Dag 4

Onderweg naar San Diego

Vandaag gaan we op weg naar onze volgende stop: San Diego, zo'n 200 km zuidelijker van Los Angeles, bijna tegen de Mexicaanse grens aan. Het ligt ook aan de kust en heeft zelfs een grote haven.

Voordat we naar het ontbijt gingen, nog even mijn werkmails bekeken en zonodig beantwoord.
Het ontbijt hebben we deze ochtend genoten in de bar: een koffie en een croissant c.q. Deens vlechtbroodje. Het was ruim voldoende voor ons.

Na het ontbijt de koffers gepakt, de man van de auto's alvast ingeseind dat we 'onze' auto wilden hebben en daarna naar de receptie om af te rekenen. Op de rekening werd maar 1x 24 uur parkeren afgerekend (ter waarde van - schrik niet - 50 dollar) i.p.v. 3x 24 uur... Dat zou mooi zijn, maar eenmaal bij de auto werd er vreemd gekeken naar het bonnetje dat we mee hadden gekregen van de receptie. Er werd even gebeld met de receptie, maar ondertussen mochten we wel vertrekken. Het was namelijk nogal druk op de ''oprijlaan'' van het hotel... We zullen het zien of er binnenkort toch nog 100 dollar af is geschreven voor het parkeren.

Met 2 navigatiesystemen aan boord, konden we uiteraard niet verkeerd rijden. Het ene systeem (van de auto zelf) gaf weer iets andere info dan dat van onze TomTom. Ze vulden elkaar mooi aan, dezelfde route rijdend.

Het was half bewolkt, lekkere temperatuur en behoorlijk druk op de highway! 2x 5 rijstroken en helemaal gevuld met auto's komend en gaan richting Long Beach. Een halfuurtje later werd de weg een tolweg, en was er opeens bijna geen verkeer meer te bekennen. Hoezo Nederlands ''bin zuunig''? Die amerikanen kunnen er ook wat van...! We zagen wel bordjes van de tol en welke rijstroken we aan moesten houden, maar we hebben de tolhuisjes gemist blijkbaar.... Nu de bekeuring maar afwachten... kan ook nog wel een tegenvaller worden.

Om ca half twaalf stopten we voor een koffie/cola in Del Obispo.
Het was een heerlijk temperatuurtje daarbinnen, er was geen airco aan!

We waren nu ongeveer halverwege en moesten nog ongeveer een uur rijden, maar we wilden een stop maken in Carlsbad. We reden al langs de kust, met de Pacific aan de ene kant en mooie huizen tegen de heuvels aan aan de linkerkant. Op een 'rest area' zijn we even gestopt om beter naar de oceaan te kunnen kijken, maar dat lukte daar niet. Wel stonden er enorme bomen (en nog niet eens seqoia's) met mooie gekrulde stammen/takken.

Bij Oceanside namen we de afslag van de snelweg om vlak langs de kust naar Carslbad te rijden. Even gestopt bij een enorm lange houten pier en snel weer verder over de kustweg met de palmbomen, waarvan de palm bovenop een hoge kale stam groeide. Een raar gezicht eigenlijk, maar inmiddels hebben we er daar al heel veel van gezien de afgelopen dagen. Er rijdt hier zelfs een trein, met de toepasselijke naam: de 'Surfliner', die we even voor moesten laten gaan.

In Carlsbad zijn er zebrapaden op kruispunten, waarbij je ook diagonaal kunt oversteken. Grappig om te zien! Het houdt alleen wel AL het verkeer op...

De auto zowaar gratis kunnen parkeren en even rondgelopen in Carlsbad, waar heel aparte winkeltjes zijn met leuke kleurige spullen (tot aan stoelen toe). Voordat we zouden gaan ''lunchen' in de CCB (Carlsbad Chocolate Bar), heeft Andre eerst even de waarzegster Esmeralda - Lucky Lady - geraadpleegd. Wat zij precies in haar ondoorzichtige glazen bol zag, zal ze zelf ook niet geweten hebben en ook die kat niet, die er tegenaan lag... ;-)). (Zou het ding nog echt in gebruik zijn??)

Onze lunch in de chocolate bar was heerlijk en behoorlijk vullend. Lekkere koffie erbij, helemaal perfect.

Zoals er gisteren iets geks was in het toilet (die knalroze fauteuil) was er vandaag ook weer iets vreemds te zien... Een bordje op de deur, helemaal onderaan (!!), met daarop "watch your step" - doelend op de drempel 5 centimeter lager... Dat bordje zie je natuurlijk niet, als je die drempel niet ziet. Ja, je ziet het bordje pas als je languit op de grond ligt, gestruikeld over die drempel...

De laatste 20 km naar San Diego gingen weer over de snelweg, die ook hier weer 10-baans en behoorlijk druk was! Opeens doken er links van de weg ( bij La Jolla Village) 2 prachtige witte torens op. Maar let meteen ook even op die geweldige oranje Lotus, die ons hier inhaalde...

Hoe moeilijk we vrijdag de ingang van het hotel in Santa Monica konden vinden, zo gemakkelijk ging het vandaag! Om 15.15 uur reden we direct de parkeergarage van het Best Western Yacht Harbour hotel in.
We kregen kamer 617 (bovenste verdieping), maar die kamer bleek niet al te groot te zijn, we konden onze koffers er niet eens geopend neerleggen, zonder halsbrekende toeren uit te halen. Op de plattegrond (emergency-plan) zagen we dat het de kleinste kamer van deze verdieping was. Terug naar de lobby dus en gevraagd of er een grotere kamer beschikbaar was, ''nee'' heb je, ''ja'' kun je krijgen, toch? En we kregen ''ja'', zonder extra kosten. Kamer 609 kregen we en deze was bijna 2x zo groot. Zelfs met prachtig uitzicht op de haven!

De boel even uitgepakt, koffie in de lobby gedronken en daarna even de haven verkend aan de overkant van de straat. Enorme jachten liggen er en heel in de verte kun je de overkant van de baai van San Diego zien, met grote hoge gebouwen. En de donkere lucht die er boven hangt.... dat voorspelt niet veel goeds.

Op de terugweg (om 17.45u) meteen maar even gestopt bij de Pizza Nova, tegenover het hotel, en daar een pizza gegeten.