Dag 1

Vertrek en aankomst LA

Beetje problemen met het plaatsen van het reisverslag. Er lijkt nu nog een extra reisverslag te zijn, maar let daar niet op. Graag deze aanhouden voor de verslagen.

De wekker ging om 6.45u, alles liep op rolletjes en de taxi kwam zelfs een half uur te vroeg (omdat de chauffeur toch niets anders te doen had, zei hij) en omdat we op tijd klaar waren met alles, hadden we zelfs een trein eerder: die van 8.31 u vanaf Hoorn. Er werd veel drukte op Schiphol verwacht i.v.m de meivakantie, dus het kwam goed uit dat we op tijd waren. We hebben inderdaad zo'n anderhalf uur in 5 of 6 wachtrijen gestaan, te beginnen bij de koffers inleveren en als laatste voor de zoveelste keer een controle bij het boarden om 12.15 uur.
Helaas vertrokken we een uur (!) later dan gepland, de gezagvoerder meldde om 12.50 uur dat 'we' (nou van ons hoefde dat niet hoor) nog wachten op 14 passagiers... na ruim een halfuur was dat waarschijnlijk opgelost, maar toen kwam de melding dat er iets aan de linkerkant van het vliegtuig niet in orde was (met een 'seal' ?) maar dat bleek na een klein halfuur ook verholpen te zijn. De lucht in dus om 13.50 uur!
De vlucht was lang, maar dat wisten we uiteraard, alleen kwam er nu nog een uurtje ''zitvlees'' bij door dat eerste uur wachten in het vliegtuig...

Tot boven Canada hebben we niets kunnen zien vanwege de bewolking, maar op een gegeven moment zagen we een heuvel- of bergachtig gebied (je ziet niet hoe hoog die bergen zijn als je er 11 km boven hangt) met veel witte vlekken. Sneeuw dus.
Een uur later kwamen er opeens cirkels in zicht... Graancirkels? Nee, in allerlei gewassen blijkbaar, gezien de verschillende kleuren.

Om 15.50 uur landden we op LAX, voorbereid alvast op de lange wachtrijen zoals we in Washington hadden meegemaakt. Maar dat viel gelukkig heel erg mee. Wel een hele wandeling + busreis over het vliegveld voordat we bij de douane waren en daar allerlei gegevens in moesten vullen, maar de koffers kwamen ook al aanrollen toen we die hal binnen kwamen, dus we stonden binnen een uur op de bus te wachten die ons naar het Hertz autoverhuurbedrijf zou brengen.

Daar uiteraard ook weer in zo'n slingerende wachtrij (zoals in pretparken), maar hier waren maar een stuk of 10 a.s huurders voor ons. We werden door een zeer vriendelijke dame geholpen; het duurde even voordat ze de juiste auto voor ons gevonden had. (We hadden een SUV - L aangevraagd, dan heb je hopelijk wat luxe tijdens de 4000 km...)
We kregen een iets duurdere toegewezen: een Landrover Discovery en zelfs in Sport uitvoering. Splinternieuw, er zaten nog maar 23 miles op. O jee, als we die nu maar heel houden, was meteen mijn eerste gedachte... Inderdaad een mooie auto (de foto volgt wel een keer in een volgend verslag) en de eerste rit naar het hotel in Santa Monica ging gelukkig goed, ondanks de drukke spits, maar dankzij onze eigen TomTom, waar Andre de routes al thuis had ingezet.

Het was nog even zoeken naar de ingang van het Loewe hotel, want TomTom had ons aan de achterkant afgezet, maar uiteindelijk reden we dan toch aan de chique voorkant de auto voor de deur, waar direct een ''mannetje'' klaar stond om de auto van ons over te nemen (valid parking voor 45 dollar per dag :-(. ) koffers eruit, en hup daar ging onze mooie nieuwe auto.... kon nog net het nummerbord zien, met 3x een 7 erin in ieder geval. We kregen er alleen een bonnetje voor terug.... een bonnetje met een enorme waarde nu, wat als we dat kwijt raken...?

De receptioniste moest even behoorlijk zoeken naar onze reservering (via Jan Doets gemaakt), maar kwam er toen achter dat het op de achternaam Bekker was geboekt i.p.v. De Vree. Pfff gelukkig maar...

Kamer 728 met een deels uitzicht op de Pacific en de pier! Prachtig om te zien, ook de beginnende zonsondergang. Een mooie grote luxe kamer, met een badkamer die zeker half zo groot is als de kamer.

Na even de boel geinstalleerd te hebben en een kop koffie uit het koffiezetapparaat (dat Keurig heet ;-)) geproefd te hebben, gingen we nog even naar buiten. We liepen naar het strand en de pier, waar altijd een ''kermis'' op is in felle verlichting.
Mooi om nu toch opeens hier te zijn.... na al die maanden van voorbereiding, voorpret en inbeelding hoe het zou zijn...

Om 19.30 uur hebben we bij een pizzatentje op de Pier nog een halve pizza gegeten en toen begonnen onze ogen toch echt wel wat zwaarder te worden, net zoals de rest van ons lijf...
Terug naar het hotel, waar we nog wat foto's in avondlicht genomen hebben, en dan maar slapen... (om 21.30 uur - Nederlandse tijd was toen 06.30uur - wat een nachtbrakers zijn wij!).