Dag 16

Niet geschoten is altijd mis

Om 08.30 uur werden we voor de deur opgehaald door een Humvee, compleet in legerstijl. Het was tijd om te schieten. De bestuurder stelde zich voor en was heel enthousiast, uiteraard. Hij vroeg of we eerder hadden geschoten. Toen ik vertelde dat ik nog nooit had geschoten zei hij dat vrouwen daar veel beter in zijn dan mannen. Vrouwen hebben simpelweg meer geduld, mannen roepen alleen maar ‘give me more ammo.
Wij mochten in de laadklep van de Humvee en we hoefden onze gordels niet om, het was niet ver. Nou we waren de parkeerplaats nog niet af of ik lag al bijna op de grond van de laadbak, iets beter vasthouden was handig. Na een klein kwartiertje rijden kwamen we aan bij Battlefield Las Vegas. Buien stonden allerlei tanks, (vracht)wagens en zelfs helikopters. We meldden ons binnen en kregen een pieper mee, wanneer het onze beurt was werden we opgepiept. Na 5 minuten ging onze pieper. We kregen uiteraard persoonlijke begeleiding en moesten een bril op en oor bescherming. De man had een karretje bij zich met onze wapens. Door een sluis gingen we naar binnen. Binnen hoorde je direct al enorme klappen en dat terwijl we oor bescherming droegen. Ik mocht eerst. GI Jane pakket. Ik schoot mijn poppetje helemaal kapot en vond het leuker dan in had gedacht. Al was het voor mijn schouder nou niet echt een prettig gevoel. Nu was Tim. Uiteraard werden de wapens steeds groter en stoerder en de klappen steeds harder. Ik schrok me af en toe kapot. Tim zijn poppetje was, vanzelfsprekend, nog veel meer kapot dan de mijne. We hebben allebei echt staan genieten. Ik wilde eigenlijk niet, maar ben erg blij dat ik het toch heb gedaan. Tim vond het vooral leuk dat ik ook ging. Overigens was ik de enigste vrouw die deelnam aan dit alles. De rest van de aanwezige vrouwen was enkel mee voor het schieten van beeldmateriaal.
Na het schieten werden we door de Humvee weer afgezet bij het hotel en zijn we ons even gaan omkleden want we waren helemaal smerig. Tim trok een andere broek aan een huh; een kogelhuls uit zijn broekspijp, die was er dus bij het schieten in terechtgekomen.
We gingen de strip op om bij een aantal hotels binnen te kijken. Ze waren allemaal op hun eigen manier over the top en leuk, maar twee waren toch wel heel erg tof.
Ten eerste New York New York. Alsof we weer terug waren in een miniatuur New York. Empire State, Brooklyn Bridge, Vrijheidsbeeld en de kenmerkende pandjes met brandtrappen. Het was compleet. Ten tweede Venetian. Je komt aangelopen en waant je direct in Italië. Het gebouw is compleet in stijl en dit is binnen tot in de puntjes doorgevoerd. De plafonds zijn geschilderd als wolken, er varen gondels, er zijn terrasjes zoals in Venetië en de winkels hebben het uiterlijk van Venetiaanse panden. De gondelvaarders zingen, zoals ze dat in Venetië ook doen.
Onderweg hebben we alvast tickets gekocht voor de Highroller. Het reuzenrad, waar we die avond graag in willen wanneer het donker is.
We lopen terug naar het hotel en gaan onderweg langs de strip nog even lunchen. We nemen drie kleine gerechten om te delen en allebei een groot biertje. Even bijkomen, want al is het te doen, het is warm, heel erg warm.
Na de lunch gaan we terug naar het hotel. We gaan even zwemmen in 1 van de zwembaden van het hotel. We halen twee handdoeken op en halen een lekker drankje. Bijzonder is dat je hier gewoon in het zwembad mag met je drank. Ook hier vallen we weer van de ene in de andere verbazing. Zo kan je hutjes huren, een cabana genoemd, waar je o.a. een tv tot je beschikking hebt. Gekkenhuis. We kijken onze ogen uit en gaan op ons gemak na het zwemmen nog even liggen op de bedjes. Tim maakte me wakker: het was namelijk happy hour. Oké opstaan en verplaatsen naar een barretje in het hotel. We gingen zitten bij Loosers most wanted. Er was live muziek, we namen wederom een lekker drankje en we konden uit een automaatje vers gemaakte popcorn pakken.
We gaan daarna even douchen en omkleden voordat we de Deuce bus pakken naar het eind van de strip. We lopen vanaf daar terug naar de Highroller. Onderweg krijg ik nog een compliment over mijn outfit, waar ik zo van schrok, dat ik letterlijk 2 meter de lucht in sprong. De mevrouw sprong ook ineens op me af “I LOVE YOUR OUTFIT’. Oké bedankt mevrouw.
Dat we de kaartjes voor de Highroller die middag al hadden gekocht was een goede keuze, er stond nu een hele lange rij bij de kaartverkoop. Wij konden zo doorlopen en na de tascontrole konden we instappen in een van de cabines. We zaten in de cabine met nog zo’n 5 anderen. 28 minuten lang zit je in de Highroller. De Highroller heeft een diameter van ruim 143 meter en het hoogste punt is op ruim 160 meter. Je hebt uitzicht over alle grote hotels, een prachtig gezicht. Wanneer we op de top zijn begint ook nog de fontein show van het Bellagio, die we nu ook vanaf de lucht hebben gezien. We zijn beide erg blij dat we dit hebben gedaan, in 1 oogopslag alle hysterie van deze stad. Als we eenmaal weer met beide benen op de grond staan halen we op weg naar het hotel een pizza slice. Een pizza punt? In Nederlandse begrippen is dit gewoon een halve pizza. Aangekomen in het hotel was het tijd om een gokje te wagen. We gaan lekker en winnen in eerste instantie de mini jackpot (jawel ruim 11 dollars!). Het geluk was van korte duur, we verloren en hielden op onze ticket slechts 5 dollarcent over. Achja, je kan niet alles hebben zullen we maar zeggen.
Vegas was top, we hadden het voor geen goud willen missen. De foto’s van de strip dekken de lading absoluut niet, dit is zoiets wat pas over komt als je er echt bent.