Dag 16

Via Sonora naar San Francisco

Zaterdag 6 mei

Om 9 uur vertrokken we van Bass Lake na een klein ontbijtje in het huisje. Voor het eerst in onze vakantie dat we geen zon zien!
Het is maar 48F (=9 C) graden en het regent en is mistig, maar dat komt door de laaghangende bewolking omdat we toch weer hoog door de bergen moesten rijden.

We zijn toch maar via Sonora gereden. Dat was volgens Jan Doets de moeite waard. De navigatiesystemen gaven al snel een verschillende route aan. Tja, wat moet je dan? Omdat tot nu toe de Amerikaanse dame ons vaak het best de weg gewezen had, kozen we voor haar.
Het was stil op deze weg en de Nederlandse dame bleef ons maar terugsturen, iedere keer moesten we weer omdraaien als er een zijweggetje kwam... Op een gegeven moment liep er een kalkoen op de weg. Tenminste, ik denk dat het een kalkoen was... Hij was nog niet zo vetgemest als hij met Kerst zou moeten zijn (of met Thanksgiving), maar daar had hij de tijd nog voor. Hij rende echter zo snel weg, dat ik hem alleen maar wazig (bewogen) op de foto had. Niet gelukt dus.
En toen bleek opeens waarom we steeds werden teruggestuurd door de Nederlandse dame. We stonden voor een zandweg... Wat nu? Hoe zou die verder gaan? Rotsachtig worden? NOg zanderiger, zodat we vast kwamen te zitten? Is het eigenlijk een 4-wheel drive, deze Landrover? Even verderop was een man gras aan het maaien. Een stukje doorgereden en uitgestapt en gevraagd hoe de weg verder ging... Het was een hele vriendelijke beleefde jongen van een jaar of 17 misschien. Hij vertelde ons dat de weg niet slechter dan dit zou worden en dat het ongeveer 3 mijl zo zou zijn. Soms wel wat smaller in de bochten, maar we zouden het zeker redden. We hebben de gok dus genomen, mocht het heel slecht worden, dan konden we (hopelijk) altijd nog omdraaien en teruggaan. Als de weg erg steil werd was er een geasfalteerd stukje zelfs! Dus dat viel mee. Maar toen stonden we opeens voor een overspoeld pad... Het riviertje stroomde er over het smalle bruggetje heen. Het was even kijken hoe breed het bruggetje precies was, maar toen waren we er ook zo door.
Even verderop werden we ''voor onze moed getracteerd'' op 3 herten die naast de weg stonden te grazen. Ze waren wel waakzaam maar niet echt schrikachtig. Later bleek dat we door een stukje van het Awahnee Hills regional park gereden waren.
We kwamen uit op de Highway 49, en weer gingen we hoger en hoger . In Woodland even een plaspauze gehouden bij een tankstationnetje. In Mariposa (een grotere plaats) werd net een parade gehouden en moesten we omrijden. De sheriff (al die verkeersregelaars hadden die benaming op hun buik staan!) stuurde ons de goede kant op. We waren nog wel even uitgestapt, maar het was echt koud daar. De meter gaf maar 40 graden aan (= 4 graden C).

Verderop voorbij het plaatsje genaamd Bear Valley hebben we een uitzichtstop gehad.
Nog steeds reden we op de Highway 49 met nog hogere hoogten en enorme haarspeldbochten. We kwamen langs een bergwand die er ''beschimmeld'' uitzag vanuit de verte. Het bleek een soort gesteente te zijn dat veel groen bevat.
Even gestopt en een stukje steen gepakt, maar opeens zagen we prachtige bloemen! Die kenden we helemaal niet. Het leek wel een kruising tussen een lelie, orchidee en tulp. Uiteraard even op de foto!

Om 12.15 uur reden we Sonora (een oud goudmijnplaatsje) binnen, na nog even een korte file te hebben gehad op de brug naar het stadje, waar werkzaamheden aan waren.
We zijn de hoofdstraat even wat doorgewandeld, ons verbazend over de gekke winkeltjes. We hebben in een grappig, kleurig restaurantje genaamd de Cheesy Wine, een sandwich gegeten.
En hier kwam ik dus weer in een foto-waardig toilet!
Heel apart mooi beschilderd in de trend van ''life is a circus''.

Om 13.30 uur gingen we weer terug naar de Highway 108 om richting San Francisco te rijden. Vlakke,soms zelfs afgetopte heuvels, het leek wel een wand in de verte. Daarna de 120 op, waar we weer veel boomgaarden zagen. Maar waarvan? We zijn er niet achtergekomen. We kwamen voor de zoveelste keer langs een restaurant/hutje van Wienerschnitzel... Die zijn nogal ''in'' hier in Amerika blijkbaar!

Op de afslag naar 205 West reden we een tijd met een slakkegangetje in een file. Het was inmiddels 14.45 uur en de rest van de weg was ook erg druk (2x 5 baans) en toch stonden we soms weer in een file.
Om 16.00 uur nog weer even een koffiepauze gedaan, zodat Andre even kon ''neutraliseren'' van al dat verkeer om hem heen. Ze rijden je hier aan alle kanten voorbij (of je doet het zelf, afhankelijk van de snelheid van je voorganger). Rechts inhalen is hier geen overtreding hoor!
Het maakt het des te onrustiger met meer risico op ongevallen, want het amerikaanse ''keep your lane'' principe is hier niet meer van toepassing! Er wordt van links naar rechts en vice versa gezigzagd door het wat langzamer rijdende verkeer...

Tegen half vijf waren we bij de Bay Bridge om San Francisco binnen te gaan. Maar wat een tolpoorten! Het werd op een gegeven moment wel 17 poorten breed. Als we nu maar op de goede ''lane'' zaten..?? In ieder geval bij "cash'', en dat was goed. 5 dollar aftikken (contant dus) en gaan maar weer, in de volgende file. Moet je nagaan, elke dag, de hele dag lang staan er files voor die tolpoorten en elke auto levert 5 dollar op...! De hele economie van San Francisco is afhankelijk van die brug, denk ik!

Vanaf de brug konden we op een gegeven moment Alcatraz zien liggen en de Fishermans' Wharf, waar enorme cruiseschepen aangemeerd lagen. Het was inmiddels prachtig zonnig weer geworden en zo'n 70 graden.

Na de brug was het nog behoorlijk opletten in het drukke verkeer in San Fransisco, maar het ging goed met twee navigatiesystemen die het gelukkig met elkaar eens waren op dit moment.

Om ca 17.30 uur reden we de ''valid parking'' van het Cova Hotel binnen en na alle bagage uit de auto geladen te hebben en de auto weer voor 3 nachten te hebben ingeleverd voor een ''bonnetje met een nummer'', checkten we in voor kamer 604.
Een net hotel en de grootte van de kamer valt ons alles mee, we waren gewaarschuwd voor kleine hotelkamers in San Fransisco, omdat de ''grond'' hier schaars is.

Ook waren we gewaarschuwd (van verschillende kanten) voor de zwervers die bijne overal in San Francisco rondhangen. En ja, toen we even gingen kijken om ergens ''om de hoek'' iets te gaan eten, kwamen we in de lobby informatie tegen om bepaalde straten en wijken te mijden i.v.m de vele zwervers. De rode lijnen op het kaartje geven het aan. Het was letterlijk een ''cultuurschok'' voor ons om zoveel zwervers te zien.. Ze worden door San Francisco gedoogd (toegelaten) in tegenstelling tot bijna alle andere amerikaanse steden, waar ze in overtreding zijn en verjaagd worden.
We voelden ons niet echt op ons gemak, om de hoek van de straat, dus we zijn maar weer teruggegaan naar het eenvoudige restaurantje (meer voor ontbijt en lunch) dat bij het hotel hoort en hebben daar wat gegeten.
Water uit een jampotglas en een tapbier in een longdrinkglas. Maar dat hadden we al eerder meegemaakt.
En je wordt hier overal in de restaurants begroet met ''guys''!
Hello guys, how can I help you? Hi guys, table voor two? En ga zo maar door, maar altijd " guys''. Ik heb in Nederland nog nooit meegemaakt dat we werden begroet in een restaurant met ''hoi jongens, wat kan ik voor jullie doen?"

Morgen een hele dag San Francisco ontdekken met de Big Bus Tours, hop on hop off dus.