘o that’s birth control’. En ik? Ik gierde van de lach, moest hij Billy Slick maar niet laten bijten. Karma. Onderweg een waanzinnig uitzicht. Er was niemand alleen wij 5’en en onze paarden. In de verte zagen we donkere wolken en onweersflitsen. De paarden manoeuvreerden zich door beekjes, over stenen en langs klifranden. Best een beetje spannend, maar ze wisten duidelijk wat ze deden. Wat was dit tof en wat ben ik blij dat we dit hebben gedaan. Er zijn denk ik maar weinig plekken zo mooi, zo rustig en zo fijn om op een paard doorheen te rijden.
Na het paardrijden bedankten we Slick, Billy en natuurlijk onze gids uitgebreid en nadat we ons hebben omgekleed gaan we even wat eten in het restaurant van het resort. Vervolgens heerlijk even douchen. Terwijl ik nog even in bad ben gegaan heeft Tim alvast de route voor de volgende dag een beetje uitgestippeld. We gaan redelijk vroeg naar bed, het was weer een hele vermoeiende dag.