Dag 21

Reisdag 21 (14-06-2015)

Vandaag hebben wij veel te laat de camping verlaten. Het was namelijk al 10.30 uur geweest! We waren wederom te gezellig met onze Amerikaanse buren aan het praten. Het plan is om vandaag het spookstadje Bodie te bezoeken. Daarna willen we over de Tioga Pass naar Yosemite N.P. rijden. Vanaf de camping was het zo’n 15 km rijden naar Bodie. Helaas moesten we wederom die vervelende hobbelweg over. Gelukkig kwamen we nu van de andere kant, dus het gehobbel duurde een stuk korter dan gisteren. Bij het park aangekomen stond er een lange rij met auto’s, een druk gezocht park dus. Maar achteraf viel het wel mee, de parkranger zorgde voor oponthoud. Het bleek al gauw dat hij dol is op een praatje. Hij vroeg ons waar we vandaan kwamen, “oh, dan ben je vast de buurman van Louis van Gaal, jullie land is zo klein, dan moet je maar even tegen hem zeggen dat hij goede spelers moet halen, zodat Manchester volgend jaar weer kampioen word” (dus...als hij dat bij iedere bezoeker doet…). In 1859 ontdekte goudzoeker W.S. Bodey goud, vandaar de naam van het plaatsje. In 1876 ontdekte de Standard Company een winstgevende geologische goudlaag, hierdoor groeide Bodie van een klein dorpje met enkele goudzoekers uit tot een snel groeiende plaats in het Wilde Westen. Helaas is door een brand in 1932 een groot deel van het dorp verloren gegaan, maar je ziet er nog genoeg! Tegenwoordig is het dorpje Bodie een zogenaamde “State Park”, maar goed ook, het zou zonde zijn als het dorp verloren zou gaan. Bij de parkranger hebben we een boekje van het park gekocht. In het boekje stond ook een kaart van het park, alle huisjes waren genummerd. Bij zowat ieder huisje stond informatie. Je kon er lezen wie er woonde, wat voor werk diegene deed of waarvoor het huisje diende. Zo kwamen wij niet alleen langs woonhuizen, maar ook langs de resten van een bank (alleen de kluis was nog zichtbaar), een brandweer (inclusief bluswagen), een hotel/saloon (inclusief pooltafel), een winkel (inclusief de kassa en de goederen die in de winkel lagen) een school (inclusief het schoolbord, schoolboeken en tafels en stoelen). Het is heel vreemd om te zien, het lijkt wel of de mensen vanuit het niets zijn vertrokken. Ze hebben alles in hun huizen laten staan! Bij veel woningen zagen wij nog het gehele interieur (onder een flinke stoflaag)! Het was helaas niet mogelijk om de mijnen zelf te bezoeken, dit in verband met instortingsgevaar. We hebben ongeveer 3 uur in het park rondgelopen. Het was inmiddels al 15.00 uur, hoogste tijd om verder te gaan! Eerlijk gezegd was het al veel te laat geworden, dit gaat af van onze tijd in Yosemite N.P. We reden daarom gauw verder richting Lee Vining. In Lee Vining hebben we de benzinetank van de camper voor de helft volgegooid, wat een prijs! Mocht je ooit via de Tioga Pass naar Yosemite N.P. rijden, zorg er dan voor dat je benzinetank nog vol zit! Nog geen minuut later reden we over de Tioga Pass, het was nog wel een kleine 20 minuten rijden voordat we de ingang van Yosemite N.P. bereikten. De weg begon al prachtig, heel hoog door de bergen, overal bomen. We kwamen langs grote blauwe bergmeren, grote groene weiden en dat ruim 2 uur lang! De Tioga Pass is veel groter dan dat wij gedacht hadden! Omstreeks 18.00 uur kwamen wij pas bij Yosemite Village aan. Yosemite Village is een soort dorpje binnen Yosemite N.P. Je hebt hier allerlei voorzieningen, zoals een Visitor Center, een supermarktje, een café en de campings. Helaas was het Visitor Center om 17.00 uur al dicht gegaan. Dan moeten we zelf maar wat gaan plannen voor morgen. Wel zijn we gelijk naar het supermarktje gegaan, we hebben namelijk zin om te barbecueën! Bij het supermarktje hebben we een paar dingetjes gekocht en we zijn naar onze campingplek gereden. Eerlijk gezegd vonden we Yosemite N.P een doolhof! Het duurde ook eventjes voordat we North Campground gevonden hadden. Bij het rangerhuisje stond een bord met “Veldhuizen”. Er was niemand meer aanwezig, maar we konden doorrijden naar onze campingplek. Het was de bedoeling dat we morgen om 10.00 uur terug zouden komen. Dan moesten we ons alsnog inchecken. Het is trouwens een hele mooie camping, misschien geen douche en geen WIFI, maar wel heel gezellig! Iedereen zit buiten met een kampvuurtje of een barbecue. Je staat midden in het bos (die bomen zijn hier gigantisch hoog!) en je ziet regelmatig een eekhoorntje of een mooi vogeltje voorbij komen. Het kamperen binnen de Nationale Parken is toch echt het allerleukste! Wel moesten we oppassen voor beren! In 2015 hebben beren al ruim 30 voertuigen in het park beschadigd. Ze komen o.a. af op de geur van voedsel. Daarom moet je ook al je voedsel (maar ook shampoo e.d.) in een bearlocker (een soort metalen kist) stoppen. Iedere campingplaats heeft zijn eigen bearlocker. Als je niet aan het eten bent, of het eten aan het bereiden bent, moet alles hierin. Gelukkig zijn wij met de camper, wij mogen alles in de camper laten staan! Een fijne bijkomstigheid: wij hebben geen beer gezien (wel lieve hertjes, die vallen je tenminste niet aan!). Het was helaas te laat om nog een trail te lopen, daarom hebben we gelijk de barbecue aangestoken. Voor de verandering ging dit in één keer goed! Rogier krijgt het op de een of andere manier telkens voor elkaar dat de kooltjes doven. De rest van de avond hebben we genoten van de barbecue en verder lekker niks gedaan!