Dag 12

Reisdag 12 (05-06-2015)

Vandaag wilden we op tijd vertrekken. Nadat wij onze muffins bij het winkeltje hadden opgehaald konden wij weg. Het was inmiddels iets na 08.00 uur. Onderweg stopten we nog bij een Subway, we hadden geen brood meer en een supermarkt waren we nog niet tegen gekomen. Dus eerst maar even genieten van een lekker broodje!
We hadden een reis van ongeveer 3 uur voor de boeg. Via een prachtige route kwamen wij drie uur later aan in Moab. Gelukkig waren we ruim op tijd, het was 12.15 uur. We hadden bij Tag a Long Expeditions een jeeptour geboekt. We moesten om 12.45 uur aanwezig zijn, echter was de gids zelf iets later waardoor we om 13.10 uur konden vertrekken. Het bleek dat de gids nog een ander stel bij hun hotel had opgehaald. En wát voor stel! We zagen een oude man met zijn vrouw! We gaan een off road jeeptour doen, dan verwacht je geen bejaarde mensen in de jeep. De oude man kon niet eens uit de jeep komen, hij was erg slecht ter been. De oude mevrouw kwam wel even uit de jeep, echter ging dit heel moeilijk. Ze had nog niet zo lang geleden twee nieuwe knieën gekregen. Nadat ook dit stel het papierwerk had ingevuld konden we vertrekken. We reden vervolgens met het andere stel en “Chip” onze gids, naar Arches National Park. Chip vertelde dat hij ons een gedeelte zal laten zien die anderen niet bezoeken. We gingen al gauw off road (dus logisch dat anderen hier niet komen, je hebt echt een jeep nodig hiervoor). En we kunnen je zeggen, we gingen goed te keer in die jeep! Niet normaal! We waren sommige stukken bang dat die oude man een acute hartstilstand zou krijgen. Zeker toen hij vertelde dat hij nog geen twee jaar daarvoor een open hart operatie had ondergaan. We gingen met de jeep over zeer steile stukken, Chip zei telkens, “okay, hang lose!”. Op dat moment moest je je een beetje losjes laten meebewegen met de jeep. Als je dit niet deed, kon je je nog wel eens lelijk bezeren. De gordel zat telkens strak in onze nek, blij dat die gordel goed zijn werk deed! Die oudjes waren trouwens wel twee leuke oudjes. Meerdere keren bij een “hang lose” momentje zei de mevrouw: “shake it baby!”. Zie je het al voor je? Een krasse tante van 73 jaar oud die dat zegt? We kwamen er al gauw achter dat ze nog vol in het leven staan. Mooi om te zien, zo hoop je ook je oude dag te mogen doorbrengen. Chip bracht ons trouwens naar diverse “arches” (bogen) en vertelde ons in de tussentijd over het ontstaan van de arches. Wat we begrepen was er 300 miljoen jaar geleden op deze plek een binnenzee. Deze binnenzee is verdampt en over de zoutoppervlakte is een steenlaag ontstaan. Dit zou zich meerdere malen hebben herhaald. Omdat de ene laag zwaarder is dan de andere laag zijn er bogen ontstaan. Ook vertelde Chip ons over de dieren die in het park voorkomen (wij zijn alleen meerdere keren een raaf en diverse chipmunks tegengekomen), maar ook over de planten. Zo liet hij ons een plant (de bloemetjes) proeven die naar peper zou smaken, en een plant (de omhulsel van een vrucht) die naar gin smaakte. Ook zagen wij diverse cactussen met rode en gele bloemen en een Indiaanse rijstplant. Veel arches later reden we terug naar het kantoor van Tag a Long Expeditions. We pakten onze camper en moesten weer terug Arches National Park in. We hadden namelijk een campingplaats (Devils Garden) gereserveerd in het park zelf. Toen we het park in reden begon het jammer genoeg keihard te regenen (het was de hele dag al bewolkt geweest). Dit werden dus geen foto momentjes. Door de regen ontstonden er watervalletjes vanaf de rotsen, dit was wel erg mooi om te zien. Ongeveer een half uurtje later (de camping bevond zich helemaal achterin het park) arriveerden we op de camping. We konden door de regen helaas niet buiten eten, daarom hebben we een tijdje binnen gezeten en spaghetti klaar gemaakt. Nadat de spaghetti op was begon het gelukkig op te klaren en konden we nog even over de camping wandelen. We stonden met onze camper trouwens wederom op een prachtige plek. De plek werd omring door grote rood/bruine rotsen. Naast deze rotsen zie je een soort van duinen, wij zijn nog even door deze duinen gewandeld. We kwamen al gauw oog in oog te staan met een eland. Wat mooi om te zien, hij keek ons gewoon strak aan. We stonden behoorlijk dichtbij, misschien op drie meter afstand! Ook zagen wij meerdere konijntjes rondhuppelen. Wat is de natuur toch ook mooi! Na deze wandeling hebben we nog samen een wijntje gedronken en zijn we gaan slapen. Morgenochtend willen we nog een rondje doen in het park. Daarna willen we een bezoek brengen aan Dead Horse State Park en Canyonlands National Park.