Dag 6

08-06-2017

Vandaag begonnen we onze dag met een ontbijtje bij The Wafle House! Gisteren hadden we er al eentje zien zitten. Je kan er ontbijten met wafels en pannenkoekjes. Dit willen we graag een keertje uitproberen! We liepen er naar binnen en we werden overdreven begroet, "welcome to the Wafle House". We kregen een plaatsje en het tentje zag er weer typisch Amerikaans uit. Van die retro bankjes en overal hingen Amerikaanse vlaggetjes. We kregen al snel een menu aangereikt. Wat willen wij eten? De dingen die erop stonden leken ons nogal zwaar op de maag. Alleen één wafel is voldoende, maar ze hadden hele menu's met patat, worst en bacon erbij. We werden begroet door de serveerster, in Amerika gaat dat altijd als volgt: "Hi, welcome! Thank you for choosing the Wafle House. I am (name) and I will be your server today. Ho can I help you?" We vertelden dat we voor het eerst in The Wafle House waren. We kregen daarom een lelijk hoedje aangereikt, alle nieuwe gasten moesten deze perse opzetten. Dus! Dit was onze vuurdoop. Onze bestelling werd opgenomen. Marleen nam alleen een wafel met koffie en jus d'orange. Rogier ging voor het zwaardere werk en kreeg er ook bacon en worst bij. Je zou het niet verwachten, maar het viel mee hoe zwaar het op de maag was! We vonden het beiden tof om ook hier eens gegeten te hebben. Na het ontbijtje reden we eerst naar de outletstores die hier zitten. Het schijnt dat je er goodkoop kan winkelen. En inderdaad, we zijn beiden geslaagd en zijn beiden een paar Converse sneakers rijker! Het was nu echt tijdig om naar Gettysburg te rijden, anders blijft er niet genoeg tijd over. Rond 3 uur half 4 waren we pas in Gettysburg National Military Park aangekomen. De slag van Gettysburg is een heel belangrijk moment in de Amerikaanse geschiedenis. Eenvoudig gezegd: het noorden en het zuiden hadden oorlog met elkaar. Het ene deel wilde onafhankelijkheid, het andere deel niet. Ook was het ene deel voor de afschaf van de slavernij en het andere deel niet. Het is een ontzettend groot bloedbad geworden. Hoe het afgelopen is? Er was uiteindelijk niet echt een winnaar. De troepen hebben zich uiteindelijk teruggetrokken. Wat heeft het opgeleverd? We hadden het idee dat ook de Amerikanen geen pasklaar antwoord hierop hadden. Maar goed, we besloten
eerst een bezoek te brengen aan het visitorcenter. Al gauw bleek dat er geen rondleidingen met een gids beschikbaar waren, we waren te laat. Kak, maar ja. Beetje eigen schuld, we waren veel te laat vertrokken vandaag. Wel konden we de self-guided tour doen van 24 mile. We kregen een kaartje mee en we konden de route met onze eigen auto rijden. We begonnen met de route en zagen veel, heel veel monumenten staan. De informatie die wij hadden was nogal beperkt, hierdoor was ons niet zo goed bekend wat wat was. We kregen wel wat informatie via de bordjes die overal bij stonden. Maar onze basiskennis hierover was niet goed genoeg om het te kunnen volgen. We hebben vele tussenstops gemaakt, tijdens één van de tussenstops kwamen we aan de praat met een vrijwilliger. De man was al gepensioneerd en droeg zo'n leger uniform van destijds. Hij heeft ons nog wel uitgelegd wat we precies gezien hadden. Het was een heel aardige man, en wederom hebben we nog over van alles en nog wat gekletst. Hij was erg geïntereseerd in Europa. Hij vertelde dat hij samen met zijn vrouw in Europa was geweest en welke landen ze hadden bezocht. Ook kwam de politiek ter sprake, hoe vonden wij dat gedoe met de vluchtelingen? En wat was onze mening over de terrorristische aanslagen? Ook kwam Trump nog ter sprake, uiteraard. Voor dat we er erg in hadden waren we alweer een uur verder. We hebben de route later nog wel volledig uitgereden, maar het was wel erg jammer dat we geen gids hadden. We besloten om ook nog langs het Soldiers National Cemetery te rijden. Op deze begraafplaats lagen veel soldaten van destijds (maar ook uit van andere oorlogen) begraven. Na 20 minuutjes hadden we de begraafplaats wel gezien. We besloten daarom een eettentje op te zoeken. Het was ook al half 9 inmiddels! We kwamen uiteindelijk bij een leuke brouwerij terecht die ook een restaurantje had. Uiteraard hebben we de eigen brouwsels gedronken, en het was zeker lekker! Voor vanavond hadden we nog geen slaapplaats, dus de WIFI aan en via Booking.com hadden we een reservering gemaakt bij een motel. Het motel bleek vrij afgelegen te zijn en de weg er naartoe was pikkedonker. Bij het motel aangekomen zag de receptie er potdicht uit, nou lekker dan. Er leek geen teken van leven te zijn. Na flink aankloppen kwam er na 5 minuten een Indiaase man aan, gelukkig! We hadden de kamer namelijk met onze creditcard gegarandeerd. Uiteindelijk goedgekomen dus, maar we knepen 'm wel een beetje. Sta je daar in de middle of nowhere! Het was een heel mooi, ahum, motel. Het was ook echt pitten en wegwezen, geen aanrader dus!