Dag 5

San Diego - uitgewaaid!

Vanochtend voor het eerst een gratis ontbijtje in de kleine ''ontbijtkamer'', zelfs met scrambled eggs en een automatische pancake maker!
Daarna gingen we iets na 9 uur op pad naar de Kurtz street, waar de bussen van Old Town Trolley Tours zouden vertrekken. Niet dus, we kwamen aan bij de garage, waar die dingen allemaal ''overnachten''...
Het moest een andere straat zijn: Twiggs street in Old Town San Diego, dat was de dichtstbijzijnde opstapplaats voor ons en daar was ook een parkeerterrein. Ook al gratis.

We kwamen precies op tijd. Vouchers ingewisseld voor kaartjes en het laatste vrije bankje in de bus was voor ons. De chauffeur kon praten en breien tegelijk, want hij moest door het drukke verkeer (zelfs over de snelweg) en ondertussen vertelde hij over de bezienswaardigheden en wat hem allemaal nog meer leuk leek om ons te vermaken... Ook liet hij zelfs af en toe een foto zien (a4 formaat) ter verduidelijking. En dat allemaal met een gangetje van 100 km per uur, in een aftands voertuig met tuinbankjes als zitplaatsen.

We stapten uit bij de cruiseship terminal, waar twee enorme cruiseschepen lagen van de Holland America Line. Even verderop lag het oude Amerikaanse vliegdekschip USS Midway, dat in de 2e wereldoorlog gediend heeft, maar ook in de Vietnam-oorlog en zelfs in de Golfoorlog: operatie Desert Storm. Wat een enorm groot ding ook, het deed niet onder voor de cruiseschepen. Er konden 26 vliegtuigen op. Het is nu een museum en voor een bezoek eraan moet je zeker 4 uur uittrekken.

We liepen daarna een parkje in waar het standbeeld (levensecht, maar immens groot) staat van het einde van WO II: ''the kissing statue''. De foto van een soldaat die een willekeurige verpleegster vastpakt bij thuiskomt en vol op de mond kust, is destijds de hele wereld over gegaan (en niet eens via Facebook ofzo, maar gewoon in een papieren krant..).

Inmiddels was het een halfuur later en gingen we weer naar de bushalte van de Trolley. Er stond een hele rij mensen te wachten.... en gelukkig ook zelfs 3 Trolleys. Wat bleek: het was vandaag een razenddrukke dag in de Trolleys want er waren zelfs 2 cruiseschepen aangekomen! (Ja, dat hadden we gezien...) en veel van die passagiers wilden dus wel een rondritje maken door San Diego.
In deze bus hadden we een vrouwelijke buschauffeur, die haar verhalen zo af en toe opfleurde met leuke muziek. Zo kregen we ''great balls of fire'' te horen en moesten we allemaal meezingen (zijzelf het hardst met handen in de lucht zelfs! - en dat allemaal onder het rijden... ;-)). We kregen er een enorm ''schoolreis-gevoel'' van!
In het Gaslamp-quarter kregen we The Monkeys te horen met "Take the last train to Clocksville" omdat we nogal lang moesten wachten bij de spoorwegovergang.
En ondertussen stapte er helemaal niemand van die cruise-passagiers uit de bus en moest het mensje alle wachtenden bij de bushaltes teleurstellen omdat de bus vol zat. Maarrrr.... er was een volgende bus onderweg, en die zou er binnen 15 minuten zijn!

We bleven zelf ook zitten tot op het eiland Coronado, waar we via een heel lange EN hoge brug naar toe reden met een behoorlijke vaart, want het was een snelweg. In het gaslamp-quarter had ze de plastic ''ramen'' omhoog gevouwen (ik kreeg een voortent-gevoel, moest ook nog even helpen met een ring om een haak schuiven) en de wind waaide hard naar binnen toen we de hoge brug op reden! We kregen er een geweldig leuk nummer bij te horen: "Lifting me higher" van Jackie Wilson! En hoger en hoger gingen we de brug over met een uitzicht....!! En een wind!! Niet alleen een schoolreis gevoel, maar het leek wel of we in een kermisattractie zaten nu! Feest!!
Ik heb het gefilmd, maar weet niet of het lukt om dat bij dit verslag te plaatsen.

Op het eiland Coronado staan allemaal mooie huizen en het grootste houten gebouw van de USA: het hotel Del Coronado uit 1881. Een prachtig gebouw aan het strand gelegen. We zijn daar uitgestapt (samen met nog 2 mensen - de rest bleef nog steeds zitten...) en hebben het hotel van alle kanten bekeken, vanaf het strand en van binnenuit en achterom weer naar buiten. Veel foto's gemaakt, waarvan een aantal onder dit verslag toegevoegd.

Doorgelopen het stadje in en we kwamen in smalle steegjes met prachtige huisjes en tuinen. Ook een mooi oud bankgebouw dat nog steeds in gebruik is: de Pacific Western Bank - Bank of Coronado. Dat is even wat anders dan steeds die Bank of America die we overal zien...

Daarna hebben we geluncht, Andre een beetje speciale hamburger en ik een toast met zalm en allerlei gekke smaakjes. Heerlijk hoor!
Even later zagen we de bus aankomen, dus snel naar de halte terug en we konden er nog precies in! Alweer het laatste vrije tuinbankje. Het was inmiddels tegen half 3 en we wilden nog een laatste stop maken in het Balboa Park, wat erg mooi zou moeten zijn.

En dat was het ook! Het is naar de spaanse ontdekkingsreiziger Vasco Nunez de Balboa genoemd en 490 hectare groot. Het bestaat sinds 1835 en doordat de Panama-California Expositie in 1915 en in 1935 daar is gehouden, is deze architectuur erg populair geworden in California en is San Diego op de kaart gezet. We hebben er rondgewandeld en veel foto's gemaakt. Ook van de botanische tuin en de tuin/bos waar bomen groeiden met wortels die hoog boven de grond uitkrulden alsof het reuzenklauwen van een dinosaurus waren...

San Diego heeft trouwens 1,3 miljoen inwoners. Beslist geen klein stadje dus... Ter vergelijking: Los Angeles kan er ook wat van: 4 miljoen. We hebben dus al twee enorme steden achter de rug... (Santa Monica, dat leuke kustplaatsje - zoals wij dachten - ook bijna 100.000...)

Om ca. 15.45 stapten we weer in de bus en deze keer hadden we weer een andere chauffeur die ons terug zou brengen naar de beginhalte "Old town''. Via Little Italy reden we erheen, waar hij enorm veel info over te ratelen had. Weer kregen we iets van een kermisattractie, nadat we eerst alweer helemaal door- en uitgewaaid waren op de snelweg met de flappen helemaal open. Er was een hele steile helling, zeker meer dan 20%, waarboven hij eerst stil bleef staan (we zagen de weg voor ons niet eens ...) en hij nog vroeg of er iemand zijn ''hands up" wilden doen, en ja hoor daar ' storten' we naar beneden. Een achtbaan idee dus. We hadden er deze keer geen muziek bij.

Om ca 16.00 uur waren we weer in the old town, waar we ook nog even rondgelopen hebben. Heel veel winkeltjes met handwerk, oude gebouwtjes (we hadden een 'flashback' naar Williamsburg - 2 jaar geleden in Virginia) maar ook ontzettend grote cactussen.

Gelukkig konden we de auto weer terugvinden, want er bleken wel 5 dezelfde parkeerplaatsen vlak bij elkaar te liggen... Het was nog even goed opletten onderweg met al die drukte en rare kruisingen en stoplichten (en gaten en hobbels in de weg), maar om ca 17.00 uur waren we weer terug in het hotel.

Toch weer even genoten van het mooie uitzicht vanaf onze kamer...