Dag 12

Naar Death Valley - via Zabriski Point

Dag 12 alweer van onze reis en daarmee ongeveer op de helft!
Om 7.30 opgestaan en om 8 uur afgezakt naar de 5e verdieping voor het ontbijt. Om 9 uur uitgecheckt, de auto werd voorgereden en er werden geen parkeerkosten gerekend. Maar misschien zaten die in de prijs van het appartement?

Ook al moesten we maar ongeveer 200 kilometer rijden, hebben we toch eerst maar even de halfvolle tank aangevuld. We zijn gewaarschuwd om met een zo vol mogelijke tank Death Valley in te gaan, anders kun je nog wel eens langs de kant van de weg stranden.

Om half 10 reden we het drukke Las Vegas uit over de Interstate 15 en al snel de afslag naar de Highway 160, die we 80 kilometer moesten volgen. Direct zagen we de bergen alweer opdoemen in de verte. De temperatuurmeter gaf 80 graden aan.

We dachten dat we alle soorten bergen inmiddels wel gezien zouden hebben, maar nee hoor: er verschenen weer nieuwe vormen en kleuren voor de lens. Weer veel te veel foto's van gemaakt, dat maakt het alleen maar weer moeilijker om de beste uit te zoeken voor bij het verslag.

Laatste stop voordat we de weg naar Death Valley in zouden gaan, was de ''pleisterplaats'' Pahrump. Alles wat een mens nodig heeft aan eerste behoeften, is hier zo ongeveer: een tankstation (met een toilet en koffie), een garagebedrijf met autoparts, een supermarkt, een drogisterij, maar ook een Mac en zelfs een casino..! (Voor de gokverslaafden dan..)

Meteen maar even de auto weer afgetankt want je weet maar nooit... Er ging maar 1 gallon benzine in, maar je weet maar nooit wanneer we de volgende benzinepomp tegenkomen.. Even koffie gedronken en naar de drogisterij geweest en daar gingen we dan, op naar Death Valley. Het was inmiddels 11.30 uur en 90 graden. Vlak daarna kwam de afslag naar Death Valley en alweer kregen we andere bergen te zien... Ik denk dat we wel 5 of 6 (voor ons nieuwe) soorten hebben gezien. Op de enige kruising die we tegen kwamen stak er een grappig autootje de weg over, meteen ook maar op de foto dan. De bestuurder zag het waarschijnlijk en stak zijn hand nog op.

Om 12 uur reden we de staat California weer in. Terug van weggeweest ;-). De weg was wel meteen een stuk slechter... Naast ons waren zout(achtige) vlaktes te zien met een beetje begroeiing zo af en toe.

Opeens kwamen we het bordje "Zabriski Point" tegen en ik herinnerde mij van de info over Death Valley dat je dat gezien moet hebben! Om 12.30 uur reden we de snikhete parkeerplaats op, waar een hete wind waaide. Temperatuur 95 graden..
Er liep een geasfalteerde weg naar boven, tussen lichtgekleurde (het leek wel zand) heuvels met hoekige en glooiende vormen.
Boven gekomen werden we (bijna) net zo verrast als toen we de Grand Canyon zagen. Wat prachtig, wat onecht, het was weer een Truman Show ervaring!!

De foto's zeggen genoeg....

Daarna was het nog maar zo'n 20 kilometer rijden om bij het Furnace Creek Resort te komen, ons hotel voor de komende nacht, gelegen in een groene oase in deze doodse vallei.
Tijdens die 20 kilometer kwamen we langs nog meer aparte landschappen en bergen, zelfs zoutvlaktes zagen we in de verte liggen.

We hadden het hele ''resort'' al door gereden op zoek naar de receptie, maar we zagen alleen maar de houten barakken waarin o.a het restaurant, een winkel, het postkantoor, een museumpje en de hotelkamers in gehuisvest waren.
Dan maar weer terug naar het begin en ja hoor, rechts van de ingang was de receptie, in ook al zo'n mosterdgeel gebouwtje.
We stapten uit terwijl de temperatuurmeter 120 graden Fahrenheit aangaf .... pffffff wat een verzengende hitte (48-49 graden Celsius). Death Valley deed zijn naam eer aan...
In de zomer moet je hier dus echt niet zijn !!

We kregen kamer 638 toegewezen, in een tweelaags-gebouwtje. Een prima kamer, balkonnetje met 2 schommelstoelen en mooi uitzicht en met de onmisbare airco!

Nadat we de koffers in de kamer hadden, zijn we maar weer met de auto (anders hadden we drijfnat aangekomen) naar het restaurant gereden om even wat te eten. De kaart was echter niet veel bijzonders, dus we kozen voor een pizza. Weer zo'n groot ding van 40 cm doorsnede en weer kregen we hem niet op met z'n tweeen.

Daarna zijn we naar het zwembad gelopen en hebben daar in de warme schaduw gelegen met af en toe een plons in het zwembad, dat water uit een warme bron had en zeker 30 graden was. Absoluut niet koud dus!
Mooi zicht op de bergen en om kwart over zeven (het was nog steeds verzengend heet in de laagstaande zon) liepen we terug naar de kamer.
Even een broodje gehaald in de supermarkt en wat koele drankjes erbij, want zoveel trek hadden we nog niet na die pizza die we om 2 uur gegeten hadden.

Meteen maar aan het verslag, zodat we op tijd kunnen gaan slapen om morgen vroeg op te staan, want dan hebben we een lange rit voor de boeg van bijna 7 uur naar het Sequoia National Park. We moeten namelijk helemaal omrijden, want de pas die door het Sequoia Park gaat is nog afgesloten vanwege sneeuw. Daar is het (volgens de weersverwachtingen) regenachtig en zo'n 15 graden... Kan ook lekker zijn ! ;-))

P.S.
Helaas is de wifi bij het uploaden van de foto's erg langzaam en zelfs vastgelopen. Daarom in het verslag hieronder weer het vervolg van de foto's.