Dag 17

Reisdag 17

Weer op weg vanuit het regenwouden, zoals dat hiernook echt heet, naar Campbell River voor onze whale what tocht. Op de parkeerplaats doen we nog even een kopje koffie en dan op weg naar het kantoortje van 'Eagle Eye'... Op de steiger komen we onze medereizigers tegen, een echtpaar van een jaar of 60. Hele aardige mensen die ons later die dag nog een een goeie campground tip geven. We heien ons in dikke overalls, waarin we hetval snel heel erg warm krijgen, want we hebben vandaag een lekker warm zonnetje met een strakblauwe hemel... Kurt, onze gids, vertelt dat de orka's vanmorgen al in de haven zijn gespot, dus hij heeft haast. We zitten nog niet koud in de zodiak of Kurt begint te wijzen. Eerst zien we niets maar dan zien we aan de waterkant af en toe vinnen omhoog komen uit het water en pluimen stoom. We volgen ze een tijdje samen met nog twee andere zodiak van andere organisaties die wel samenwerken met onze gids... Ze hebben onderling steeds kontakt via de radio over de richting van de groep orka's. Dan zijn we ze kwijt. Kurt legt de boot stil en wij moeten aan beide kanten goed kijken. Dan ineens duiken ze vlak naast de boot op en zwemmen ze er onderdoor... Een magisch moment en volgens Kurt is dat de afgelopen acht jaar maar drie keer voorgekomen! We volgen ze nog een tijdje terwijl ze een zeehonden opeten, maar het vreugde danste blijft helaas uit, dus we gaan verder de rivier op... Kurt hoopt ons beren te laten zien, maar niets is gegarandeerd. Dan krijgt hij een berichtje dat er een bultrug is gesignaleerd. Hij overlegt even met ons, want de kans is heel klein dat we hem te zien krijgen, maar we willen de gok best nemen. We varen een flink eind met 60 km per uur. Dan houden we weer stil, maar geen bultrug. De andere twee bootjes zijn er inmiddels ook weer. Opeens geeft Kurt weer vol gas en... Jawel! Een schol pacificeren wit dolfijnen. Ze zwemmen al snel naar ons toe en duiken onder de boot en zwemen met de boot mee... Heel bijzonder! Ze zijn nog niet uitgespeeld, maar voor ons is het lunchtijd. We lekken aan in een mooi baaitje en genieten van een rijkbelegde boterham en koffie... Dan gaan we al weer snel verder, Kurt heeft weer haast... Hij instrueert ons dat we een de getijdestromingen goed moet blijven zitten en onze reddingspakken goed moeten aanhouden... Al snel komen we in snel stromend water met heftige stroomversnellingen en draaikolken. De boot gaat hevig op een neer... Dan draait hij de hoek om en zien we bomen vol zee arenden zitten. Op het moment dat wij er aan komen, vliegen ze net allemaal op, met wel 30 tegelijkertijd. Het is etenstijd voor hen. De vissen raken verlamd in de stromingen van de vloed en de arenden doen hun voordeel ermee en vissen ze in volle vaart uit het water, wat een spektakel! We verlaten de arenden en varen van de ene naar de andere stroomversnelling. De draaikolken ontstaan waar we langsvaren. .. We varen nog een voorbij een rots met wel honderd zeehonden, die lekker in de zon liggen op te warmen... We zien nog een zeeleeuw in het water en dan is het helaas alweer tijd om terug te gaan. Het was echt een fantastische ervaring, niet alleen de dieren, maar ook de natuur is overweldigend! We zijn helemaal verwaaid en voldaan! We doen nog wat boodschappen bij de Super Store en gaan dan op weg naar Brown's Resort RV-park. Onderweg bezoeken we nog even de hangbrug bij de Elk Falls, ook nog even een flinke waterval van zeker 15 meter en dan op weg naar de campground, waar we aan het water staan, waar we die middag zijn langsgevaren zijn... Ook daar zien we nog zeehonden des en een paar dolfijnen. We kunnen er maar geen genoeg van krijgen...