Dag 23

Reisdag 23 (16-06-2015)

Vandaag is het alweer de laatste dag dat we mogen genieten van een nationaal park. We hebben de wekker vroeg gezet, we willen naar de andere kant van Yosemite N.P. rijden (ongeveer een uur rijden), de Mariposa Grove. De Mariposa Grove is een bos van zeldzame reuzesequoia’s, dit zijn enorm grote bomen. Vlakbij het Visitor Center stond al een bord dat de parkeerplaats bij Mariposa Grove vol was. Daarom hadden we de camper vlakbij het Visitor Center geparkeerd en zijn we met de shuttlebus naar Mariposa Grove gereden. De rit naar Mariposa Grove duurde ongeveer 20 minuten. Daar aangekomen hebben we een folder met plattegrondje gepakt en gekeken welke route we willen lopen. We hebben de hike van gisteren nog goed in de benen zitten. Een erg grote trail gaat ‘m niet worden vandaag. We willen in ieder geval de Grizzly Giant en de California Tunnel Tree zien. Volgens het plattegrondje is dit niet een hele grote trail. We begonnen met lopen en onderweg kwamen we al gauw een reusachtige omgevallen sequoiaboom tegen. Niet te bevatten hoe groot de omtrek van zo’n boom is, en die wortels! Een klein kwartiertje later stonden we al oog in oog met de Grizzly Giant. We hebben nog nooit zo’n grote boom gezien, gigantisch! Naar schatting is de boom tussen de 1800 en 2400 jaar oud, is 63,7 meter hoog en heeft op 1,5 meter hoogte een doorsnede van 7,8 meter. De omtrek op grondniveau is 29,5 meter! We liepen verder en een paar meter verder op kwamen wij de California Tunnel Tree al tegen. De boom doet zijn eer aan, in de boom zit een tunnel. Je kan hier ook gewoon doorheen lopen. Erg grappig om te zien, maar wel mensenwerk. Rogier las in het foldertje dat er ook een sequoiaboom is met een natuurlijke tunnel (de Clothespin Tree). We besloten daarom om nog maar een stukje verder te lopen. Helaas hebben we Clothespin Tree niet gevonden (dit bleek achteraf toen we op internet keken, we stonden bij een verkeerde boom. We vonden het al niet echt op een tunnel lijken…vandaar dus!). Wel hebben we de Faithfull Couple gezien. Vanaf de onderkant lijkt het één boom, maar halverwege splitst de boom zich. Heel vreemd om te zien. Nadat we deze boom gezien hadden, vonden we het wel welletjes. We besloten terug te lopen naar de shuttlebus. De shuttlebus bracht ons weer in zo’n 20 minuten tijd terug bij de parkeerplaats. In totaal hebben we toch nog zo’n 2,5 uur in dit deel van Yosemite N.P. rondgelopen. Via de zuidingang verlieten wij het park, op weg naar San Francisco! Vanaf dit punt was het nog zo’n 4 uur rijden naar de camping in San Francisco. De rit duurde door het drukke verkeer op de snelweg iets langer dan gepland. San Francisco heeft een wegennet waar je “u” tegen zegt. Die snelwegen bij ons stellen hierbij niets voor. Via de enorm grote Oakland Bridge reden we langs Financial District (een skyline van wolkenkrabbers) de stad binnen waar onze droomreis begonnen is. Rond 18.00 uur kwamen wij bij Candlestick RV Park aan…is de camping nog wel open? Hebben ze überhaupt nog wel plek? We wisten dat de camping naast het stadion van de 49ers stond…ja, “stond”… Het hele stadion is namelijk zowat afgebroken! Echt bizar! Er stond nog een gedeelte van een stuk tribune, maar die zal binnen korte tijd ook wel weg zijn! De camping is trouwens nog wel gewoon open, al doet de weg je naar de camping toe anders vermoeden. Bij de receptie aangekomen bleek er nog gewoon plek te zijn, gelukkig maar! We schrokken wel enorm van de prijs! Ruim $ 75,00 per nacht! Dit was verreweg de allerduurste camping van onze vakantie. Eigenlijk best schandalig, je staat gewoon op een parkeerplaats en er zijn weinig voorzieningen (niet eens een zwembad), je betaalt echt voor de locatie. Voor $ 12,00 p.p. is er een shuttlebusje die je naar downtown San Francisco brengt en weer ophaalt. Hier gaan we morgen zeker gebruik van maken! De rest van de avond hebben we niets bijzonders gedaan. Wel heeft Marleen twee keer een wandelingetje over de “parkeerplaats” gemaakt. Waarom? Onze waterslang is verdwenen! En we willen heel graag onze watertank aanvullen. Waarschijnlijk is de waterslang in Las Vegas achtergebleven, de schuldige? We laten dat maar in het midden. Uiteindelijk is Marleen een aardige Duitser tegengekomen die zijn waterslang wel aan ons wilde uitlenen, probleem opgelost! We zijn alleen wel benieuwd hoe de verhuurder hier op gaat reageren…!