Dag 13

Van Grand Canyon naar Zion

We vertrekken 8:20 richting Zion. Toeval wil dat we gisteren de reizigers tegenkwamen die we in Sedona hebben gesproken. Zij hebben een ongelooflijke ervaring opgedaan met de helikopter vlucht. Wij hebben dat niet gedaan, maar het is dus echt geweldig. Gelukkig voor hen dat het helder weer was gisteren; een aantal dagen hiervoor was het nog bewolkt en regenachtig, een randje van het hagel en sneeuw gebied dat toen in Utah actief was. Wij zijn de slechte weer steeds te snel af geweest. Ook uit reisverslagen van stellen die ook nu “onderweg” zijn, is te lezen over lage temperaturen en een dag of twee slecht weer in Utah. We rijden door het Grand Canyon park over de 64 east, en pakken de DesertView uitkijk punt mee, om op deze wijze afscheid te nemen van dit wereld wonder. We vervolgen de 89 North en dan de 20 richting Page. De 20 is weer door een prairie achtig landschap met armoedige nederzettingen en verder helemaal niets. Daar vinden we onze Seaway waar we broodjes en koffie scoren voor een zelfgemaakte brunch op het terras. Dan bezoeken we de Glen Canyon dam van Lake Powell. (M wilde de weg al vragen naar de Hoover dam, maar dan hadden we aardig verkeerd uit gekomen.). Het is een imposant bouwwerk. Door de 20 te volgen in plaats van de 89 kom je wel leuk Page binnen, maar mis je de “Horse-shoe”, maw, als je tijd hebt: genoeg te beleven in Page, maar wij zijn op doorreis. Na Kanab wordt de omgeving weer groener en mooier. We steken op in Coral Pink Sand Dunes, zomaar van de weg af, complete stilte is de beloning. Ons micro picknick plekje had ook de zandverstuiving bij Kootwijk of de Drunense Duinen kunnen zijn. Het is nu wel weer dik boven de 80F. Dan via de 9 rijden we vanaf het oosten Zion park binnen. Het is gelijk zeer mooi. Via de tunnels (korte wachttijd om dat RV te breed zijn voor dubbelverkeer), de parkentree waar we onze “Red-Permit” ophalen bereiken we Zion Lodge. (De permit is nodig omdat auto’s in dat gedeelte van het park niet zijn toegestaan). We zijn 100 jaar terug in de tijd. Prachtige lodge, in de Canyon ingesloten. Een $200,-- plus locatie, maar ja dan heb je ook een authentieke lodge (zonder koelkast en exclusief ontbijt). M gaat direct hardlopend een deel van de Emerald trail doen. Onder de lichte waterval door, een halfuurtje joggen. Het eten is fantastisch. M kan het niet laten en we spreken met Engelsen die de duurste locaties hebben geboekt op hun reis en via NewYork met de Queen Elisabeth in 8 dagen over zee teruggaan naar Southhanpton, en met een Duitse fietser die in z’n uppie van Moab in 8 dagen naar Las Vegas fiets. Dat is ook leuk van vakantie, die verschillende verhalen. Morgen het park verder verkennen. (Op ons balkon van de lodge zien we een hert grazen, we zitten midden in de natuur!)