Dag 17

San Francisco - hop on hop off

Zondag 7 mei :
Meteen alweer een stralend blauwe lucht toen we wakker werden om 8.15 uur. Dat was alvast mooi meegenomen! Beter dan regen en bewolking, wat wel voorspeld was.
Het ontbijt was behoorlijk chaotisch. Het was veel te druk voor het restaurant, waar het gratis (! - misschien daarom wel) ontbijt was. Er waren geen messen, geen boter, geen borden, geen jam, geen koffie, geen koffiemelk en zo nog wel het een en ander. Je kon trouwens ook niet bij het ''buffet'' komen, want het was veel te druk. Ik was maar alvast aan 1 van de laatste vrije tafeltjes gaan zitten, wachtend totdat Andre kwam met zijn score: een bordje met daarop 1 karig toastje en 2 plakjes (naar wat later bleek vreemd smakende) kaas.
Daarna ging ik maar eens kijken en heb ik in ieder geval - voor de eerste keer deze vakantie - een wafel kunnen bakken. Twee jaar geleden aan de oostkust waren de wafelmachines standaard in elk restaurant bij het ontbijt en was ik na een paar ontbijtjes een ervaren wafel''bekker'' geworden.
Ook kon ik koffie ''scoren'' al was het dan maar een halve beker, maar voor ons voldoende. Ook waren de gekookte eieren aangevuld, dus we zijn toch met een voldaan gevoel vertrokken.
Hopelijk is het morgenochtend (maandag) wat minder druk.

We liepen naar Union Square, waar we op de Big Bus zouden stappen. Het was ook daar enorm druk: de bussen waren vol, maar wij hebben toch nog een van de laatste plekjes beneden in de bus kunnen bemachtigen. Eerst maar eens naar de overkant van de Golden Gate Bridge! Die moesten we van dichtbij gezien hebben! Na zo'n 3 kwartier optrekken en remmen (veel verkeerslichten) en wat foto's makend van de omgeving (inclusief het gemeentehuis !! Dat wel wat op het Capitol lijkt qua vormgeving en waar echt gouden ornamenten op het dak schitteren) waren we over de ''oranjekleurige'' brug gereden en stapten we uit en zijn we een heel eind de brug op gelopen. De totale brug is 2,7 kilometer lang, maar we zijn er zo'n 500 meter op gelopen, de koude harde wind trotserend die vanaf de Pacific waaide. Dan kom je voor de zoveelste keer een raar (overdreven) verkeersbord tegen : Verboden banden te wisselen - op die brug dus. Welke zot zou dat ooit in zijn hoofd halen bij zoveel verkeer?? Bij het tweede uitkijkpunt (rond een pijler) konden we even in de luwte staan... Vanaf daar kon je zelfs nog een leuk fotootje maken van een zeilbootje dat onderlangs vaarde - door de reling heen.. ;-)

Terug naar het punt waar we weer op de Big Bus zouden stoppen en na ongeveer een kwartier wachten konden we weer terug over de brug. We zijn maar beneden (binnen) gaan zitten, want we hadden geen zin om met die vaart (die oude rammelbus scheurde behoorlijk hard - met het overige verkeer mee) en de koude tegenwind, op het bovendek te gaan zitten.

De eerstvolgende halte stapten we uit: Palace of Fine Arts. Een monumentaal neoklassiek bouwwerk uit 1915 met een mooie vijver, dat ook erg populair is bij bruidsparen. Ook vandaag bleek dat het geval te zijn...
We zijn het gebouw rond gelopen, dat nog een behoorlijke tippel is. Het is zooo groot, er is een foto waar ik bij de ingang sta, maar je ziet me bijna niet staan, ongeveer net zoiets als bij die enorme sequoia.

Weer verder met de bus, nu bovenop, waarna we na weer zo'n 3 kwartier bij Chinatown uitstapten omdat de bus precies bij een Starbucks stopte. Dus eerst maar eens koffie met iets lekkers genomen en nog even Chinatown ingelopen, waarna we de bus weer instapten en vervolgens weer op Pier 39 uitstapten, ook een hele grote toeristische attractie van San Fransisco.
Wat een mensenmassa hier ook....
Maar ook mooie uitzichten op de baai, op Alcatraz (het beroemde gevangeniseiland) en op de Golden Gate Bridge ook al hing daar nu ook weer een waasje van mist omheen.
Veel veerboten, containerschepen en zeilboten in de baai en er was zelfs een soort kermisattractieboot : de Rocketboat, waarin ongeveer 70 mensen gingen, helemaal vast in de gordels, en dan maakte de boot allemaal rare kapriolen op het water en over zijn eigen golven draaiend, racete hij door de baai.

We verbaasden ons trouwens tijdens de hele rit met de bus over de vele heuvels waar San Francisco op gebouwd is. We wisten dat het zo was, maar in het echt verbaas je je erover dat er bijna geen straat is die vlak is. Ze lopen zelfs heel vaak steil omhoog of naar beneden!

Maar wat ons het meest verbaasde was het enorme aantal zeeleeuwen dat op de pontons van Pier 39 lag te zonnen...! We dachten eerst dat ze bij het zee-aquarium hoorden, maar nee, ze waren vrij om weer te vertrekken naar de open zee...
Even gelezen waarom de zeeleeuwen hier zo als ''bezienswaardigheid'' liggen, spelen, blaffen, vechten, slapen en visjes vangen, want er schijnt genoeg haring rond te zwemmen:
Kort na de aardbeving van 1989 in San Francisco begonnen een paar zeeleeuwen op dit 'K-dock' van Pier 39 rond te hangen. In januari 1990 kwamen er steeds meer en namen al zo'n 300 zeeleeuwen het hele K-dock in beslag. Het record werd gehaald in November 2009 toen er ruim 1700 waren!
Het aantal wisselt gedurende het seizoen. Het is een veilige leefomgeving voor ze hier en er is vaak voldoende voedsel.

Terug op de bus moesten we een tijd wachten totdat we vertrokken. Het was namelijk het beginpunt waar we opstapten, bij Pier 41. Ondertussen was er genoeg te zien. We hebben vandaag weer veel vreemde/oude voertuigen langs zien komen. Ook maar even wat fotootjes van, want de wifi is hier in ieder geval perfect (=snel !).

Op de terugweg reden we door Washington Square , waar het hoogste gebouw van San Francisco staat en rechts daarvoor het groene Columbus-building. Ook door het Embarcadero Center waar enorme (kantoor)gebouwen staan. Daarna stapten we weer uit bij Union Square, waar we even overheen gelopen zijn en zo zagen we dat er een restaurant in het warenhuis Macy's was. Daar zijn we naar binnen gegaan en met een mooi uitzicht hebben we daar een kipburger en een salade gegeten.

Om half zeven liepen we terug naar het hotel, via de aangegeven route om zo weinig mogelijk lastig gevallen te worden door zwervers. We hebben ons nog even af laten zetten in een winkel waar nergens prijzen bij staan en waar we dus 5 dollar moesten betalen voor een grote fles water en een fles(je) cola... Ach ja, die toeristen komen hier toch niet meer terug, zal die eigenaar gedacht hebben.
Zo hebben we toch weer bijna 8 kilometer gelopen vandaag.
In onze hotelkamer ging de zon mooi onder op de gebouwen waar we uitzicht op hebben.