Dag 17

Zion NP

We staan weer vroeg op en lopen met de bagage naar de auto. De auto parkeren we weer even op de Drive Thru, zodat we kunnen uitchecken en een ontbijtje voor onderweg kunnen halen. We blijven ons verbazen, het is 07.30 uur en er zitten gewoon grote groepen mensen al te gokken, of nog steeds te gokken, dat kan natuurlijk ook.
We rijden met de auto nog even langs het Welcome to Las Vegas bord, waar een Elvis nogal in mijn irritatielevel zit. Die man bleef praten en had niet door dat ik er totaal geen zin in had. We maakten zo snel mogelijk een foto bij het beroemde bord en gingen onderweg naar Zion National Park, dat op zo’n 3 uur rijden lag vanaf Las Vegas. Zion National Park ligt op de route naar onze eindbestemming van vandaag Bryce Canyon, alwaar we 2 nachten zullen gaan verblijven. Utah is de volgende staat die we gaan bezoeken. Ik heb er weer een aantal natuurlijke vijanden bij: naast de ratelslang, de schorpioen en de zwarte beer wonen in Utah ook de Mountainlion en de door mij nogal gevreesde tarantula.
Rond de middag kwamen we aan in Zion National park. Het was tegen die tijd al aardig druk en we konden de auto enkel nog buiten het park parkeren. We parkeerden de auto een stukje buiten het park en namen vanaf de parkeerplaats de shuttle naar het punt waar de Emerald Pools Trails begonnen. Aldaar hebben we eerst nog een broodje gegeten in de schaduw op een grasveld. We begonnen aan de wandeling en het was weer eens prachtig. De rotsen waren torenhoog, het was groen en er was een modderachtige rivier, die naar beneden sijpelde. Helaas konden we de wandeling niet afmaken. Door hevige regenval enige tijd geleden is er sprake geweest van modderstromen en rots verschuivingen waardoor een deel van de wandelpaden onbegaanbaar zijn. Gelukkig konden we nog doorwandelen tot de waterval. Dat was uiteraard een tof gezicht. Een watervalletje die sijpelt vanaf de top van de berg naar de rivier. Fijne bijkomstigheid was dat het water ijskoud was dus dat wij door deze ijsdouche weer een beetje waren afgekoeld. Hoogtevrees moest je overigens voor deze wandeling niet hebben. Het pad was smal en de klif naar beneden op sommige plekken erg steil. Goed uitkijken waar je loopt dus.
Voor de tweede wandeling van de dag moesten we eerst nog een klein stukje met de shuttlebus: The Watchman wandeling ging het worden. We liepen op de open vlakte in de brandende zon en hier en daar ging de route steil omhoog. Gelukkig liepen we het eerste deel van de route langs de rivierlangs, waar we ook een beetje schaduw hadden van de bomen. Ergens halverwege de dag kwam Tim erachter dat we een uur vooruit waren gegaan met de tijd. Weer een andere tijdszone dus. Tijdsverschil met Nederland is nu 8 uur. Het is hier 8 uur vroeger. We konden de Watchman wandeling helaas niet afmaken en we liepen terug naar de auto. Het was nog ruim 2,5 uur rijden naar Bryce Canyon.
De autorit was allesbehalve vervelend. Wat een uitzicht onderweg. Opvallend was dat net voordat we Bryce Canon bereikten een groot deel van het land in beslag werd genomen door boerenbedrijven. Het landschap onderweg veranderd met het half uur. Groene akkers, kale rotswanden en steile bergen. Het laatste stuk van de route was zou steil dat aan het eind en aan het begin grindbakken aan de zijkant van de weg waren gemaakt zodat vrachtwagens en/of andere voertuigen waarvan de remmen onderweg waren doorgebrand toch nog tot stilstand konden komen. Net voordat we aankwamen bij onze accommodatie in Bryce Canyon reden we langs Red Canyon. Rotsformaties die rood zijn gekleurd. Er zijn zelfs kleine tunnels van de rotsen waar je doorheen rijdt met de auto. Adembenemend. En toen kwamen we aan in Bryce. Alsof we in het wilde westen zijn beland. We zien paarden, ranches en winkels die cowboy stijl zijn ingericht. We checkten in en toen de mevrouw achter de balie vertelde dat er morgen een rodeo show zou zijn waren we gewoon blij met deze informatie.
Voor nu besloten we maar even om te kleden en te gaan eten. Er is hier in de wijde omgeving welgeteld 1 restaurant en 1 fastfoodrestaurant te vinden. Sowieso is er waarschijnlijk geen verschil in aanbod tussen de twee maargoed je had een keus dus wij kozen voor het restaurant. Wij waren niet de enige. Er stond een rij waar je eng van werd. Oké daar hadden we dus vandaag geen zin in. We gaan de supermarkt in en kopen wat lekkere dingen om op de kamer te eten. We vragen ons nu vooral 1 ding af: Bestaan er Amerikanen die niet chronisch vitamine te kort hebben?! Wij hebben echt ons best gedaan en al het verse dat er bestond meegenomen. Eindstand van onze shopsessie: een komkommer (score!!), verse ananas en aardbeien. We kochten ook nog wat beleg, het was kalkoen, maar het had de kleur van een zuurstok zo ongeveer. Mocht de pret niet drukken natuurlijk want wij waren allang blij met die drie verschillende verse producten.
Nadat we nog even een handwas hadden gedaan, want ja dat moet helaas wel een keer gebeuren en een planning hadden gemaakt voor de volgende dag gingen we heerlijk slapen. Morgen gaan we Bryce Canyon National Park in en we zijn nu al reuze benieuwd.