Dag 10

Reisdag 10 (03-06-2015)

Vandaag verlieten we Zion National Park. Wel weer jammer hoor, we hadden best nog wel een extra dag in Zion National Park willen doorbrengen. Er is genoeg te zien, en zo’n campingplek (Watchman Campground) midden in de natuur heeft echt wel wat. Even voor jullie beeldvorming, het is niet een standaard camping. Het is een camping van het Nationale Park zelf, dus dat is niet zo’n luxe vier sterren camping die je in Zuid-Frankrijk tegenkomt. In Zion National Park hadden we het nog luxe, we hadden elektriciteit! Dit kom je in de andere campings van nationale parken niet tegen. Het is best wel primitief, wat er wel is? Een toiletgebouw met alléén een toilet en een wastafel (nee, geen douche!). Dat was het, maar we hebben een camper! En dat is natuurlijk al heel erg luxe, dus ook voor Marleen is het goed te doen!
Genoeg over Zion National Park (we willen trouwens graag nog een keertje terug). Vandaag waren we om 12.00 uur aangekomen in Bryce National Park. Onderweg viel ons wederom op, dat het landschap zo ontzettend varieert onderweg. Heel bijzonder om te zien! We hebben als eerst de camper maar naar de camping (North Campground) gebracht. Zijn we die tenminste kwijt, we mochten toch niet met de camper over het park rijden. In het park zelf rijden (net zoals bij Zion National park) shuttlebusjes. Er zijn verschillende haltes en je kan zelf bepalen waar je uitstapt. Maar voordat we in zo’n shuttlebusje stapten, zijn we eerst voor meer informatie naar het Visitor Center gegaan. Marleen had wederom thuis al naar leuke trails gekeken. Veel mensen raden de Queens/Navajo Combination Loop aan. Deze trail is 4.6 kilometer en je doet er ongeveer 2-3 uur over. Rogier vond The Figure 8 Combination wel wat. Deze trail is 10.2 kilometer en je doet hier 4-5 uur over, de “ultieme hike”. Volgens Rogier is deze 4-5 uur berekend op “trage wandelaars”. In Zion National Park waren de tijden ook flauwekul. We liepen de trails immers veel sneller dan de aangegeven tijd (dat was ook zo). Nou, Marleen vond dit anders te veel van het goede…wordt vervolgd. Na ons bezoek aan het Visitor Center gingen we de shuttlebus naar Bryce Point. Hier waren diverse prachtige uitkijkpunten. Bryce Canyon is niet echt een ravijn, maar een serie van vreemde, natuurlijk gevormde torentjes. De kleuren van deze torentjes verschillen nogal, van wit, pastelroze, van oranje en rood tot knalrood. We hadden thuis al veel plaatjes gezien van Bryce Canyon, maar het is wel veel mooier als je het met eigen ogen ziet! Vervolgens hebben we met het busje een stop gemaakt bij Inspiration Point. Bij Inspiration Point konden we wat meer van het uitzicht genieten, de torentjes waren nu wat meer dichterbij gekomen. Vervolgens pakten we wederom de shuttlebus en stopten we bij Sunrise Point. We begonnen op dit punt met de Queens Garden trail. Het was werkelijk waar prachtig! We liepen met kleine haarspeldbochtjes stijl naar beneden en we liepen nu door de torentjes heen. Het ene punt was nog mooier dan het andere punt. Geweldig dit! Aan het einde van deze trail wisten we ook waarom de trail “Queens Garden” genoemd wordt. Aan het einde van de trail zie je Koningin Victoria in een van de torentjes terug. Dit was wel grappig om te zien, je had geen fantasie nodig om dit er uit te kunnen halen! Vervolgens pakten we de Navajo trail, deze trail was voornamelijk plat en zeer gemakkelijk. We liepen veel door de schaduw, ook wel weer lekker, het was best warm! We hoopten nog een bergvosje te zien, maar helaas! Wel zagen wij veel mini eekhoorntjes (formaatje knabbel en babbel). Ook werd er in het Visitor Center aangegeven dat hier ratelslangen voorkomen, nou die mogen wat ons betreft wegblijven! Net zoals de zwarte beer en de bergtijger…! Halverwege de Navajo trail kwamen we het bordje tegen van de Peekaboo trail. Rogier wilde dit zo graag, en Marleen had Angels Landing van Zion National Park ook al door zijn neus geboord. We spraken op datzelfde punt twee Duitsers. Ze zeiden dat ze de Peekaboo trail gelopen hadden, ze hadden er een uurtje over gedaan. Nou vooruit Rogier, lopen maar! De Peekaboo trail begon “goed”, stijl naar boven, stijl naar beneden, stijl naar boven, stijl naar beneden. Dit patroon herhaalde zich vervolgens de komende 3 á 4 uur. Maar het moet gezegd worden, het uitzicht was adembenemend mooi! Nog mooier dan bij Queens Garden trail. We waren zo opgelucht toen we weer bij het kruispunt van de Navajo trail aankwamen! Nog een “klein stukje” te gaan. Helaas ging dat laatste “kleine stukje” stijl omhoog. We hadden beiden nog nooit zo’n zware trail gelopen. De kilometers doen het hem niet, maar wel de warmte en de hellingen. Op het laatst zagen we er waarschijnlijk oververhit uit, mensen zeiden onderweg naar boven tegen ons: “nog een klein stukje", “ja, naar beneden was makkelijker he?”. Maar goed, we hadden er toen al wel een hike van ruim 5 uur op zitten. Het lijkt nu vooral veel klaagzang, maar het was wel een heel erg mooie trail! We hebben enorm genoten van het prachtige uitzicht. Eenmaal boven aangekomen hadden we trouwens nog enorme pech…want wat bleek? We hadden de laatste shuttlebus gemist! De laatste shuttlebus ging om 18.30 uur en wij stonden daar om 19.00 uur. We moesten vanaf Sunset point helemaal teruglopen naar North Campground. Uiteindelijk waren we na een hike van 5 en een half uur, om 19.30 uur bij de camper. We waren zo stoffig en bezweet van de wandeling, dat we allebei graag wilden douchen (dit kon ook al niet tijdens ons bezoek aan Zion National Park). Dus wij met de camper naar de douches bij General Store. Wat bleek? Gingen de douche rond 19.00 uur dicht! Nou ja! Wie bedenkt dat nou? Stond ook nergens aangegeven. En wat nu? We kwamen tot het slimme idee om dan maar in de camper te douchen. We zaten eerder nog grapjes hierover te maken, je gaat toch niet douchen in dat kleine hokje? Maar het was in dit geval een uitkomst, Rogier had heerlijk een douche genomen in de camper! Het was een uitkomst, en zo slecht was het niet eens. En toen wilde Marleen nog douchen, alleen het water van de douche liep niet meer weg. Bleek de tank van het grijze afvalwater vol te zitten (ook zo lekker slim van ons om dit niet eerder even te controleren)! Er zat niets anders op, dan éérst in het donker nog naar het dumping station te gaan. Dus wij in het pikkedonker naar het dumping station om het grijze, en maar gelijk het zwarte afvalwater te lozen. Dit moet wel een heel grappig gezicht zijn geweest. We zaten daar met ons zaklampje, hoe werkt dat ook al weer? Welke hendel? Waar moet die slang nou in? Nu we toch bezig waren, gelijk maar het normale water aangevuld. Toen we dit riedeltje gehad hadden, konden we eindelijk terug naar de camping en kon Marleen ook douchen! Hoera! Uiteindelijk lagen we beiden om 22.15 uur uitgeteld (schoon) in bed. Het was een lange, zware maar prachtige dag in Bryce Canyon National Park!