Dag 15

Death Valley, Vasalia

Geslapen tot half 8.
Koffie drinken , opruimen en om half 9 gaan we al op pad.
De eerste stop is een oude Borax mijn. Niet zo heel veel te zien, dus snel weer verder.
Dan komen we bij een gebied met allemaal zandduinen. Prachtig ziet het eruit. Michel gaat op zoek naar slangen, want die schijnen hier te zitten. Mooie foto’s gemaakt, slangen niet gevonden en weer verder.
Toen kwamen we bij de Mosaic Canyon. Ik wilde hier heel graag naar toe. Om er te komen moesten we over een onverhard pad van een kleine 4 km.
Michel had hier niet zo’n zin in, omdat onze camper niet verzekerd is op onverharde wegen en stel je voor dat we een lekke band krijgen hier op dit pad dan zijn we echt wel in de aap gelogeerd. Ik stel voor om te gaan fietsen dan maar daar ziet ie ok niks in want het is 4 km bergop fietsen en het is inmiddels 28 graden. Dus gaan we toch maar met de camper op pad.
Onze Nederlandse buren zagen we een paar kilometer voor ons ook al op het pad rijden dus ik zei dat het wel zou kunnen. Eenmaal onderweg viel het toch wel een beetje tegen. Gaten in de weg, grote stenen op de weg, en dat met die ouwe rammelbak van een camper.
De spanning was goed te voelen in de cabine en ik hield mijn mond maar. Met het zweet tussen mijn billen en in mijn handen kwamen we eindelijk aan. Pfffff gelukkig geen lekke band….. maar we moeten ook nog terug.
Gelukkig was het een prachtige Canyon en was de tocht niet voor niks.
Zeker niet toen we met een paar Amerikanen stonden te praten die ons vertelden dat de Tioga pass , dat is de bergpas die we de volgende dag zouden gaan nemen DICHT is !!! Uhhhh dat betekent dat we onze route om moeten gooien ! En nu ? nieuwe plannen maken. Dat wordt sowieso een heel stuk omrijden als de pas werkelijk nog dicht is.
Eerst maar eens heelhuids weer naar beneden rijden zonder lekke
band……. Ik wil de camping in Mono Lake bellen, die ligt vlakbij de Tioga pas, die zullen het wel weten, maar helaas is er in Death Valley vaak geen bereik en nu dus ook niet.
Gelukkig ligt er een hotel bij de uitgang van de Mosaic Canyon en we gaan hier vragen of zij voor ons kunnen informeren of de pas open of dicht is.
Je kunt zeggen van Amerika wat je wil maar overal nemen ze de tijd om je te helpen met wat dan ook…. Ook hier weer een heel vriendelijk meisje die haar eigen gasten even liet wachten om voor ons te gaan bellen.
Omdat natuurlijk iedereen aan het bellen was voor info hadden ze een bandje opgezet met de mededeling dat de pas waarschijnlijk tegen de avond weer vrij zou zijn …. Ja en wat nu ?
Als de pas niet open is als we er aankomen moeten we ongeveer 600 km omrijden via lake Tahoe.
We besluiten om geen risico te nemen en gaan via Bakersfield richting San Fransisco rijden.
Dat is ook een heel stuk omrijden maar dan weten we zeker dat we op tijd in San Fransisco zijn zaterdag. Camping afgebeld in Mono Lake, vervolgens een camping gezocht op de route.
We hebben gelukkig een Tom Tom en een groot boek waar heel veel campings in elke staat instaan dus dat is snel gevonden.
We gaan overnachten in Visalia, 50 km vanaf de ingang van het Seqouia national park. Totale afstand 485 km.
Het Seqouia park stond ook op mijn verlanglijstje maar omdat je daar niet met een grote camper naar toe kunt vanwege de vele haarspeldbochten was dat afgevallen .Het is een park met de grootste bomen van de wereld, dus echt wel de moeite waard om te gaan bekijken.
Mijn allerliefste Michel die vandaag al zoveel kilometers gereden had zei: Lieve schat als jij die bomen wil zien gaan we morgen ochtend een auto huren en rijden we daarmee die berg op.
Lief hè !!!
In het campingboek stond dat Vasalia een van de oudste dorpjes van California was en een gezellige dorpskern had.
De camping had een verwarmd zwembad en daar zouden we wel aan toe zijn na zo’n lange rit. Toen de Tom Tom vervolgens aangaf dat we over 200 m op onze bestemming zouden zijn reden we nog op het industrieterrein. Niks geen gezellige dorpskern, het leek wel Sloterdijk hahaha
Nou ja jammer dan , eerst maar effe installeren en dan lekker zwemmen.
Toen ik bij het inchecken vroeg waar het zwembad was hoorde ik dat dat ’s winters altijd gesloten was ! De mussen vielen van het dak van de hitte, maar ja 1 oktober is 1 oktober…….
Hhhmmmmmm effe schakelen……
Gelukkig hadden we wel super goede wifi ! Michel ging even liggen en ik ging een wasje draaien.
Op tripadvisor een leuk BBQ restaurant gevonden waar we echt heeeerlijk ! gegeten hebben en om 10 uur gingen we slapen.
Morgen ochtend weer vroeg op , auto huren, naar Seqouia, weer terug en dan nog 257 km rijden tot onze laatste camping in Manteca.
foto's volgen