Dag 10

20-11-2016

We hebben heerlijk geslapen! Dit was het mooiste motel tot nu toe. Voor de verandering was het ontbijt bij dit motel inclusief. In veel motels/hotels wordt in Amerika geen ontbijt geserveerd...vandaar dat we telkens opzoek gaan naar een eetgelegenheid. Er was volop keuze! Al snel zagen we twee grote wafelijzers. We hebben nog nooit Amerikaanse wafels gegeten, dus vandaag moet maar de 1e keer zijn. We mochten de wafels zelf maken, en dat is gelukkig goed gegaan. Ze smaakten heerlijk! Na de koffie en wat vers fruit was het alweer tijd om verder te reizen. We stapten in de auto en ongeveer 3 kwartier later stonden we bij het visitor center "Shark Valley" van Everglades N.P. Het was een klein visitor center en er waren twee hikingtrails. Je kon daarnaast met een treintje door het park rijden. Deze rit zou 2,5 uur duren. Wij vonden het nogal duur, de entree was $ 25,00 per voertuig (ze hebben de prijs flink verhoogd, dit was voorheen $ 10,00). Voor de rit met het treintje moest je ook nog $ 25,00 p.p. betalen! Dit werd ons te gek. We besloten daarom een stukje te gaan wandelen. De trail waarover het treintje rijdt is 15 mile. Dat ging 'm niet worden. We hebben daarom de "Bobcat Boardwalk" gelopen, dit was een kleine wandeling. Je loopt over een houten voetpad door het groen en het moeras. Helaas geen krokodil gezien! De andere hikingtrail bleek gesloten te zijn, dus helaas. Veel meer was hier niet te doen. We besloten daarom verder te rijden naar de hoofdingang van het park. Rond 12.00 uur kwamen we aan bij het Ernest F. Coe visitor center. Aan deze kant van het park zijn meerder hikingtrails. Om deze hikingtrails te bereiken moet je met de auto door het park rijden en de auto parkeren bij de gewenste hikingtrail. We besloten om de Anhinga Trail te lopen. Dit zou de meest bezochte trail in het park zijn. De trail is maar 800 meter lang en je hebt hier de grootste kans om krokodillen te zien. We liepen over een houten wandelpad over het water. Dat was wel heel erg mooi, overal zie je gras, riet en waterlelies. Helaas zagen we niet direct krokodillen. Halverwege de wandeling kwamen we er toch nog eentje tegen. De krokodil (of alligator?) lag op een steen van het zonnetje te genieten. Er zat geen beweging in, lag er helemaal stil. Je zou haast denken dat het een stenen beeld was. Een klein stukje verderop zagen we nog een krokodil in het water zwemmen. De rest van de wandeling hebben we geen krokodil gezien, erg jammer. Wel hebben we nog een hele vreemde vogel gezien. Zijn hals was erg flexibel, het leek net een slangennek. Het bleek de Anhinga (Amerikaanse slangenhalsvogel) te zijn. Vandaar dat de trail dus zo heet. Naast de Anhinga trail lag de de Gumbo-Limbo trail. Deze jungle-achtige trail was ook 800 meter lang. Het was een mooie wandeling maar wederom geen diertjes gezien (de muggen waren uiteraard wel van de partij). We stapten vervolgens weer in de auto en reden naar de Pa-hay-okee Overlook trail. Deze trail van 400 meter bracht ons naar een observatieplatform. Ook hier zou je veel kans hebben om krokodillen te zien. We hadden een mooi uitzicht over het grasgebied, maar helaas geen krokodil gezien. Daarna hebben we nog de Mahogany Hammock trail (800 meter) gelopen. We hebben in de verte nog een krokodil zien zwemmen, verder helaas niets. We besloten een stukje verder te rijden en waren inmiddels bij het einde van de weg uitgekomen. Hier zat de camping van het nationale park. Dat was erg mooi geweest met de camper! We missen de camper wel een beetje. Het is zo handig om zelf even een broodje te kunnen smeren en zelf je avondeten te kunnen maken. Maar we vinden Florida niet echt een campergebied. West Amerika is hier veel geschikter voor. Aan het einde van het park kwamen we trouwens nog een valk tegen die op zijn nest zat. Vervolgens was het tijd om dezelfde weg terug te rijden. We besloten nog dapper de Eco Pond trail te lopen. We werden alleen al gauw aangevallen door muggen. Rogier had er zeker een stuk of 20 op zijn rug zitten. Wij snel wegrennen en de auto in,.. rijden en de airco aan! De deet is trouwens echt nodig bij moerasgebied. Ondanks de deet zitten we beiden onder de muggenbulten! Ook hebben de beesten gewoon door onze lange broek heen geprikt. We reden nog langs het Flamingo visitor center. We keken even bij de haven maar er waren hier geen trails te vinden. We reden verder en stapten uit bij de West Lake trail. We hebben hier nog een wandeling gemaakt van 800 meter. Op een paar vogels na weer niets gezien. We reden vervolgens terug naar de ingang van het park en besloten nog een stop te maken bij de Anhinga trail. De zon ging bijna onder en de temperatuur was flnk gedaald. Het was vandaag aangenaam, zo'n 26 graden. Niet extreem warm ofzo. Hopelijk hebben we nu meer geluk. De krokodil die eerder vandaag in de zon lag, lag er nog steeds. We zagen daarnaast nog een grote schildpad door het water zwemmen. Af en toe kwam hij met zijn kop boven het water uit. Helemaal aan het einde van de trail zagen we nog een krokodil in het water liggen. Gelukkig! Toch nóg eentje gezien! We hadde gehoopt/verwacht meer krokodillen te zien. Misschien hadden we een beetje pech vandaag! We verlieten het park en uiteraard moesten we nog even op de foto met het entreebord (dit wordt nu een beetje traditie). We hebben een motelkamer geboekt nabij Islamorada. Helaas was alles rondom Everglades N.P. vol geboekt. De NASCAR finale was vanavond in Homestead, vandaar. Een uur later (het was inmiddels 19.30 uur) kwamen we bij het motel aan. We hebben bij een restaurant vlakbij het motel super lekker gegeten. Wederom geen vette hap, hoe fijn is dat! Rond 21.30 á 22.00 uur gingen we al slapen, wederom erg moe van alle indrukken.