Dag 6

Onderweg naar Tucson - Arizona

Om 9 uur vertrokken we uit San Diego met een kleine 700 kilometer voor de boeg naar Tucson in Arizona.

Meteen maar even getankt om 9.30 uur voordat we de Interstate 8 op zouden rijden, waar we zo'n 580 kilometer ''rechtdoor'' moesten rijden. De dames van de beide navigatiesystemen hebben een lang dutje kunnen doen... we waren bijna vergeten hoe ze ook weer 'klonken' ...;-)

Het landschap om ons heen begon al snel te veranderen in een groen bergachtig gebied, waar her en der wat grotere en kleinere keien over waren uitgestrooid.

Na zo'n 50 kilometer verdween het groen van de bergen helemaal onder de keien.. ik vond het op een maanlandschap lijken. Heel bijzonder.

Om 11 uur hadden we onze eerste stop. Geen koffie te krijgen, er waren alleen maar 'restrooms'. Maar dat kwam goed uit. Het was al behoorlijk warm, de temperatuur gaf 85 graden F aan. (= 29 graden C).

Een halfuurtje verderop waren opeens alle keien verdwenen, zelfs de bergen waren weg! Opeens was alles vlak en nog gekker: er was allemaal groen om ons heen! Gras en dus ook heel veel hooibalen... Watersproeiers, tractors, zonnecollectoren... in een heel andere wereld waren we nu!

Maar we konden ons nog meer verbazen: een stuk verderop was er geen groen meer te bekennen, waren we in een soort zandbak terecht gekomen!
Tegen twaalf uur reden we langs de grens met Mexico. Tientallen (of honderden zelfs?) kilometers was er een hoog dicht hek op de grens geplaatst. We hebben er ca 20 kilometer redelijk dicht langs gereden.

Inmiddels hadden we nog steeds 400 kilometer voor de boeg. Er waren af en toe wegwerkzaamheden, waardoor we maar 25 of 35 miles/ph mochten rijden. En dat ook soms tientallen kilometers acher elkaar.

Om kwart over 12 nog weer even gestopt om te tanken. Je weet immers maar nooit wanneer er weer een tankstation komt. Meteen maar even een koffie en een mierzoete cappuccino gedronken (voorlopig hoef ik dat niet meer dus) en even met de dame achter de toonbank staan praten. Zoveel mensen zou ze niet zien in deze verlaten woestenij. Gek genoeg was het op dinsdag en vrijdag wel drukker, zei ze. Hoe ver zou ze zelf moeten rijden om op haar werk te komen, vroeg ik me later af. Dat had ik moeten vragen!

Om 12.30 uur reden we eindelijk de staat Arizona binnen! Tjonge jonge, dat California is een behoorlijk grote staat...! Meteen was er meer leven in de brouwerij; er waren 'food- en gasoline- afslagen' waar je op wel 4 plekken kon tanken en op 10 plaatsen wat kon eten. We zijn de Burger King maar even ingegaan, nadat Andre eerst weer even getankt had.
Samen 1 menu genomen, dat was wel genoeg.
Het was ondertussen 90 graden F (32 graden C)!

Na een paar kilometer moesten we opeens stoppen voor de US Border COntrol..! Huh?? Waren we verkeerd gereden, gingen we Mexico binnen ofzo? Iedereen moest stoppen en zo hadden we weer wat extra oponthoud. Toen wij aan de beurt waren en de agent vroeg of we Amerikanen waren en Andre dus ''nee'' zei, zag je hem helemaal verschieten/wakker worden... O jee, wat nu, of : O ja, nu heb ik beet!
Gezegd dat we uit Nederland kwamen en we moesten onze paspoorten laten zien. We hebben nog even gevraagd waarom dit was: deze plek was redelijk dicht bij de grens met Mexico en ze controleerden dus op illegale ''binnenkomers''.
Hij wenste ons nog een goede reis en een mooie vakantie en weg mochten we weer.
Misschien zaten er wel illegalen in de auto die voor ons reed?? Die had toch niet voor niets "ssssst" als nummerbord :-)

Andre had net tegen mij gezegd dat hij zich afvroeg wanneer die grote cactussen in het landschap zouden verschijnen en meteen er achteraan zei hij: "Hee, daar heb je er een!" Het werden er langzaamaan steeds meer en ik heb er heel veel foto's van gemaakt. Maar de mooiste twee heb ik bij het verslag gezet.

Om een uur of 4 werden de dames van de navigaties weer wakker, want we moesten eindelijk de Interstate 8 af! Naar de 10, waar we om half 5 de afslag namen naar Tucson.

De laatste 30 kilometer, toen we de snelweg 10 ook al af waren, moesten we weer langzaamaan rijden, vanwege de wegwerkzaamheden. Ook veel stoplichten, en soms hingen ze zelfs als een verjaardagsslinger boven de weg...;-)

Maar dan toch eindelijk (!) de laatste afslag naar het hotel - Hilton El Conquistador Resort - het lag tegen een achtergrond van enorme rotsachtige bergen. De vlekjes ervoor lijken op keien, maar als je inzoomt zie je dat dat HUIZEN zijn... Zo groot die bergen... We zullen ons nog wel meer gaan verbazen de komende dagen, denk ik.

Om kwart voor zes checkten we in en nadat we onze kamer gevonden hadden (er zijn allemaal verschillende ''blokken'' op dit resort, waar de kamers zich in bevinden), hebben we nog even rond het zwembad en in de grote tuin van het hotel gewandeld en daarna buiten nog wat gegeten, terwijl de zon al snel onderging. (Half acht was het donker)

Inmiddels is het 22.00 uur en bedtijd.. Morgen weer genoeg te doen als we Tucson willen verkennen en ook nog even willen relaxen bij/in het zwembad.