Dag 10

Dag 10 – Toronto

Dag 10 – Toronto

Vandaag gaan we de stad Toronto verkennen. Ikzelf ben er nu voor de 4de keer en heb de stad leren waarderen als één van de meeste internationale en diverse steden waar ik ben geweest. De rest van de familie is hier voor het eerst, dus wellicht dat ik hen de leuke plekjes uit mijn herinneringen kan tonen. We gaan eerst zwemmen in het zwembad van het hotel. Het Doubletree Hilton in Toronto zit op Chestnut Street midden in de stad op een steenworp afstand van Dundas Square, door de inwoners ook wel de ‘Times Square of Toronto’ genoemd. De hotelkamer is verreweg de kleinste van de hotelkamers die we tot nu toe hebben gehad. De kamers in een grote stad zijn meestal ‘ingedikt’ om zoveel mogelijk kamers op zo weinig mogelijk vierkante meters te kunnen situeren. We doen het er mee!
We zijn niet heel vroeg op pad. Tegen kwart voor elf verlaten we het hotel, nadat we de laatste restjes brood en fruit uit onze voorraad hebben opgegeten. En het koffiezetapparaatje op de kamer doet ook goede dienst. We lopen richting Dundas square, op 5 à 6 minuten lopen van het hotel. Dit is het winkelhart van Toronto met ‘Eaton Centre’ als toppunt! Eaton Centre is een gigantische shopping mall met meer dan 270 winkels. Het staat op nummer 2 van attracties in Toronto, na de CN Tower.
De Toronto Eaton Centre trekt meer bezoekers dan elke andere toeristenattractie in Toronto. Het is volgens het Toronto toeristenbureau de drukste mall van heel Noord-Amerika. Met 48,969,858 bezoekers in 2015 krijgt de Eaton Centre jaarlijkse meer bezoekers dan Disneyland en Walt Disney World gecombineerd of meer bezoekers dan de ‘Las Vegas Strip’ of meer bezoekers dan de drukste malls van de Verenigde Staten (‘Mall of America’ in Minneapolis en de ‘Ala Moana Center’ op Hawaii), of Central Park in New York City – om maar wat voorbeelden te noemen.
Ik weet niet of dit meer marketingpraat is of gebaseerd op échte gefundeerde cijfers, maar het Eaton Centre is in ieder geval groot, héél groot! We besluiten om eerst een uurtje ‘Eaton’ te doen. Dat is natuurlijk gans onmogelijk, maar goed. In de Abercrombie en de Pink (van Victoria’s Secret) wordt gescoord. We komen erachter dat de prijzen hier veel lager zijn in euro’s gerekend dan in Amerika. De Canadese Dollar staat momenteel op 0,67 Euro (1,49 CAD voor 1 EUR). Het prijskaartje bij de Abercrombie geeft de prijs in US Dollars als wel in Canadese Dollars aan. Voorbeeld, een korte broek kost 69 USD en 74 CAD. In Amerika kost die broek dan met de huidige koers €58,50 en in Canada kost diezelfde broek €49,50, een verschil van €9,-.
Nu blijkt Canada in veel opzichten behoorlijk goedkoper dan Amerika. Zeker vergeleken met de Atlantische kustregio van Amerika: Boston, Newport, NYC, Long Island en dergelijke. Des te meer reden om later op de dag nog even terug te komen in deze Shopping mall… We lopen door richting de ‘Old Village’, het Toronto met oudere gebouwen. Heel eerlijk, hier is nog maar heel weinig van te zien, maar inderdaad, je ziet de oude bakstenen huizen met ornamenten op een aantal plekken. Tegenover de ‘St. James Cathedral’ bij Copetin restaurant drinken en eten we wat. Het is inmiddels bijna één uur ’s middags. We krijgen de meest mallotige ober ooit meegemaakt. Wat een idioot, althans, zo oordelen wij in eerste instantie. Met zijn overdreven taalgebruik en overdadige gebaren, weet hij ons uiteindelijke te charmeren met zijn manier van doen.
Het blijkt een Engelsman die via Dublin in Ierland steeds westelijker is getrokken en uiteindelijk via New Foundland in Toronto terecht is gekomen. Hij is duidelijk niet van de meisjes, maar ja, dat hadden wij na één seconde al door. Ik heb in ieder geval van hem geleerd dat mensen van New Foundland deze naam uitspreken als ‘Newfenland’. Weer wat geleerd. Na onze lunch lopen wij door via Church Street, Berczy Park naar Front Street met Union Station aan de ene kant en het ‘Fairmont Royal York’ hotel aan de andere kant. In dit laatste hotel mocht ik vorig jaar voor mijn werk logeren. Het is één van de oudste en charmantste hotels van Toronto, waar naar schijnt, de Engels Royal Family, mochten ze in Toronto zijn, logeert. Dat doet mij denken aan het feit dat je hier nog veel de Engelse Union Jack vlag naast de Canadese Maple Leaf vlag ziet hangen. In de Verenigde Staten ondenkbaar, daar is het koloniale verleden met de Engelse duidelijk afgedaan en het zelfvertrouwen van de gemiddelde Amerikaan laat dat niet toe. Maar de Canadees staat daar anders in. Zij voelen volgens mij meer verbondenheid met Engeland en het Gemenebest.
Via Bay Street lopen we onder het spoor door naar de ‘Harbourfront’ aan ‘Lake Ontario’. Dit is één van de leukste plekken van Toronto naar onze mening. De Waterfront Trail, www.waterfronttrail.org/toronto , begint bij de opstapplek van de Toronto Harbour Water Taxi en de ‘Beaver Tails’. De Beaver Tails heet zo, omdat ze daar zoete gebakjes maken in de vorm van een staart van een bever. Wij zijn er niet binnen geweest en hebben daarom onmogelijk kunnen zien of deze lekkernij daadwerkelijk de vorm van een beverstaart heeft, het zal zo zijn. Wanneer we even later de hoek omgaan, treedt er een internationale groep van vier jongens op bij Canada Square. Het zijn ‘street dancers’ met torso’s daar droom niet alleen ikzelf, maar ook mijn zoon van :). Die jongens kunnen wel wat! Joeri van Gelder in het kwadraat zeg maar…
We lopen door over de Waterfront Trail en de Board Walk om via de Amsterdam Bridge uiteindelijk bij de Amsterdam Brewhouse te komen. En dit voelt dan toch een beetje nep aan. Kom op! Ik dacht dat Noord-Amerikanen (en dus ook Canadezen) bij Amsterdam dachten aan ‘Grass’, ‘Red Lights’ en ‘Cruijff’, maar toch niet aan een Brewery? Of zou Heineken Canada hier misschien stiekem achter zitten? Nu goed, wij gaan er in ieder geval niet naar binnen, maar besluiten om direct door te lopen via het Rogers Centre.
Het Rogers Center (voorheen SkyDome) is een multifunctioneel honkbalstadion in het centrum van Toronto. Het stadion werd in 1989 geopend. Het was het allereerste stadion met een volledig beweegbaar dak. Op 2 februari 2005 werd de naam SkyDome gewijzigd in Rogers Center. De honkbalclub Toronto Blue Jays (MLB) is sinds de opening in 1989 de vaste bespeler van het stadion, waar eerder ook andere sportclubs te zien waren, zoals de American footballclub Buffalo Bills (NFL). Af en toe speelt ook de voetbalclub (Toronto FC) (MLS) hier een wedstrijd.
Naast het Rogers Center ligt de CN Tower en daar willen wij in! De CN Tower (voluit: Canadian National Tower) is een toren die dienstdoet als zendmast en toeristenattractie. Met 553 meter was de toren tot 13 september 2007 het hoogste vrijstaande bouwwerk ter wereld op land, waarna hij werd gepasseerd door de Burj Khalifa. Er zijn diverse masten die wel nog hoger zijn, maar die worden met tuien in evenwicht gehouden. De CN Tower is grotendeels hol van binnen. Op een hoogte van ongeveer 350 meter is een uitbouw met een aantal verdiepingen, waar zich de meeste toeristenfaciliteiten bevinden: een restaurant, een café, en diverse uitkijkruimtes, waaronder een uitkijkplatform aan de buitenkant. Doordat de uitbouw breder is dan de kern van de toren werd het mogelijk op de laagste verdieping van de uitbouw glazen vloeren te maken, waardoor toeristen ongeveer 350 meter recht naar beneden kunnen kijken.
Vanaf 1976 vormde deze toren lange tijd de hoogste tv-toren ter wereld, maar sinds de voltooiing van de Canton TV Tower in 2009 en de Tokyo Sky Tree in 2011 is hij nu de op twee na hoogste tv-toren van de wereld. Bij de CN Tower staat een lange rij en wanneer we naar stevige ‘security controlls’ bij de kassa zijn, blijkt dat we pas over anderhalf tot een uur en driekwartier naar boven kunnen. We wikken en wegen wat en besluiten om deze attractie, de topattractie van Toronto, dan maar te laten voor wat die is. Misschien vanavond…
Nadat deze activiteit mislukt, besluiten we op de ‘Hop On, Hop Off’ bus te stappen. We zijn moe, het is heet (tegen de 30 graden) en we hebben al een aardig stuk gelopen. Dit is een mooie gelegenheid om in korte tijd een groot deel van de highlights van Toronto te zien. We komen wederom door de ‘Old Village’, zien het ‘Distillery District’ en passeren de ‘Hockey Hall of Fame’ om uiteindelijk op het Dundas Square uit te stappen. We lopen vanaf hier naar het hotel. Mijn zoon en ik gaan zwemmen en de sauna in. De meiden ontspannen even om vervolgens terug te gaan naar het ‘Eaton Centre’. De ‘Aeries’ en ‘VS’ (afkorting voor Victoria’s Secret) zijn blij met de komst van een paar jonge Nederlandse meiden…
De bedoeling was om na het zwemmen en het shoppen onze ‘Hop on, Hop Off’ bus weer te pakken, om het tweede deel van de toer af te maken. Helaas, wij dachten dat de bus tot 20.30 uur zou rijden maar dat blijkt niet het geval. Daarmee gingen we terug naar het hotel, waarna de meiden gingen zwemmen en rest ook zijn of haar ding kon doen. ’s Avonds wordt er op 2 minuten lopen van het hotel weer gegeten bij het “Kimchi Korean House”. De prijzen waren hier zeer schappelijk (colaatje is 2 CAD = €1,50 - hoofdgerecht is 15 CAD = €10) en we vonden het gisteren super! Morgen de wekker om 7.00 uur, we willen op tijd richting Ottawa!