Dag 19

Reisdag 19 (12-06-2015)

We zitten vandaag al weer op dag 19 van onze vakantie. Nog een weekje, en dan is ons Amerika avontuur al voorbij. Wat een vervelend vooruitzicht! Dus voor nu maar extra genieten van onze resterende vakantiedagen. Vandaag moeten we onze Chevrolet terugbrengen en gaan we met de helikopter over de Grand Canyon vliegen! We werden vandaag al rond 06.30 uur badend in het zweet wakker! Zo warm is het in Las Vegas, de airco stond nota bene gewoon aan! Normaal gesproken ontbijten we buiten de camper, maar in Las Vegas hebben we het telkens maar in de camper ontbeten mét de airco aan. Na ons ontbijtje en een koude douche hebben we de auto terug naar Avis gebracht. Daar aangekomen stond er een bord: “back in 15 minutes”. Ja, handig zo’n bordje. Hoelang geleden heeft hij dit geschreven? Gelukkig kwam de verhuurder er na zo’n 10 minuten aan. Vervolgens de auto zonder problemen ingeleverd. Wat wel een beetje sneu geld was, in het verhuurcontract stond dat je de tank niet vol hoefde in te leveren als je minder dan 100 miles gereden had. Wij hadden 70 miles gereden en voor circa $20,00 getankt. Ja…deze kleine lettertjes hadden wij dus niet gezien! Vervolgens zijn we met de camper naar hotel Circus Circus gereden. We hadden immers gisteren ontdekt dat we hier prima de camper konden parkeren. Wel jammer dat we met Grand Canyon Tours bij Harrah’s hebben afgesproken…tja, als je alles van te voren weet? Vervolgens moesten we nog met de deuce bus naar Harrah’s. Echter had het verkeer ontzettend tegen gezeten, het was al 12.55 uur. Om 13.25 uur worden we met de limousine bij Harrah’s opgehaald. We durfden de gok niet te nemen met de deuche bus, daarom hadden we bij Cirsus Circus een taxi genomen. De taxichauffeur wist precies op welke plek de limousine van Grand Canyon Tours ons zou ophalen. Dat was wel handig, stonden we in ieder geval direct op de juiste plek. Ruim op tijd waren we bij Harrah’s aangekomen. Nu nog wachten op de limousine! Helaas kwam de limousine 10 minuten te laat aan. Achteraf gezien hadden we nog met gemak de deuce bus kunnen pakken. Om 13.35 uur arriveerde een grote zwarte limousine om ons naar het vliegveld te brengen. Dit vonden we toch wel heel erg leuk, Marleen had nog nooit in een limousine gezeten. De limousine zag er behoorlijk luxe uit van binnen. Zwarte lederen bekleding en aan de zijkant stonden flesjes water in ijs koud. Ook zaten er diverse beeldschermen in de limousine. Via een touchscreen kon je een bepaalde videoclip selecteren die speelde zich vervolgens af. Via het touchscreen kon je ook maar dingen regelen, zoals het open –en dicht doen van het raam tussen ons gedeelte en die van chauffeur (of blinderen) of het licht in de limousine veranderen (keuze uit alle kleuren van de regenboog), lekker over de top dus. Na een paar minuutjes rijden stopten we bij een ander hotel. We haalden bij dat hotel (wat later bleek) drie Australische meiden op. Vervolgens reden we naar het vliegveld. Bij het vliegveld aangekomen moesten we ons melden bij de balie. We moesten daar ons identiteitsbewijs laten zien en nogmaals op de weegschaal (inclusief bagage). Daarna mochten we plaatsnemen op een bankstel die in de ruimte stond. Er werd nog een beveiligingsfilmpje getoond en daarna moesten we wachten. Rond 14.15 uur weren we opgeroepen, samen met de drie Australische meiden moesten we naar de achterdeur lopen. Daar moesten we in een busje stappen die ons naar de helikopter bracht. Daar aangekomen maakten we kennis met onze piloot. We weten niet meer hoe hij heet, maar het was een erg aardige man van rond de 40 jaar oud. We kregen nogmaals een korte uitleg van de veiligheidsmaatregelen. Ook moesten we een reddingsvest aan onze heupen bevestigen. Daarna mochten wij plaatsnemen in de helikopter. We werden zo ingedeeld dat de helikopter goed in balans zou zijn. De drie Australische meiden moesten achterin, wij hadden het geluk dat we voorin de helikopter mochten zitten. Marleen zat naast de piloot. In de helikopter moesten we de gordels nog vast doen en de oorbeschermers opzetten. En toen was het moment daar…de motoren gingen aan! Je kon wel merken dat dankzij de oorbeschermers het geluid van de propellers flink werd gedempt. Ook konden we met elkaar praten tijdens de vlucht. Het moment dat de helikopter de lucht inging was heel merkwaardig. Het gaat zo soepel, je bent zo wendbaar. We hadden van te voren gedacht dat je als het ware de lucht in zou “schieten”. Maar dat is helemaal niet het geval. We gingen eerst een klein stukje over de Las Vegas Strip, de Strip zat naast de luchthaven, dus daar waren we al heel snel. Daarna had de piloot toestemming om weg te vliegen. Nu gingen we echt! Het eerste “bochtje” met de helikopter was ook erg bijzonder! Je gaat dan zo ontzettend schuin! Heel vreemd was dat. Tijdens de vlucht vertelde de piloot ons van alles over de omgeving. In eerste instantie vlogen wij over Lake Mead. Hij vertelde ons dat de waterstand de afgelopen tijd enorm gedaald is. Dit kon je vanuit de lucht ook duidelijk zien, je kon goed zien tot waar het water eerder stond. Onderweg kwamen wij ook langs de beroemde hooverdam. Het was echt heel gaaf om dit vanuit de lucht te kunnen zien. Vervolgens vlogen wij nog over Boulder City, het enige dorpje waarbij gokken verboden is. Met een helikopter vliegen is geweldig! Het lijkt helemaal niet zo heel snel te gaan, terwijl je toch met ruim 200 km per uur door de lucht vliegt. Je kan alles zo ontzettend goed zien! En daarna was het zover, we naderden de Grand Canyon! Vanuit de verte zag wij het typerende landschap al liggen. We vlogen in de kloof zelf naar beneden, dat was zo ontzettend gaaf! Zo mooi! Na onze landing, wat trouwens ook heel soepel ging, konden we genieten van het uitzicht. Ook waren er paviljoentjes aanwezig met diverse picknicktafels. We kregen op deze plek een lunch aangeboden. Iedereen kreeg een eigen rieten mandje met lekkers. In het maandje zat onder andere een broodje gezond, koekjes, stukjes appel en Pringle chips. Ook kregen we een glaasje champagne aangeboden. Helaas ging alles zo ontzettend snel, voordat we het wisten was het alweer tijd om de helikopter in te stappen. Na wat foto’s en laatste blikken moesten we de helikopter weer in. Als je dan weer instapt is het bloedheet in zo’n ding! We waren blij toen we weer in de lucht zaten, verkoeling. Wederom vlogen we laag over de Canyon, vooral op deze hoogte heb je een prachtig uitzicht! Nadat we de Canyon uitvlogen zat er opeens een diepe afgrond onder ons. De piloot liet ons goed schrikken, hij liet ons even heel wat meters naar beneden vallen! Dit was echt super grappig! Maar op het moment zelf weet je even niet waar je het zoeken moet! Daarna vlogen we verder over prachtig landschap en Lake Mead. Ook kwamen we nog langs een dorpje die tot 15 jaar geleden niet eens was aangesloten op elektriciteit. Het schijnt dat in dit dorpje vooral gepensioneerden wonen. Je kan je haast niet voorstellen dat iemand hier vrijwillig zou willen wonen. Je moet wel bedenken dat je midden in de woestijn woont! Tijdens de terugvlucht maakte de piloot nogmaals een grapje door zo’n vrije val te maken. Wat Rogier betreft mocht hij dit wel vaker doen. Onderweg zaten we te praten met de piloot en de drie Australische meiden. Het was erg gezellig aan boord van de helikopter. Helaas komt aan alles een eind, ook aan de helikoptervlucht. We naderen Las Vegas en via downtown vlogen wij langs de gehele Strip terug naar het vliegveld. Het vliegen over de Strip zelf was ook geweldig! Zo ontzettend mooi uitzicht! Na onze landing werden we met het busje terug gebracht naar het beginpunt en hadden we nog een foto gekocht die gemaakt was voordat we vertrokken met de helikopter. Wat een onwijs mooie ervaring was dit! Het vliegen met een helikopter vonden wij trouwens allebei totaal niet eng! (zelfs Marleen niet die echt een broertje dood heeft aan vliegen met een vliegtuig!). Vervolgens zou de limousine ons terugbrengen naar Harrah’s. Aangezien onze camper bij hotel Circus Circus stond, vroegen wij de chauffeur of hij ons misschien daar kon afzetten. Gelukkig was dit geen probleem. Omstreeks 17.30 uur waren wij terug bij onze camper. Vervolgens reden we terug naar de camping om even bij te komen van alle gebeurtenissen. Na het avondeten zijn we nog doorgereden naar downtown Las Vegas. Downtown Las Vegas is dé plek waar het allemaal begonnen is. Ook hier staan veel casino’s, maar tegenwoordig gaat iedereen naar de Strip. De Strip is ontzettend populair onder de touristen, vroeger was de Strip echter alleen het “voorstraatje” van downtown Las Vegas. Het was trouwens een onwijs gedoe om de camper downtown te parkeren, maar het is ons gelukt! We hadden de camper bij een parkeerplaats van een RV Park geparkeerd. Het RV Park behoorde bij hotel Mainstreet. We zijn hier naar binnen gegaan en hebben aangegeven dat wij daar zouden gokken. Vervolgens hebben we een gratis parkeerkaartje gekregen. Het vervelende was wel dat wij éérst terug naar de camper moesten om het parkeerkaartje voor de ruit te leggen. Vervolgens konden wij naar de plek lopen waarvoor we gekomen waren; Fremonstreet! Fremonstreet is het “oude” gokstraatje van Las Vegas. Je ziet hier ook die ouderwetse afbeeldingen die je kent van televisie. Tegenwoordig hebben ze de zogenaamde Fremonexperience. Een onwijs groot koepelvormig scherm die over de gehele straat is aangelegd. Ieder uur komt er muziek voorbij en komen er allerlei afbeeldingen op het scherm voorbij. Wel heel bijzonder om te zien, al kunnen ze naar ons idee er nog wat veel mooiers van maken. Ook zat er in de lucht een onwijs grote zipline. Je kon met deze zipline van de ene kant van de koepel naar de andere kant van de koepel (dit koste “slechts” $40,00). In de straat zelf stonden ook allerlei podia met muzikanten. Er werd veel rockmuziek gespeeld, wij vinden dit vreselijk, maar al die Amerikanen gingen uit hun plaat! Schijnbaar is rockmuziek hier heel erg populair. Na de Fremontexperience zijn wij er gauw vandoor gegaan. We weten niet zo goed waarom, maar wij voelden ons beiden niet heel erg veilig op deze plek. We kwamen namelijk nogal veel “vreemde figuren” tegen. Al met al was het dus een drukke dag. We kunnen in ieder geval nog lang nagenieten van de bijzondere helikoptervlucht over de Grand Canyon!