Dag 9

Donderdag 19-10-2017

Vandaag hebben we het wekkertje vroeg gezet, we wilden namelijk om 07.30 uur bij de ingang van South Campground staan. De South Campground is een first-come-first-serve camping van Zion National Park. We hadden op internet gelezen dat je er vroeg bij moet zijn. Al vroeg in de ochtend zou er een rij voor de camping vormen met mensen die een plekje op de camping willen bemachtigen. Dit leek ons een beetje overdreven, maar we wilden het zekere voor het onzekere nemen. Deze campings zijn toch het mooist en bovendien heel goedkoop! We vertrokken op tijd en de South Campground lag maar een paar minuten rijden van de camping waar we overnacht hadden. En ja hoor, geloof het of niet...er stond al een hele rij voor de camping! We hebben bijna twee uur in de rij gestaan. Voordeel aan de camper; je hebt alles lekker bij de hand. In de tussentijd hebben we ons ontbijtje klaargemaakt en opgegeten, koffie gedronken etc. En voordat we er erg in hadden waren wij aan de beurt. We kregen beiden een mooie campingplek toegewezen en rond 11.30 uur liepen wij richting het visitor center. Vanaf het visitor center vertrekt er een shuttlebus. Deze shuttlebus rijdt door het hele park en je kan op diverse plaatsen uitstappen. Rogier en Marleen hadden dit nationale park in 2015 ook al bezocht. We wisten dus precies bij welke halte we uit moesten stappen (The Grotto). Eén van de redenen waarom we nogmaals naar West Amerika wilden was om een trail in dit park, namelijk: Angels Landing. Deze trail hebben wij in 2015 niet gedaan. Reden? Gebrek aan tijd en angst (bij Marleen). En wat een vreselijke spijt hadden we hiervan! Dus vandaag is ein-de-lijk de dag aangebroken dat we deze trail kunnen bewandelen. Hieronder een omschrijving van de trail:

Angels Landing Trail
Totale afstand: 8,7 kilometer
Hoogteverschil: 453 meter
Duur: 4 uur
De Angels Landing Trail is een van de meest populaire wandelingen in Zion National Park. Maar tegelijkertijd is het ook een vrij zware trail, het laatste gedeelte is absoluut niet geschikt voor mensen met hoogtevrees.
Via een brug steek je de Virgin River over. Vervolgens ga je rechtsaf over een verhard pad, dat in het begin vrij vlak is. Het einddoel van de wandeling is vanaf hier al zichtbaar, namelijk de uiterste punt van de hoge klif die schuin rechts voor je ligt. Al snel bereik je het eerste zware gedeelte van de trail: een serie switchbacks (bochten) waarmee een flink hoogteverschil overwonnen moet worden. Daarna loop je over een afstand van enkele honderden meters door de diepe, smalle en vooral ook heel koude Refrigator Canyon. Dit gedeelte van de wandeling is vrij vlak. Je bereikt nu een tweede serie switchbacks, die Walters Wiggles worden genoemd. Er zijn 21 bochten; de afstanden tussen de bochten zijn heel kort, maar het pad is hier wel bijzonder steil. Je komt nu uit bij Scouts Overlook, een open plek vanwaar je een mooi uitzicht hebt over het dal, dat inmiddels ver beneden je ligt. De ondergrond bij Scouts Overlook bestaat uit slickrock (gladde rotsplaten), het verharde pad eindigt hier. Voor je zie je het begin van het laatste deel van de wandeling, een rots waar je met behulp van enkele kettingen omhoog kunt klimmen. Rechts van je ligt een diepe afgrond; mensen met hoogtevrees en mensen die niet goed kunnen klimmen haken hier dan ook af. Na de eerste klim langs de kettingen ga je weer een stuk naar beneden. Om vervolgens uit te komen bij een smalle bergkam die uit slickrock bestaat, met links en rechts van je diepe afgronden. Het laatste stuk ga je – opnieuw met behulp van kettingen – nog eens flink omhoog; tijdens de laatste 800 meter van de trail stijg je nog tot 150 meter boven het niveau van Scouts Overlook. De trail eindigt op de platte langgerekte top, het uitzicht vanaf Angels Landing behoort tot de mooiste binnen het Nationale Parkenstelsel.

Angels Landing staat dus bekend als een moeilijke wandeling, en moeilijk was ie zeker! Het was behoorlijk warm, zo'n 27 graden. Het viel niet mee om in de brandende zon stijl omhoog te lopen. Onderweg moesten we regelmatig even op adem komen. Maar 2 uur later hadden we de Scouts Overlook bereikt. Vanaf dat punt konden we daadwerkelijk Angels Landing bewandelen. Het was best eng, zoals hierboven omschreven waren sommige delen buitengewoon smal en direct naast je lag de diepe afgrond. Het is trouwens ook geen ongevaarlijke trail, meerdere mensen zijn tijdens deze wandeling komen te overlijden. Het is zeker geen trail voor mensen met hoogtevrees. Het voelde voor Marleen als een ware overwinning dat ze dat de top had weten te behalen. En het uitzicht was fan-tas-tisch! We hebben een flinke tijd bovenop de top gezeten. Het was ook zo mooi! Helaas moesten we precies dezelfde zware weg terug naar beneden lopen. Onderweg hebben we genoten van onze overwinning en van de prachtige natuur en wildlife. Want onderweg kwamen we meerdere eekhoorntjes en herten tegen (van heel dichtbij!). 4 uur en 3 kwartier later stonden we weer beneden op het beginpunt. We waren best moe van deze wandeling, we besloten daarom direct terug naar de camping te gaan. Op de camping aangekomen bleken Peter, Joke en Jasmijn ook net terug te zijn. We hebben vervolgens de barbeque aangestoken en hebben de rest van de avond buiten gezeten.