Dag 3

Vrijdag 13-10-2017

Vrijdag 13 oktober 2017:
Vandaag verlaten we dan eindelijk de drukte van Los Angeles. De wekker was wederom vroeg gezet want we hebben een lange rit voor de boeg. Vandaag staat een bezoek aan Death Valley gepland. Geen van ons is ooit in Death Valley geweest. Tijdens de reis in 2015 reden wij (Marleen en Rogier) in een camper. Campers zijn in de zomermaanden niet toegestaan in Death Valley in veband met het warme weer. Death Valley is met 85 meter onder zeeniveau het laagst liggende punt van het westerlijke halfvrond. Daarnaast is het de droogste en heetste plek van Noord Amerika. Gelukkig is het in oktober een stuk aangenamer.
Na een snel en simpel ontbijtje in het hotel zijn we eigenlijk direct gaan rijden. Direct bij het oprijden van de snelweg belanden we al, je raadt het al, in een file. Wat is Los Angeles een drukke stad. Enige voordeel aan de snelwegen in West Amerika is dat er carpoolstroken zijn. Wanneer je met 2 of meer personen in een voertuig zit dan mag je gebruik maken van deze carpoolstrook. Aangezien er maar weinig Amerikanen gebruik maken van de carpoolstrook was dit een uitgelezen kans voor ons. Binnen enkele seconden had Rogier de auto 5 rijbanen verplaast van de meest rechtse naar de meest linkerbaan. Ondanks meerdere seintjes naar Peter en Co raakte wij elkaar hier kwijt. Direct maar een berichtje gestuurd dat we elkaar ergens anders zouden treffen. Geen reactie, dan maar bellen maar wederom geen reactie. Na heel veel telefoontjes en tientallen miles verder belde Jasmijn ons. Blijkbaar lagen wij dusdanig ver voor dat stoppen ons veel tijd zou kosten. Hierin zat blijkbaar wat miscommunicatie met betrekking tot het afspreken van een ontmoetingsplek.
Op ongeveer 2 uur van Death Valley verscheen er in het dashboard een bericht dat het brandstofpeil laag was. Aangezien er op onze route geen tankstation meer lag hebben wij onze route iets aangepast. Binnen 10 minuten vonden we een tankstation. Maar dan... rijden we in een diesel of een benzine auto? De keren dat wij een huurauto hebben gereden stond het bij de tankdop. Wat fijn, deze auto heeft dat niet. Dan maar het huurcontract erbij pakken, daar zal het vast opstaan...niet dus!! Onderhoudsboekje dan.... ook niet hmmm... en nu? Dan maar de verhuurder bellen. Na 15 minuten in de wacht te hebben gestaan vond Rogier het genoeg. Rogier is het tankstation binnengelopen om te vragen of een van de medewerkers ons meer kon vertellen. Het huurcontract werd wederom bekeken, onderhoudsboekje werd weer bekeken en in de auto werd gezocht naar aanwijzingen. NIETS!!! Onze voorgaande rentals waren benzine motoren. Gaan we dan gokkken dat dit ook een benzine auto is? Gaan we het risico lopen dat de brandstoftank mogelijk leeg gepompt moet worden? Dit kost ons niet alleen veel geld maar ook veel tijd. Maar uit het niets verscheen daar onze held. Deze droeg geen cape en was niet gespierd, nee dit was een echte redneck. Een echte plattenlands Amerikaan, weinig tanden, accent, petje op met daaronder lange grijze lokken in een staart, een grote grijze snor/sik en een bril uit de jaren 80. Onze held opperde om aan de tank te ruiken, want zo vertelde onze held dat benzine anders ruikt dan diesel. Onze held rook aan de tank en riep meteen dit is benzine. Alsof dit het boeiendse was wat de dorpsgenoten in jaren hadden meegemaakt want binnen de korste keren roken meerdere mannen aan de tankdop. Iedereen gaf meteen aan dat het naar benzine rook. Ondanks de vastberadenheid van de Amerikanen twijfelde wij alsnog. Dus aan Marleen de schone taak om het verschil te ruiken. Eerst ruiken aan de diesel slang en daarna aan de tankdop. Dit ruikt anders! Vervolgens rook Marleen aan de benzineslang en weer aan de tankdop. Dit ruikt hetzelfde dus het zal wel een benzine motor zijn. Uiteraard kwamen direct de verwijten naar Rogier, je laat je vriendin toch niet aan een tankdop ruiken!? Dit is mannenwerk! Ondanks dat wij meerdere keren aangaven dat Rogier zwaar verkouden was, vonden de Amerikanen dat Rogier aan de tankdop moest ruiken. Zo gezegd zo gedaan, maar Rogier rook nagenoeg geen verschil door zijn verkoudheid. Snel de tank volgooien met benzine, wat drinken en snacks halen en weer door. We hebben door dit geintje meer dan 30 minuten verspeeld. Met een gevulde tank, drinken en Beef Yerkey vervolgden wij onze weg. Op naar Death Valley!!
Na ongeveer anderhalf uur rijden kwamen we aan bij een dorp in Death Valley genaamd Stovepipe Wells. Daar aangekomen ontvingen we een sms bericht waar we waren gebleven. Blijkbaar hadden wij afgesproken om elkaar weer te treffen bij het visitor centrum van Death Valley. Dit lag echter 45 minuten verderop in het park en wij wilden nog wel de Sanddunes zien en bewandelen. Er voor gekozen om eerst de Sanddunes te bewandelen aangezien we hier niet meer komen. Wat was dit heerlijk, alsof je door de zandduinen aan het wandelen bent, maar dan in een oase van rust. Je hoort er echt helemaal niets. Geen verkeer, geen vliegtuigen af en toe de wind maar voornamelijk niets! Na een korte wandeling besloten we verder te rijden naar het visitor center van Death Valley. Daar aangekomen waren we herenigd met Peter, Joke en Jasmijn. In het visitor center zijn we naar een parkranger gelopen om te vragen wat echte must do's waren. Na een kort gesprek vervolgenden wij onze weg. Aangezien het al erg laat is besloten wij de zonsondergang te bekijken bij Dante's Vieuw. Dit zou samen met Zabriski point het mooiste zijn. Besloten om morgen de zonsopkomst te bezichtingen bij Zabriksi point. Aangekomen bij Dante's View duurde het maar even of de zon begon te dalen. Nadat we meerdere foto's van de zonsondergang hadden gemaakt en de zon verdwenen was, besloten wij naar ons hotel voor vannacht te gaan. Snel inchecken zodat we konden eten. Volgens de receptionist was het eten bij het Steakhouse op de tweede verdieping het beste. Boven aangekomen begrepen wij meteen waarom dit restaurant werd aangeraden. De prijs voor een simpel stukje vlees met friet bedroeg 42 dollar en dan heb je nog geen drinken en een eventueel toetje. Dit was ons iets te gek dan maar naar het restaurant beneden waar je kon eten voor 15 dollar. Het was een eenvoudig restaurant maar het eten was redelijk tot goed. Snel afrekenen en naar bed want de wekker gaat morgen om 05:30 uur. Je moet er wat voor overhebben om de zonsopkomst te kunnen waarnemen. Rogier OUT!