Dag 30

Reisdag 30

Even uitslapen van morgen. Vorige nacht begon met onweer en daarna veel regen. Wij lagen lekker in ons tentje, heerlijk geslapen dus. We gaan vandaag de Icefield parkway doen. Dat is route 93 en die loopt langs watervallen en gletsjers die je kunt bezichtigen. Allereerst doen we een stukje 93A, een B-weg die naast de 93 loopt en veel rustiger is. We komen niemand tegen, ook helaas geen wild. We stoppen bij de eerste 'attractie' de Athabasca falls. We draaien de parkeerplaats op en deze staat dus al vol met auto's, campers en twee touringcar bussen. We lopen in file naar de verschillende uitkijkpunt en en nemen nog een zijweg, waar we de 'oude' Canyon zien, waar vroeger het water door stroomde. We drinken koffie op de parkeerplaats en vervolgen onze route dan weer via de 93. We slaan de Snuwapta falls over, want we hebben er inmiddels zoveel gezien. We rijden in een ruk door naar het Columbia Icefield Centre. Ook daar weer hartstikke druk met touristisch. Het lijkt wel een treinstation. Verder weinig info over de gletsjer, maar je kunt er wel allerlei tickets kopen voor tour op de gletsjer of de skywalk. Gelukkig kun je ook zelf naar de gletsjer toe lopen. Omdat we de hele ochtend veel bewolking hebben gehad en regen en we daardoor weinig van de bergen hebben kunnen zien, besluiten we eerst te gaan lunchen. Wie weet gaat de zon nog schijnen. We lopen aar de Athabasca gletsjer en op het moment ent dat we weer terug willen lopen gaat de zon weer schijnen. Nog weer foto's gemaakt, we hebben nu foto's van voor en na de lunch :-). We stappen weer in de camper, nu op weg naar de volgende gletsjer. Dit is een kort wandelpad, redelijk stijl omhoog, waar we uitkijken op het prachtig blauwe gletsjer meer van de Peyto-gletsjer. We rijden over twee bergpassen... De Sunwapta pass, op 2035 meter en de Bow pass, op 2066 meter. Onderweg zien we prachtige hoogvlaktes, waar het smeltwater kronkels overheen stroomt. Ookmkomen we langs de weeping wqll, waar diverse watervallen steil naar beneden komen. Dan weer tijd voor de volgende stop bij het Bow-gletsjer meer, waar een prachtige Num-Ti Jah lodge aan staat met een fel rood dak. Je kunt daar volgens de bordjes ook weer naar de gletsjer lopen. Het is inmiddels 17.00 uur, naar de heen en terug wandeling is maar 4,5 km. We wagen het erop en we worden getrakteerd op een heel afwisselend landschap. Eerst een stuk langs het prachtig blauwe meer, daarna langs de verschillende smeltwater stromen, een klein stukje bos en dan steil omhoog met een ongelijke trap, waar je echt moet klauteren. Dan sta je ineens boven de boomgrens en zie je de Bow falls van een steile wand afkletteren. Een prachtig gezicht, maar besluiten wel om niet verder te lopen. Mooi punt om om te keren. Als we ons omkeren zien we nog een weggetje naar beneden, waar het water door een klein Canyon lijkt te stromen. Aangekomen, zien we dat het een hele diepe Canyon is. Maar het vreemde is dat de trail, die eigenlijk naar een hut zou moeten lopen, hier eigenlijk lijkt op te houden. We zien alleen een hele grote rots boven de Canyon hangen. Als we daar opklimmende, blijkt dat de trail daar achter doorloopt! Wij genieten gewoon na even van het uitzicht en lopen dan de trail terug naar de lodge. Het is dan al 19.30 uur. Nog even een korte stop bij de Crow Foot glacier en dan zien we even verderop al snel een leuke plek aan een stromend meertje op een Musquito creek campground. Koken en de mannen maken alvast de camper schoon met het water uit de rivier. Morgen onze echte laatste dag...