Dag 9

Reisdag 9 (02-06-2015)

En we zitten alweer op dag 9! Vandaag was onze 2e dag in Zion National Park. Marleen was weer om 07.00 uur wakker en ging verder met het reisverslag van de dag ervoor. Jammer dat we telkens geen internet hebben, iedereen thuis moet dan maar wat langer wachten voordat ze het reisverslag kunnen lezen. Rogier heeft “uitgeslapen” tot 09.00 uur. We wilden niet te laat vertrekken, het wordt alleen maar warmer en warmer en een wandeling in de bloedhitte is niet fijn (het is hier ’s middags zo’n 33c). Na het ontbijtje pakten we de shuttle bus van het park naar de Temple of Sinawava. Het ritje naar het einde van het park duurde ongeveer een half uur. Vanaf hier konden we The Narrows bereiken via de Riverside Walk. De Riverside Walk doet zijn naam eer aan, je loopt langs de kant van een rivier met kleine stroomversnellingen. Verder hoge rode bergen en veel groen. Onderweg kwamen we weer tientallen eekhoorntjes tegen, die beestjes zijn absoluut niet bang voor mensen en komen heel dichtbij! Het was voor de verandering een verhard pad en we liepen grotendeels in de schaduw. Dit was wel een hele makkelijke trail! Het zou ongeveer drie kwartier duren voordat we bij de toegang van The Narrows zouden komen. Schijnbaar hebben wij deze trail erg snel gelopen, want voor ons gevoel waren we er al in 20 minuten. Bij het beginpunt van The Narrows aangekomen hebben we onze waterschoenen (die hebben we eerder bij Walmart gekocht) aangetrokken. De route loopt grotendeels door rotsachtige, veelal overstroomde rivierbedding. Bij het Visitor Center waarschuwden ze ons dat we bij slecht weer absoluut niet The Narrows mochten betreden. De watermassa kan namelijk in heel korte tijd levensgevaarlijk aanzwellen. Gelukkig waren de voorspellingen goed, dus we konden met een gerust hart The Narrows binnengaan. Tijdens de wandeling werd het ravijn steeds smaller, het water kwam in sommige stukken zelfs tot ver boven Marleen haar knieën (maar dat hebben kleine smurfen al snel natuurlijk). Marleen moest op sommige stukken op haar tenen lopen om te voorkomen dat haar onderbroek niet nat werd. Eigenwijs dat we zijn, zijn we The Narrows gaan lopen zonder wandelstok. Dit maakte het soms wel erg lastig, sommige delen hadden een vrije hevige stroming. Als je dan tot boven je knieën in het water staat en ook over wiebelende stenen loopt is de kans groot dat je je evenwicht verliest. Nu vinden we het niet erg om nat te worden, maar Marleen liep met de spiegelreflex camera op haar rug! We hebben ongeveer 1,5 á 2 uur The Narrows gelopen, voor ons gevoel werd het uitzicht niet anders. Daarom besloten we maar om terug te lopen (het is geen rondje, je moet ook dezelfde route terug lopen). Het ravijn schijnt op een gegeven moment zo smal te worden dat er nog maar een paar meter tussen de wanden zit. Dit hebben wij helaas niet gezien maar de trail was voor ons al mooi genoeg. Het is moeilijk met woorden te omschrijven wat we allemaal gezien hebben. Rogier heeft daarom met de GoPro een filmpje gemaakt van de wandeling. Toen we bij de camper aankwamen was het alweer 16.00 uur geweest. We hebben toen ons stoeltje gepakt en zijn in de schaduw gaan zitten. Even lekker niets doen is ook heerlijk! Rogier heeft nog een mooi filmpje van Marleen gemaakt, ze was weer eens in slaap gevallen (“rechtop” in de stoel, lol). De rest van de dag weinig bijzonders gedaan. Rogier wilde eigenlijk de trail Angels Landing nog lopen. De route zou ongeveer 4 uur duren. Hij heeft uiteindelijk besloten de trail niet te lopen, het was maar de vraag of hij de laatste shuttle bus terug naar het Visitor Center nog wel kon redden. En eerlijk gezegd was ook Rogier wel een beetje moe. Het liefst waren we nog wel even in Zion National Park gebleven, maar je moet toch keuzes maken. Er zijn nog genoeg mooie dingen om te zien! Morgen rijden we verder naar Bryce Canyon National Park. Dit schijnt een van de bijzonderste natuurwonderen van Amerika te zijn. Wordt vervolgd!