Dag 8

10-06-2017

We gaan vandaag naar het Witte Huis! We hebben er ontzettend zin in! Marleen heeft maanden geleden al een tour aangevraagd via een of andere senator. Als je kijkt op de website van het Witte Huis staat er dat niet-Amerikanen via hun ambassade een tour moeten aanvragen. Amerikanen zelf moeten contact opnemen met de senator in de staat waar ze woonachtig zijn. Echter zegt de Nederlandse ambassade in Washington d.c. doodleuk dat ze geen Witte Huis tour willen regelen. En dan..? Eigenwijs gewoon wél contact opnemen met een senator...en het is gelukt! Een week voor ons vertrek naar Canada kregen wij het bericht dat onze aanvraag was goedgekeurd! Onze tour staat gepland voor 11.00 uur. We wilden met het openbaar vervoer naar het centrum afreizen. Echter mogen er geen tassen het Witte Huis in. Er zijn geen kluisjes aanwezig dus dat is niet handig. We zijn daarom toch met de auto d.c. ingereden. Het was behoorlijk druk, Marleen kneep 'm wel een beetje. Komen we wel op tijd? We hebben geparkeerd bij de Ronald Regan Building. Toen we naar binnen reden werd de auto nog gecontroleerd. We kregen de vraag gesteld of we explosieven bij ons hadden. Marleen begon eerst een beetje te lachen, grapje zeker? Maar de beveiliger was heel serieus. Zelfs de achterbak moest nog open. Ze controleren hier echt alles! Uiteindelijk hadden we om half 11 onze auto geparkeerd, nu nog opzoek naar de bezoekers-ingang van het Witte Huis. Gelukkig hadden we deze een kwartiertje later gevonden. We moesten een hek voorbij lopen en kwamen langs mensen van de Secret Service. Ze controleerden of onze namen op de "lijst" stonden. Na controle van onze paspoorten mochten we verder lopen. Daarna kwam er wéér een controlepost. Daarna kwam er wéér een controlepost. Er kwam zelfs een hond aan te pas, er werd gesnuffeld of wij verkeerde dingen bij ons hadden. Hierna kwam nóg een laatste controlepost en moesten onze spullen wederom door zo'n apparataat die ook op een luchthaven staat. Hierna liepen we verder...en toen waren we binnen! Oh wat gaaf! We zijn gewoon in het Witte Huis! We liepen een lange gang door. Aan de wanden hingen foto's van verschillende Amerikaanse Presidenten. De foto's waren gemaakt tijdens hun werk of in hun vrije tijd. Dit was erg leuk om te zien! Ook hadden we uitzicht op de tuinen, heel gaaf! We liepen verder en kwamen langs de bioscoopzaal van de President. Het zag er erg luxe uit van binnen. We liepen wederom door een gang en zagen weer diverse foto's voorbij komen. Eén collage sprong er tussenuit, dit was een collage van verschillende Presidenten en hun hond. Dan zie je opeens een hele andere President dan op televisie. De gang was erg lang trouwens, onderweg kwamen we een kast met servies tegen. In de kast stond het servies van verschillende Presidenten, zoals van Barack Obama, Abraham Lincoln, Bill Clinton en George W. Bush. We hadden al eens gehoord dat iedere president zijn eigen advies mag laten ontwerpen. Toch wel grappig om in het echt te zien. Vervolgens kwamen we langs de bibliotheek, welke tegenwoordig vaak voor tv-opnamen wordt gebruikt. Ook kwamen we langs de Vermeil Room, deze is vernoemd naar de collectie vermeil (verguld zilver) die er te zien is. De kamer wordt voor verschillende doeleinden gebruikt. Ook hangen er portretten van verschillende first lady's. Hierna kwamen we langs de China Room, zoals de naam zegt: in deze kamer staat het Chinese porseleinen serviesgoed. De kamer wordt nu als ontvangstkamer gebruikt. In de gang zelf kwamen we nog een heel groot portret van Hillary Clinton tegen (in de tijd dat ze firstlady was). President Trump heeft haar dus nog niet verbannen uit zijn woning. De kamers waren trouwens héél kleurrijk en luxe ingericht, zeker geen stoffige bende! Vervolgens liepen we een lange trap omhoog en kwamen uit bij de East Room. Dat was écht een wow momentje. De East Room was pracht en praal, het was een gele ruimte met goudkleurige gordijnen en met hele mooie kroonluchters. De East Room is de grootste kamer in het Witte Huis. het wordt gebruikt voor recepties, ceremonies, pers conferenties en andere evenementen. Ook zijn er meerdere bruiloften in deze ruimte geweest. Ook de lichamen van 7 Presidenten hebben hier na hun dood gelegen. We kwamen per toeval aan de praat met een Secret Service agent. Hij vertelde met plezier van alles over deze ruimte. Ook liet hij zien waar President Barack Obama stond op het moment toen hij op televisie meedeelde dat Osama Bin Laden was gedood. En zo waren er meer van dit soort weetjes. De kamer werd nog regelmatig gebruikt. Twee weken geleden was deze ruimte nog gebruikt. Het verwonderde hem dat wij trouwens binnen waren gekomen, er komen bijna nooit meer niet-Amerikanen binnen. Lucky us! We liepen weer verder en kwamen aan in de Green Room. Dit was ooit Thomas Jefferson's diner kamer, vandaag de dag is het een salonkamer en wordt het gebruikt voor recepties. Daarna volgde de Blue Room, deze kamer wordt vaak door de President gebruikt om gasten te ontvangen (zeker 2 á 3 keer per week). Ook de kerstboom van het Witte Huis staat in deze kamer. Er volgde hierna nog een kamer, de Red Room. Deze ruimte wordt voor kleine recepties gebruikt. Deze ruimte is erg populair onder de first lady's. Hierna kwamen we aan bij de State Dining Room. In deze kamer is plaats voor 140 mensen, het wordt nog meerdere keren per week gebruikt voor een lunch, diner of een hapje. We liepen vervolgens nog een keer door de Red, Blue en Green Room. Halverwege kwamen we weer aan de praat met een agent van de Secret Service. We vroegen of de kamers nog wel écht gebruikt worden, of is dit nou voor de show? De rondleidingen worden slechts op een beperkt aantal tijden gegeven. Zodra iedereen weg is worden de ranghekjes weggehaald en worden de vertrekken weer in gebruik genomen. De President komt echt meerdere keren per week in deze vertrekken. We vroegen hoe een werkdag van de agent eruit ziet. Hij vertelde dat geen dag hetzelfde is. Vandaag stond hij dan hier, morgen weet hij nog niet waar hij zal staan. Iedere dag staat hij in een andere ruimte. Soms beveiligd hij ook het privévertrek en komen ze ook in de Oval Office. Marleen vroeg nog of Trump een aardige vent is. Hij vertelde dat hij privé een héél ander persoon is. Zeker niet zoals hij overkomt op de televisie. Ook vertelde hij nog over zijn opleiding en opeens kwam ter sprake dat Rogier in Nederland Politieagent is. Er werden ervaringen uitgewisseld en ook The Police Week in Washington d.c. kwam ter sprake. Tijdens deze week komen agenten over de hele wereld bij elkaar. Gewoon om te sparren, voor oefeningen en voor de gezelligheid. Opeens vroeg hij of Rogier iets te ruilen had...ruilen? Hoezo? Opeens haalde hij zo'n speltje tevoorschijn die zij op hun nette uniform dragen (zo'n Amerikaanse vlag). Ook kregen we een hele mooie, soort van munt. Hierop staat: "United States Secret Service". Misschien is dit een gewoonte onder Amerikaanse agenten? We weten het niet, maar het is wel heel erg mooi! Rogier zei al: "ik heb niets om mee te ruilen". Maar dat gaf niets, we mochten het gewoon hebben. Ook kregen we zijn visitekaartje mee, als we nog eens vragen hadden? We mochten hem altijd bellen of mailen. Rogier is zeker van plan om op zijn werk te vragen naar de Police Week in Washington d.c. Wie weet komt het visitekaartje van hem nog eens van pas. Ook kunnen we mogelijk via hem nog een andere rondleiding in het Witte Huis krijgen. Er is namelijk nog een rondleiding mogelijk waarbij je ook de Oval Office kan zien. Echter krijg je dit alleen voor elkaar als je iemand kent die in het Witte Huis werkt. Diegene moet jou dan persoonlijk rondleiden...! Het was een erg leuk gesprek met deze agent. We hadden niet verwacht dat de agenten van de Secret Service zo open over van alles gingen vertellen. Ze waren ook niet te beroerd om een foto te maken! We liepen vervolgens terug de State Dining Room binnen en we kregen nog wat feitjes te horen over deze kamer. Vervolgens liepen we de hal en de ingang binnen van het Witte Huis. Als er normaal gesproken gasten komen, komen zij via deze gang naar binnen. Als je op televisie een auto voor het Witte Huis ziet stoppen, is dat bij deze ingang. Het kwam ons ook bekend voor. Na ruim 2 uur te hebben rondgelopen verlieten we het Witte Huis. Wat een ervaring was dit, het was fan-tas-tisch! Nadat we het Witte Huis verlaten hadden, liepen we nog het Visitor Center binnen. We kregen hier nog allerlei informatie over het Witte Huis en de mensen die hier in hebben gewoond. Het was interessant, maar we waren eerlijk gezegd een beetje moe van alle indrukken. Nadat we hier een tijdje hadden rondgelopen keerden we terug naar onze auto. We konden nu tenminste weer een tas mee, wat drinken mee, en niet te vergeten: de fotocamera (in het Witte Huis mochten we alleen met ons mobieltje foto's maken). We liepen vervolgens naar de achterkant van het Witte Huis. Deze kant is "bekend" onder het publiek. Zo'n vreemd idee, we keken net nog vanachter het raam naar buiten deze kant op. De tuin van het Witte Huis is toch wel heel groot blijkt nu, we stonden behoorlijk ver er vanaf. Dichterbij kan je ook niet komen. Het is heel apart om zo'n beroemd gebouw in het echt te zien. Vervolgens liepen we door naar het Washington Monument, dit is de beroemde "punt". Helaas kan het Washington Monument niet betreden worden i.v.m. renovatiewerkzaamheden die duren tot 2019. Wel hebben we er omheen gelopen en op diverse plekken van het uitzicht genoten. Inmiddels was het al tegen de klok van 5. De dag is voorbij gevlogen! We besloten terug te gaan naar de auto. We reden langs het Capitol terug naar ons hotel, hebben we deze ook gelijk gespot. Maandag krijgen we een rondleiding door het Capitol zelf, we zijn heel erg benieuwd! Op de terugweg hebben we poging 2 gedaan om een supermarkt te vinden. Gisteren waren we in little China beland. Nou, vandaag was ook geen succes. Nu waren we in een groothandel beland (een soort van Hanos/Sligro). Kennelijk is het ons niet gegund een normale supermarkt te mogen vinden. Dus morgen poging 3!