Dag 2

12-11-2016

Vandaag begon de dag vroeg...ik was om 02.00 uur al wakker. En met geen mogelijkheid kon ik weer in slaap vallen. Om 07.30 uur zijn we er uit gegaan. Bestemming: Kelly Park. We hadden op diverse websites gelezen over Kelly Park. Dat je er met zo'n opblaasband door de natuur dobbert. Het park lag een kleine drie kwartier rijden verderop. Rond 10.00 uur waren we al in het park. Eigenwijs als Rogier is reden we het park in terwijl je net buiten het park de rubberen opblaasbanden moest huren. Bleek dat de verhuurder een typisch lokale bar te zijn. De ruimte waar de pooltafel stond hing vol met allemaal verschillende kentekenplaten uit verschillende staten. Na een kort praatje gaf de barvrouw aan dat er 's middags een feest zou zijn ter ere van iets. Het was ons onduidelijk waarvan precies maar we waren voorzien van twee tubes (grote autobanden) en daar was het ons om te doen. We zijn terug gereden naar Kelly Park en reden naar het Rangerhuisje. Bij het Rangerhuisje hing een bordje met daarop een afbeelding van een krokodil en een slang. Bleek dat beide dieren in het Kelly Park leefden en de kans was aanwezig dat we oog in oog met een van de twee zouden komen te staan. Geruststellende gedachte als je straks op een rubberen band door het water gaat waar krokodillen leven. Volgens de Ranger was het water momenteel te koud, 72 farenheit, voor de krokodillen. De kans dat we er een tegen zouden komen was erg klein (gelukkig!). Direct na het parkeren kwamen we alweer meerdere grondeenkhoorntjes tegen. Wat een kleine, schattige beestjes zijn het ook. Dan te bedenken dat we tijdens onze vorige trip kregen te horen dat Amerikanen een hekel aan die beestjes hebben. Na enige tijd zoeken hadden wij the poolarea gevonden. Echte Hollanders eerst een teentje in het water om te voelen of 72 farenheit niet erg koud is. Nou niet dus, 72 farenheit is uberlekker, dus tubes in het water en gaan! Plons daar ging Marleen als een volleerd tubevaarde en Rogier die deed het iets subtieler. Daar gingen we dan, door een soort van mangrove waar krokodillen leven. We kunnen zeggen dat we beide niet echt relaxed op de tubes hebben kunnen dobberen, maar wat was het prachtig om te doen! Wat is het heerlijk om in een grote rubberen band door de stroming mee te worden genomen. Daarbijkomend een uitzicht waar je u tegen zegt, kraakhelder warm water en als klap op de vuurpijl een heerlijk zonnetje. Des te lekkerder was het toen we gisteravond zagen dat er code geel was uitgegeven in Nederland. We willen verder niemand jaloers maken hoor. Terug naar het dobberen in Kelly Park. Rogier had zijn GoPro bij zich dus hebben we enkele foto's en filmpjes gemaakt van het dobbertochtje. Na ongeveer 15 á 20 minuten dobberen kwamen we bij het eindpunt. Ondanks de angst om oog in oog te komen met een krokodil wilden we beiden nog een keer. Het is namelijk een heerlijke ervaring. De spanning om een krokdil tegen te komen verloor het van het genot van heerlijk dobberen in warm water onder een strak blauwe hemel. Nadat we voor de tweede keer door de mangrove hadden gedobberd zijn we lekker in de zon gaan liggen. Uiteraard waren we beiden weer op tijd met insmeren, dus we hebben al een licht rood kleurtje. Na enkele uren Kelly Park wilden we weer verder. Zonde om stil te gaan zitten in een land waar zoveel mooie dingen te zien en te beleven is. Alvorens we terug gingen naar Orlando hebben we eerst de rubberen banden weer teruggebracht. We moeten zeggen; het Kelly park is niet erg bekend onder buitenlandse toeristen maar het is zeker een aanrader. Het is erg leuk om je onder de "locals" te bevinden.
Weer bij de bar aangekomen bleek er een benefitfeest gaande te zijn voor Pink Ribbon. De bar was redelijk gevuld met Amerikanen zoals je ze kent vanuit het nieuws en documentaires. Het was te leuk om, al is het maar voor even, mee te maken hoe het is om met "echte Amerikanen" een biertje te drinken. Al snel bleek dat de Floridaase Amerikanen minder sociaal zijn dan de Amerikanen uit West Amerika. We hebben het daarom maar bij één biertje gelaten. Weer in Orlando aangekomen zijn we naar een groot Outlet centrum gegaan. Bijna alle bekende kleding merken hebben hier wel een winkel. Om een beeld te krijgen; de winkels hebben ongeveer dezelfde grootte als een supermarkt in Nederland. Marleen zag mooie Adidas Superstar schoenen welke dik 20 euro goedkoper waren dan in Nederland. Helaas was de schoen er niet meer in haar maat. Verder zijn we zo'n 25 winkels in gegaan echter we hebben niets gekocht. Echte Hollanders, kijken, kijken en niets kopen. Na enkele uurtjes sjouwen in het outlet centrum hadden we het wel gehad. We gaan naar Disney Springs. Dit is een winkelstraat in het teken van Disney. Vol goede moed gingen we die kant op! Al snel zakte ons de moed in de schoenen. Wat is Orlando ook een drukke stad qua verkeer. Disney Springs zou maar 15 minuten rijden zijn maar een uur later kwamen we pas in de straat aan waar Disney Springs zou zitten. Maar het ergste van alles... we konden het niet vinden. Moe van de vele indrukken en de jetlag zijn we huiswaards gegaan. We hebben ons opgefrist in het hotel om ergens te gaan eten. Vanavond gaan we eens een Amerikaanse restaurantketen bezoeken waar we het al vaker over hebben gehad. Nee, niet de Bubba Shrimp, die komt nog maar Applebees. Marleen dacht altijd dat je daar alleen gesuikerde appel kon eten maar wat bleek? Je kunt er uitstekend een stuk vlees eten voor weinig. Applebees is een soort van sportrestaurant. Overal waar je kijkt hangt wel een televisie waar een typisch amerikaanse sport op wordt uitgezonden. Nadat we onze buikjes vol hadden gegeten zijn we weer naar ons hotel gegaan. De gebroken nacht van Marleen heeft zijn tol geeist. Nog even snel een reisverslag tikken en dan naar bed. Tochh eerst even de GoPro beelden van Kelly Park bekijken en we moeten zeggen wat zijn de foto's en filpmjes leuk geworden. Na het bekijken van de GoPro beelden maar eens beginnen aan dit reisverslag. Met ogen op half zeven is Marleen begonnen en moedig gestrand na drie regels. De gebroken nacht was Marleen te veel geworden. Daarom bij deze een primeur... het eerste reisverslag gemaakt door Rogier. Ik hoop dat jullie net zoveel van dit reisverslag hebben genoten als dat jullie normaal van Marleen's verslagen doen. Voor nu oogjes dicht en snaveltjes toe.