Dag 2

Donderdag 12-10-2017

Vandaag onze eerste volle dag in Los Angeles! Rogier en Marleen zijn in 2015 al in Los Angeles geweest. Maar omdat Peter, Joke en Jasmijn nog USA groentjes zijn hebben wij ze vandaag op sleeptouw genomen. Maar wat zullen we gaan doen vandaag?
Joke is dol op The Bold en The Beautiful, ze wil graag die grote huizen aan het strand zien. We besloten daarom om naar Malibu te rijden. Echter zat ons motel helemaal aan de "verkeerde" kant van Los Angeles. We moesten daarom een drukke verkeersader door. De ervaring van vandaag is heel anders dan in 2015. Rogier en Marleen konden destijds met gemak met de camper door de stad crossen, hoe anders is het nu! Wat een file! Zes banen en alles staat stil!
Uiteindelijk zijn wij via een mooie scenic drive in Malibu aangekomen. We zijn daar de Malibupier opgelopen in de hoop dolfijnen te spotten. Maar helaas, geen dolfijntjes gezien! Vanaf de pier hadden we wel mooi uitzicht op de grote villa's in de bergen. Ook zagen we veel surfers die de golfen trotseren. Nadat we uitgewaaid waren besloten we de Mulholland Drive op te zoeken om via deze manier het Hollywood Sign van dichtbij te bekijken. Jammer genoeg wilde onze TomTom niet meewerken. Kennelijk was het 3 maal scheepsrecht, altijd is het goed gegaan. Maar onze TomTom laat ons nu in de steek. We konden de Mulholland Drive niet vinden. We besloten daarom naar het Griffith Observatory te rijden. Vanaf hier schijn je mooi uitzicht te hebben over de stad. Ook kan je vanaf hier het Hollywood Sign van dichtbij zien. Vanaf hier zagen we de Hollywood letters van dichtbij, maar het was ons nog niet dichtbij genoeg. Rogier en Marleen vonden het trouwens wel erg leuk om te zien, wij hadden dit de vorige keer namelijk niet van dichtbij gezien. We zijn vervolgens het Griffith Observatory doorgelopen, maar we vonden het niet zoveel voorstellen. Binnen in het gebouw zat een museum over sterrenkunde, dit hoefden van ons niet zo. Wel hebben wij op het gebouw over de stad kunnen kijken. Jammer genoeg lag er een soort mist laagje over de stad. We konden de stad hierdoor niet heel goed zien, dat was wel jammer.
We besloten vervolgens naar een uitzichtpunt te rijden waarbij je de Hollywood letters van nóg dichterbij kon zien. Jasmijn had op haar telefoon de kaart van Los Angeles gedownload. Onze TomTom kon het uitzichtpunt niet vinden, Peter en Joke zouden daarom met de auto voorop rijden. En toen...raakten we elkaar kwijt! We stonden voor een verkeerslicht te wachten en deze sprong op oranje. Rijdt Peter door donker oranje waardoor wij niet achter hem aan konden rijden. We konden niet goed zien waar ze heen reden. Ja, ergens linksaf...maar bij welke afslag? Onze TomTom doet het niet, dus op goed geluk een afslag genomen. Achteraf blijkt dat wij de verkeerde keuze hadden gemaakt. Na een tijdje rijden kwamen we bij een park aan en hebben daar aan lokale Amerikanen de weg gevraagd. We vertelden dat we opzoek waren naar de Hollywood Sign. Eén van de Amerikanen noemde ons een straat, daar moet je gaan kijken. Volgens de Amerikaan is dit het punt waarop je, legaal, het dichtst bij het Hollywood Sign kan komen. Hij vertelde wel dat het midden in een woonwijk was. De bewoners vinden het maar niets al die touristen in de straat. Deze straat is daarom niet bekend onder de toeristen. Wij daar naar toe gereden, deze straat kende onze TomTom gelukkig wel. We kwamen uit bij een doodlopende weg, vanaf daar konden we via een zandpad echt behoorlijk dichtbij de Hollywood letters komen. Echt wel leuk, het bekendste reclamebord ter wereld van zo dichtbij zien! Na onze fotomomentjes besloten we richting de Walk of Fame te rijden. Inmiddels hadden we een SMS van Jasmijn gekregen dat zij ook die kant waren opgereden. We hadden elkaar nog steeds niet gevonden...Via kronkelweggetjes reden we de drukte weer tegemoet. De kronkelweg was trouwens wel erg mooi! Hele mooie villa's en allemaal mooie cactussen kwamen we onderweg tegen.
Een minuut of 20 later rijden we over The Walk of Fame. Wat raar om hier ook weer te zijn. Het is net alsof we hier vorige maand nog waren. Zo vertrouwd voelde het, en we wisten nog precies de weg, grappig is dat! We hadden binnen no-time onze auto geparkeerd in het Hollywood en Highland Center. We besloten gelijk maar naar het Chinese Theater te lopen. En wie zagen we daar staan? Onze grijs duif Peter! Puur toeval dat wij elkaar hier zomaar weer gevonden hadden. We hebben samen alle voet en handafdrukken bekeken voor het theather. Blijft toch wel grappig om te zien. Samen zijn we over de sterren van de Walk of Fame gelopen. Uiteraard moesten bij bepaalde sterren, zoals Mickey Mouse en Donald Duck een foto gemaakt worden. Dan hebben we een 2015 en een 2017 foto. Ook zijn we nog een Disney winkel in gegaan (dachten wij). Maar het bleek een winkel vol chocolade te zijn (welke wel erg lekker was). Vervolgens haalden Rogier en Marleen herinneringen op. Ach ja, daar is dé pizzeria waar we destijds een "kleine" pizza haalden en vervolgens in de camper opaten. We zijn vervolgens nog even het winkelcentrum ingelopen, maar tijd om te shoppen of een hapje te eten was er niet meer. Rogier en Marleen hadden kaartjes voor een NBA basketbalwedstrijd vanavond. We moesten nog naar het Stapples Center rijden en dat verkeer hier zal wel niet meewerken. We moesten daarom afscheid nemen van Peter, Joke en Jasmijn. Marleen vond het wel rot, nu moesten we ze "alleen" door Los Angeles laten rijden. We hadden al door dat ze het maar helemaal niets vonden. Maar tijd om heen en weer te rijden is er eenmaal niet. Gelukkig waren ze heelhuids weer in het motel aangekomen.
De avond ging voor Rogier en Marleen nog verder. Gelukkig waren we ruim op tijd in het Staples Center aangekomen. Binnen aangekomen gingen we gelijk naar boven omdat we helemaal bovin in het stadion zouden zitten. We hadden dit keer de meest goedkope kaartjes gekocht. Het ging ons vooral om de beleving. We werden al gauw door een promotiedame aangehouden. Of wij kaartjes wilden voor een van de voorste rijen in het stadion...? Oke, en wat is het addertje onder het gras? Die was er niet, ze mocht het gewoon weggeven. Oke...aarzelend namen we de kaartjes aan. En we konden dus weer naar beneden lopen. We waren benieuwd, was het een grapje? Deze plekken kosten namelijk 118,00 dollar per ticket! Wij hebben tickets voor slechts 19 dollar gekocht...! Maar we waren niet bedonderd, we zaten opeens helemaal vooraan in het stadion! Niet normaal! Uiteraard zongen we met zijn allen het Amerikaanse volkslied voordat de wedstrijd begon. Vervolgens konden we de wedstrijd vanaf deze plek uitstekend volgen. Hartstikke leuk om in het echt te zien! Maar eerlijk is eerlijk, Marleen vond de optredens van de cheerleaders het leukst! Wat gaaf! Nog nooit in het echt gezien, zo tof! Ook de kisscam, de dancecam, verschillende optredens en winacties kwamen voorbij. Echt zoals op de televisie, genieten! Rond 22.00 uur was de wedstrijd afgelopen, de Clippers hadden gelukkig gewonnen! We hebben enorm genoten maar zijn nu doodmoe. Marleen kon haar ogen niet meer openhouden, had de ziekte van zwaar hoofd en ze viel in de auto al in slaap. Gelukkg waren we binnen 20 minuutjes bij ons motel (zonder file dit keer). En we waren direct vertrokken naar Dromenland. Marleen Out!