Dag 3

13-11-2016

De jetlag wordt al minder...vandaag om 05.45 uur wakker. Hartstikke irritant, Rogier ligt gewoon te snurken en ik zit om mij heen te kijken. Beetje appen, toch nog proberen te slapen...Maar nee, het wilde niet. Dan maar uit bed, proberen het reisverslag van gisteren af te maken. Ik had wel een paar hele regels getypt. Toen ik de laptop opende zag ik tot mijn grote verbazing dat Rogier het reisverslag had afgemaakt! Wat lief! Echt super leuk! Dan toch maar weer in bed gaan liggen. Het was ook nog zo vroeg! Gelukkig was Rogier ook vroeg wakker geworden. Gelijk maar eruit gegaan want vandaag willen we naar het Kennedy Space Center. Het KSC is de lanceerbasis en een ruimtevaartindustriecomplex van NASA bij Cape Canaveral op Merrit Island. Vanaf hier werden vroeger de Apollo-vluchten voorbereid. Ook werden er spaceshuttles gelanceerd. Tegenwoordig kan je dit dus daar allemaal bekijken, hoe gaaf is dat! We waren vroeg vertrokken, maar uiteraard zijn we een keer verkeerd gereden. En onderweg kwamen we nog een Subway tegen waar nog even een ontbijtje weggewerkt moest worden. Bij de Subway was een hoogzwangere dame aan het werk. Ze vertelde gelijk, ze was zó aan verlof toe! Het wilde allemaal niet meer zo goed lukken. Als je haar verhaal hoort, denk je wederom: Goh, wat hebben we het in Nederland toch ook goed. Vorig jaar hoorden we al dat de Amerikaan maar 10 vakantiedagen per jaar heeft. Zwangerschapsverlof is hier ook niet je van het. In totaal heb je recht op één maand (ONBETAALD!) verlof. Voor de rest een beetje over koetjes en kalfjes gepraat en ons broodje opgegeten. De weg naar het KSC was trouwens erg mooi, onderweg hebben we meerdere bijzondere vogels gezien. Rond 10.30 uur kwamen we bij het Kennedy Space Center aan. We hadden al kaartjes bij de receptie van ons hotel gekocht. Achteraf maar goed ook, er stond een aardige rij voor de kassa. En nu konden we gelijk doorlopen. De pret begint trouwens al op de parkeerplaats van het KSC. Vanaf daar lachen de rakketten je al toe! Bij binnenkomst van het park hadden we een plattegrond gekregen. Oké, wat gaan we nu doen? We hadden geen idee van de grootte van het park en wat nou leuk was om te doen. We zijn maar begonnen bij "Heroes and Legands". We kregen daar een filmpje te zien met astronauten die aan het woord waren en gewone mensen. Eigenlijk kwam het er op neer dat niet alleen astronauten helden zijn. Iedereen is een held op zijn eigen manier. Daarna kwamen we bij een expositie van verschillende ruimte onderdelen. Ten slotte kwamen we bij een wall of fame ter ere van alle Amerikaanse astronauten. Vervolgens kwamen we gelijk in de "rocket garden" terecht. In de "tuin" stond de ene na de andere raket. Echt heel indrukwekkend, die raketten zijn reusachtig! Heel wat foto's verder kwamen we terecht bij "Journey to Mars". Dit onderdeel stond geheel in het teken van Mars (goh..). Het is lastig in woorden te omschrijven, de foto's zeggen denk ik genoeg. Er was een medewerkster van NASA die van alles over dit thema vertelde. Daarnaast zagen we wederom allerlei ruimte onderdelen. Ook was er de mogelijkheid om zelf op de foto te gaan als astronaut. Zo kinderlijk als wij zijn hebben we dit direct gedaan. En weer liepen wij verder, al bang dat we tijd te kort zouden komen. We stapten vervolgens in de bus die ons meenam naar het lanceerterrein van NASA. We zagen daar allerlei lanceerplatformen. De buschauffeur vertelde van alles en nog wat hierover. Tijdens de bustour kwamen we langs het vehicle assembly building van NASA. Dit gebouw kent denk ik iedereen wel. Grappig detail over de vlag die op het gebouw staat. Elke "streep" van de Amerikaanse vlag is wel 12 meter breed! Elke ster was maar liefst 2 x 2 meter. Dit gebouw is het hoogste gebouw met slechts één verdieping ter wereld. In het gebouw worden de raketten staand opgebouwd. Het gebouw is dan ook 160 meter hoog en heeft deuren van ongeveer 140 meter hoogte. Ook werd ons verteld hoe een raket uit het gebouw wordt gehaald en naar een lanceerplatform wordt gebracht. De raket wordt met een reusachtig plateau, met rupsbanden, vervoerd naar de lanceerplatformen. Dit gaat met een maximum snelheid van 1 mijl per uur en het voertuig drinkt slechts 1 liter per 8 feet... Ook werd nog verteld waarom NASA bij het water gevestigd is. Het water zou het geluid absorberen. Maar nog schijnt een lancering een hels kabaal te wezen. De grijze "wolken" die je bij de lancering van een raket trouwens ziet is damp. Wij dachten altijd dat het rook was wat uit de straalmotoren kwam. Vlak voor en tijdens de lancering worden er duizenden liters water richting de staal motoren gespoten. Het water absorbeerd het geluid wat vrij komt bij de lancering. Wanneer dit niet gebeurd dan kunnen alle ramen in de gehele staat Florida sneuvelen bij een lancering. Waar water wel niet goed voor is. Onderweg hebben we ook nog wildlife gespot. Zo kwamen we oog in oog te staan met een kleine krokodil. Ook een schildpad zagen we gewoon midden op de de weg liggen. Rogier heeft zelfs nog een arend gezien. Uiteindelijk kwamen we bij het Apallo/Saturn Center uit. Hier hebben we nog een lancering uit het verleden herbeleefd vanuit het commando centrum . Alles wat je daar zag en hoorde was zoals het destijds ging. Na deze lancering kwamen wij uit in een loods. In deze loods zagen we een reusachtige raket. Heel toevallig ging iemand van NASA er net een rondleiding geven. Marleen is er gauw bij gaan staan. Er werd namelijk van alles over de raket verteld. De raket bestond uit meerdere delen. De raket laat "onderweg" telkens een deel los. Ik heb nooit precies geweten waarvoor dit was. Maar in die delen zit alleen brandstof die benodigd is voor de reis. Als de brandstof op is laten ze dat deel los zodat de raket lichter wordt. Niet te geloven, je kan je haast geen voorstelling maken hoeveel brandstof er wel niet in een raket gaat. En zo'n ding gaat snel! De NASA medewerkster vertelde nog een feitje; de raket vliegt in 8 seconden van Cape Canaveral naar Disneyland in Californië (dat is wel de andere kant van Amerika!). Ook zagen we een grote ring. In deze ring zat alle computertechnologie. Weer een leuk weetje; de ring was gigantisch. Vandaag de dag zit in onze mobiele telefoon meer aan computertechnologie dan in deze ring. Zo werden alle onderdelen van de raket benoemd, in het kleine puntje vooraan in de raket, zaten de astronauten. In tegenstelling tot de rest van de raket was dit super klein. Echt bizar dat mensen in zo'n klein puntje terug op aarde gekomen zijn! Naast de mega raket zagen we nog een sateliet. Het leek wel nep, maar het was toch een echte. Allemaal vreemde goud -en zilverkleurige papier zat er omheen. Ook zagen we zo'n karretje waarmee op de maan gereden werd. Ohja, en we hebben zelfs nog een stukje van de maan aangeraakt, jawel! Ten slotte kon een dure giftshop niet ontbreken. Ook wij zijn voor de bijl gegaan. We zagen twee leuke NASA dingen voor in de kerstboom. Hebben we ieder jaar een mooi aandenken aan deze bijzondere ervaring. Maar de dag was nog niet voorbij, we hadden het onderdeel "Space Shuttle Atlantis" nog te gaan. We kwamen wederom in een ruimte terecht waar een film met allerei special effects werd getoond. Aan het einde van de film kwam opeens space shuttle Atlantis te voorschijn. Wat een mega ding! In het echt is alles zo veel toffer! De rest van dit onderdeel stond in het teken van de space shuttle en zijn opgvolgers. Ook hebben we nog in een simulator gezeten die een lancering nabootst. Super grappig om mee te maken. En weer gingen we verder...nog snel even kijken bij het Astronaut Memorial. Hier werden alle astronauten geëerd die de reis naar de ruimte niet overleefd hebben. En toen was het al bijna 17.30 uur, tijd om weg te gaan? Nee, tuurlijk niet! We konden op de valreep nog naar het Imax Theatre. Hier werd een film getoon van NASA vandaag de dag. We zagen hoe de aarde er uit ziet vanuit het ruimtestation. Ook de zoektocht naar andere planeten kwam voorbij, de klimaatverandering, hoe het leven van een astronaut eruit ziet daar boven...En toen was het al 18.15 uur. Het park ging sluiten, we hebben zo goed als alles gezien gelukkig. Wat een dag! Ongelooflijk die technologie! Het was een super gave dag!