Dag 1

Woensdag 11-10-2017

Vandaag, of eigenlijk gisteren, begon ons vakantie gevoel. Even lekker twee en een halve week geen werk maar een roadtrip door ons favoriete vakantieland. Enige verschil is dat ons reisgezelschap voor deze vakantie is uitgebreid met de ouders van Marleen en haar zusje Jasmijn. Benieuwd of zij ook verslaafd raken aan al het moois wat Amerika te bieden heeft. Aangezien wij, Marleen en Rogier, in een hotel bij Schiphol verbleven konden we voor ons gevoel uitslapen. Het wekkertje ging vanmorgen "pas" om 06:00 uur, want we zouden om 10:15 uur vliegen. Dus vroeg uit de veren, douchen en naar Schiphol. Aangekomen op Schiphol volgende het standaard ritueel, ontbijtje scoren, kijken kijken en niet kopen om vervolgens langzaam richting de gate te wandelen.
Door het faillissement van Airberlin hadden we nu een vlucht met tussenstop op Londen Heathrow. We zouden mits alles zonder vertraging zou verlopen 95 minuten hebben om over te stappen. Normaal staat hier 90 minuten voor. Fijn een marge van 5 minuten. Helemaal fijn als je bij het boarden krijgt te horen dat de vlucht naar Londen 10 minuten vertraging heeft. Dat wordt haasten in London! Aangekomen op Heathrow is het rennen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Alles ging redelijk goed totdat de douane beamte het nodig vond om allerlei kansloze vragen te stellen. Zo werd er aan Rogier gevraagd waarom zijn handbagage koffer oranje was. Waarschijnlijk omdat het zo mooi staat bij zijn ogen.. zucht.. wat een vraag. Nadat we eindelijk verlost waren van de douane moest onze handbagage nogmaals gescreend worden. Marleen haar koffertje werd er tussen uitgehaald omdat, naar later bleek, de oplader over de laptop heen lag waardoor er een vertekend beeld op de scan te zien was. Nadat ook dit euvel eindelijk uit de wereld was geholpen konden we onderweg naar de gate. Gelukkig bevond onze gate zich helemaal achteraan. Onderweg naar de gate, zagen we op de borden dat de gate binnen 5 minuten ging sluiten. Na een kort sprintje waren we gelukkig nog op tijd. Eindelijk zaten we in het vliegtuig naar LAX Los Angeles. Nu kunnen we eindelijk echt gaan genieten, vergetende dat de vlucht meer dan 11 uur duurt. Bijkomend voordeel is dat de airco zo extreem koud stond en Rogier al last van zijn keel had dat hij op een gegeven moment geen stem meer had. Na vijf films en weinig slaapt was het einde inzicht. Rond 16:00 uur landde we op LAX en kwam er een eind aan een helse vlucht. Maar je moet er iets voor over hebben. The boarder patrol van LAX werkte niet erg snel. Hierdoor duurde het even voordat we daadwerkelijk werden toegelaten tot Amerikaans grondgebied. Nu snel de koffers ophalen, naar de autoverhuurder en op naar het hotel. Gelukkig liep dit laatste allemaal redelijk snel waardoor we rond 18:00 uur waren ingescheckt in het hotel in Los Angeles. Even snel opfrissen met zijn allen om daarna een hapje te doen op de Santa Monica pier.
Toch erg vreemd om hier weer te lopen. Het is nog geen 3 jaar geleden dat we in Los Angeles waren en de Santa Monica pier bezochten. We waren dit keer gelukkig met de auto waardoor de parkeerkosten maar liefst 36 dollar lager waren (nu "maar" 12 dollar). Op de Santa Monica pier zit het lievelingsrestaurant van Marleen, namelijk Bubba Gump Schrimp en Co. Hier hebben we met zijn vijfen, heerlijk genoten van een maaltijd. Aangezien het een lange dag was besloten we na het eten naar het hotel te gaan. Nog even dit reisverslag typen en daarna op één oor gaan liggen. Voor nu oogjes dicht en snaveltjes toe... Rogier OUT!