Dag 7

Dinsdag 17-10-2017

Het was gisteren al rond middenacht geweest toen wij in het hotel terugkwamen. We sliepen vanmorgen daarom een beetje uit. Op ons gemakje hebben Rogier en Marleen een ontbijtje gehad bij Dunkin Donuts, lees: een bagel en een donut. We hebben vervolgens rustig onze koffers gepakt want om 11.00 uur moesten wij uitchecken. Zo gezegd zo gedaan en iets na 11.00 uur reden we weer over de Las Vegas Strip. Bestemming: the Gold en Silver Pawn Shop. Dit pandjeshuis is bekend van de televisie, wij kijken de serie regelmatig. In 2015 zijn Rogier en Marleen er al geweest, toen kwamen we "the old man" nog tegen. Jasmijn wilde natuurlijk ook een kijkje nemen, en wij wilden het pandjeshuis graag nogmaals bezoeken. Eens zien of we nog iets moois tegenkomen of wie weet werkt een van de mannen vandaag. We kunnen zeggen; in twee jaar tijd is er weinig veranderd, uiteraard liggen er nu andere spulletjes maar verder niet. Ook hebben we geen een van de bekende crewleden gezien dit keer. Het pandjeshuis is niet bepaald groot, dus een klein halfuurtje later stonden we alweer buiten. Inmiddels was het al richting 12.00 uur. We wilden in eerste instantie boodschappen doen voordat wij de camper zouden ophalen. Echter gaat dit niet meer lukken, we hebben namelijk om 13.00 uur de afspraak met de camperverhuurder gemaakt om de campers op te halen. Dus we besloten om eerst naar de camperverhuurder te rijden. Iets over half 1 kwamen we daar binnen. Beetje te vroeg dus, maar dat was gelukkig geen probleem. We werden direct geholpen. Best nog wel een gedoe om twee campers op te halen, het duurt toch allemaal even wat langer. Normaal gesproken moet je ter plaatse een videofilm van bijna een halfuur kijken. Hierin wordt uitgelegd hoe de camper werkt, maar wij hadden de film thuis al bekeken. Dus we konden gelijk beginnen met de inspectie van de camper. Nadat wij dit gedaan hadden konden we eindelijk gaan rijden. We reden eerst naar de Walmart om boodschappen te doen. Ook dit duurde uiteraard weer langer dan gepland. Die winkel is ook zó groot! En de dame bij de kassa was ook niet bepaald snel. In Nederland doen we alles snel snel snel. Maar hier gaat alles op zijn dooie akkertje. Serieus, we stonden wel een halfuur bij de kassa. Rond 16.00 uur hadden we de boodschappen in de campers ingeladen, hierna moesten we ook nog de huurauto's inleveren. Dus eerst reden we met twee SUV's en twee campers naar de luchthaven van Las Vegas. Rogier en Joke leverden de huurauto's in terwijl de anderen buiten bleven wachten. Hierna kon eindelijk de roadtrip beginnen, op naar Valley of Fire Statepark! Het zou maar een klein uurtje rijden zijn. Maar ook dit ging niet volgens planning, we belanden in een file van ruim een uur. In het pikkedonker kwamen we aan in Valley of Fire Statepark. Nu moesten we de camping nog zoeken, het was bijna niet te doen. De camping van het staatspark is een first-come-first serve camping (wie het eerst komt wie het eerst maalt). Hopelijk zijn er nog twee plekjes...en die waren er gelukkig! Alles gaat hier ook goed vertrouwen. Je zoekt namelijk een leeg plekje op, pakt bij de entree van het park een envelopje, je schrijft er je gegevens op (zoals datum, gegevens van de camper en het nummer van de campingplaats) en stopt het geld van de entree en de campingplaats in het envelopje. En uiteindelijk stop je het envelopje in een speciaal brievenbusje. Gezien het tijdstip besloten we lekker makkelijk te doen, we warmden een blikje raviolli op en aten dit met een broodje. Morgen maar weer wat gezonder doen. De rest van de avond hebben we een kaartspelletje gedaan. Deze dag bestond dus vooral uit reizen en het ophalen en inleveren van de campers en de auto's. Marleen Out.