Dag 22

Reisdag 22 (15-06-2015)

Hoe zat dat ook alweer, zo’n spreekwoord met een ezel? Gisteren hadden we een camping met een full hook-up. Maar we waren natuurlijk vergeten om de tank van het zwarte –en grijze afvalwater te legen. Het gevolg: de tank van het grijze afvalwater was vol en kwam gedeeltelijk via de douchebak omhoog (gatver!). Dus eerst maar wat emmers grijs afvalwater naar het chemisch toilet gebracht. Fijn klusje, gelukkig opende we wel de “juiste” hendel. De hendel ernaast is van het zwarte afvalwater, dat wil je echt niet in je emmer hebben! De dag begon dus niet zo fijn! Rond 10.00 uur zijn we naar het rangerhuisje gelopen. We moesten ons immers nog inchecken, gelukkig was dit snel gepiept, we willen op pad! We wisten nog steeds niet zo goed hoe de shuttlebus hier werkt, we waren daarom begon met wandelen. Onderweg zagen wij een shuttlebus stoppen, gelijk maar ingestapt. Wie weet hoelang het nog lopen is. Bij het uitstappunt van de fietsverhuurder zijn we uitgestapt, fietsen door Yosemite N.P. lijkt ons wel wat. We konden zelf een fiets uitzoeken, een formuliertje invullen, en fietsen maar! We fietsten naar het beginpunt van de “Top of Vernal Fall” trail. Volgens het foldertje van het park zou dit een “inspannende” trail zijn van ongeveer 3 uur met een totale afstand van 3.9 kilometer (hoogteverschil van 300 meter). De trail begon goed, flink omhoog! Au, au, au wat doen Marleen haar kuiten pijn! Na ongeveer een uur lopen kwamen wij uit bij een brug, vanaf dit punt hadden we uitzicht op de waterval (die eigenlijk uit twee delen bestond). Echt prachtig om te zien! Gelijk maar wat foto’s gemaakt! De meeste mensen stopten trouwens op dit punt (de Vernal Fall Footbridge trail stopt hier) maar wij liepen verder. We willen die waterval van dichterbij bekijken. Na een halfuur lopen kwamen we aan bij de voet van de waterval. Die waterval is enorm! Wauw! Echt super gaaf! Ook zagen wij een regenboog onder de waterval, bijzonder om te zien. Via natte traptreden liepen we omhoog, en nog verder omhoog een hele klim! Maar we zijn er gekomen! Bovenop de waterval! Wat een uitzicht! We waren trots dat we boven waren gekomen, wat een klim! Heel vermoeiend met die warmte! Vanaf dit punt kan je nog verder lopen naar de top of Nevada Fall, maar wij houden het voor gezien. We hebben een plekje opgezocht waar we even konden uitrusten. Schijnbaar zaten we hier aan de voet van de Nevada Fall, wat een heerlijke plek. Even wat drinken en de voetjes rust geven. De vakantie is bijna voorbij, we hadden het er over dat dit de allermooiste vakantie ooit is geweest. En we wisten het allebei zeker: wij willen echt gauw weer naar Amerika! Wat een super gaaf land is dit! Rogier bedankte Marleen voor het uitstippelen van de route. Hier heeft veel voorbereidingstijd in gezeten. Hopelijk volgen er nog veel meer van dit soort mooie vakanties. En toen kwam hét moment waar Marleen al jaren op hoopte; totaal onverwachts ging Rogier voor Marleen op zijn knieën en toverde een prachtige ring tevoorschijn. “Wil je met mij trouwen?”. De rest houden wij privé, maar natuurlijk wil Marleen dat heel erg graag! We hebben nog een tijdje op deze mooie plek gezeten en genoten van alles wat Yosemite N.P. te bieden heeft. Helaas moesten we nog een flinke wandeling naar beneden maken. Hier hadden we nu eigenlijk helemaal geen zin meer in! Gelukkig liepen we nu de berg af i.p.v. op, hierdoor waren we ook redelijk gauw terug op het beginpunt van de trail. We hebben nog een stuk door het park gefietst en waren nog begonnen aan de Mirror Lake trail. Toen we halverwege de trail waren zijn we omgekeerd, we hebben het gehad met lopen. We zijn terug gegaan naar de fiets en zijn nog langs de Upper Fall gefietst. Het was toen al rond 17.30 uur en de fiets moest om 17.45 uur terug zijn bij de fietsverhuurder. De rest van de avond hebben we bij buiten bij een knetterend kampvuurtje gezeten en genoten van onze verloving…!