Dag 11

21-11-2016

Wederom ging de wekker vroeg. We willen vandaag graag in John Pennekamp Statepark gaan snorkelen. 's Ochtends vroeg heeft Marleen om 08.00 uur met Keys Diver gebeld. Op haar houtje touwtje Engels heeft ze gevraagd of er nog plaats was voor de snorkeltrip van 12.15 uur. Deze snorkeltrip was de meest uitgebreide, we zouden dan naar verschillende riffen gaan inclusief de Christ of the Abyss. Duikers over de hele wereld komen hier om het jezusbeeld in het water te zien. Gelukkig was er nog plek, dus we konden de rest van de ochtend rustig aan doen. Gisteravond kwamen we in het donker bij het motel aan. Geen idee hoe de omgeving er uit zag. Bij het openen van de motelkamer kwam echt een "wow" moment. We hadden super mooi uitzicht over de zee met wuivende palmbomen. Het motel zelf was geen aanrader, dit hadden we al wel verwacht. Dat scheelde weer, gelukkig lag het bed wel lekker! Maar goed, we moesten ons om 11.15 uur bij Keys Diver melden. Zo gezegd zo gedaan en voor we het wisten zaten we al op de boot. De kapitein en de instructeur deden hun zegje over de boot en de veiligheidsinstructies. Het waren twee leuke mannen die wel van een lolletje hielden. We zaten met een stuk of 15 andere mensen op de boot. Eigenlijk hebben we met niemand een praatje gemaakt. De mensen die bij ons in de buurt zaten spraken Frans. En het enige Frans wat wij kunnen is: je ne parle pas Français. Het was een stukje varen naar het eerste rif, zo'n half uur. In de tussentijd kreeg iedereen een wetsuit aan. Ook kreeg ieder zijn eigen duikuitrusting. Bij het rif aangekomen moesten we ook nog een reddingsvest aan. Wederom waren ze van de veiligheid. Je duikbril moest in de emmer met water (tegen het beslaan) dan ga je bij het trapje zitten en dán pas doe je de zwemflippers aan. Je hebt er altijd weer van die uilskuikens tussen zitten die tóch de zwemflippers op de boot aan doen. Deze mensen werden door hen flipperwalkers genoemd. In totaal waren er 4 flipperwalkers op de boot, het viel dus nog mee! Marleen werd nog "genoodled". Tussen het wetsuit en het reddingsvest werd zo'n poolnoodle gedaan. Dan bleef je fijn drijven tijdens het snorkelen en wordt je minder gauw moe. Het water was trouwens helemaal niet koud, een wetsuite was misschien helemaal niet nodig geweest. We zagen vervolgens het koraal (weer heel anders dan in Egypte) en van die mooie vissen die je normaal gesproken in een aquarium ziet zwemmen. De vissen waren groot, klein en in veel verschillende kleuren. Erg mooi om te zien! Het was er ook totaal niet diep, hierdoor zagen we het koraal goed. Je mocht daarom absoluut niet gaan staan, want dan trap je het koraal kapot. We kregen een uur de tijd om te snorkelen. Na een tijdje zijn we terug naar de boot gezwommen omdat we een beetje "buiten adem" waren. Dat is ook niet gek als je een uur lang door een pijpje ademt. We hadden ook nog maar 8 minuten "over". Toen was het ook al tijd om terug naar de boot komen. De kapitein liet twee keer de hoorn afgaan, dat was het sein om terug naar de boot te gaan. Toen iedereen weer in de boot zat werd een dubbele check gedaan of ook écht iedereen er was. Dat was wel een fijn idee, de kans was nihil dat je op open zee achtergelaten werd. We moesten nog een kleine 10 minuten varen naar het "jezusbeeld". Daar aangekomen snel weer het water in. We merkten al gauw dat dit meer "duikgebied" was. Het koraal lag een stuk dieper in het water. We konden er nog wel volop van genieten hoor! En het jezusbeeld was ook goed te zien! Er werd ons gewaarschuwd om het beeld niet aan te raken. Er zat een of ander alg op wat niet goed is voor je huid. Voor we er erg in hadden was het alweer tijd om te gaan. De tijd ging ontzettend snel! We konden ons haast niet voorstellen dat we zo lang aan het snorkelen waren. Op de weg terug zijn we op het dek van de boot gaan liggen. We hebben heerlijk genoten van een biertje, dit was echt genieten! Het was al 17.10 uur toen we terug bij de haven waren. De middag is echt omgevlogen! Bij de haven aangekomen stapten we in de auto, op weg naar Marathon! We blijven hier twee nachten slapen. Een uur later stapten we onze motelkamer binnen. Niet heel bijzonder, maar wel erg groot! Het is wederom donker dus van de omgeving zien we weer niets. Benieuwd wat we morgen aantreffen! Inmiddels hebben we een hapje gegeten bij Taco Bell. Weer iets van onze "to do list" afgevinkt. We hebben beiden een burrito en een taco gegeten. De taco was voor herhaling vatbaar, de burrito niet. Er zaten bruine bonen in, en als Rogier érgens een hekel aan heeft..!