Dag 13

Dag 13 – Stowe Vermont

Dag 13 – Stowe Vermont

De wekker gaat om halfacht. Iedereen ligt echter nog te slapen en we draaien ons nog eens om. De afgelopen 12 dagen zijn we veel aan het reizen geweest en hebben we ontzettend veel gezien. Dat begint langzaam zijn tol te eisen. Vandaag blijven we op onze plek, Stowe in de staat Vermont - www.stowe.com.
Vermont grenst aan Quebec in het Noorden. De Fransen gaven dit gebied de naam Les Verts Monts – de Groene Bergen en door de latere inwoners verbastert tot VertMont-Vermont. De standaard-afkorting voor Vermont is de "Green Mountain State" en de hoofdstad is Montpelier. Na het Verdrag van Parijs (1763) kwam het gebied onder controle van de Britten. In 1777 werd in Vermont een onafhankelijke republiek uitgeroepen, oorspronkelijk de ‘Republic of New Connecticut’ genoemd. Op 4 maart 1791 werd het formeel, als 14de, een staat van de Verenigde Staten.
Stowe is een dorpje aan de voet van de hoogste berg van Vermont, Mount Mansfield - 1.340 meter hoog. Door de strenge winters in dit deel van Amerika kun je hier in de winter goed skiën. Stowe is na Killington, wat iets zuidelijker ligt in Vermont, het op één na grootste skigebied van de staat. Skiën en wintersport is hier overal aanwezig. Zo bevindt zich midden in het dorp het ‘Vermont Ski and Snowboard Museum’. In de zomer is het dé plek voor buitensport activiteiten.
Vanochtend is het prachtig weer! De zon schijnt en er zijn maar een paar wolken in de lucht. Van het slechte weer is niets meer te bekennen, behalve aan een aantal grote plassen, die in de loop van de dag zullen opdrogen. Ik ga eerst snel boodschappen doen voor het ontbijt. Voor de ‘Golden Eagle Resort’, wat meer een soort ‘Inn’ is, zoals op Long Island in Southampton, staan in het gras bij het buitenzwembad een aantal picknicktafels. Bij terugkomst ‘dekken’ we een picknicktafel, eten ons ontbijt en genieten van de omgeving. Het hotel is omringd door bergen, een riviertje stroomt aan de andere kant van de weg en we kijken uit op twee (vis)vijvers. Het is een prachtige plek!
Bij het hotel staan fietsen. We informeren of we die mogen gebruiken. Dat mag en na het tekenen van een formulier met alle disclaimers gaan we op pad. Waanzinnig! Onverwacht, niet gepland met de fiets de omgeving verkennen! We zien, na 300 meter langs de weg gefietst te zijn, een heus fietspad! We duiken het fietspad op, die de rivier richting het Stowe Mountain Resort volgt. We passeren het riviertje regelmatig met bruggen en op diverse plekken zijn stops met banken gemaakt. Deze fietsroute doet mij denken aan de fietsroute door het Ahrtal in de buurt van Bonn, welke ik een paar maanden geleden met mijn vader heb gefietst. Op dezelfde wijze fietsen wij nu licht klimmend omhoog de route, die eindigt bij de ‘Brook Road Covered Bridge’.
‘Covered bridges’ zijn bruggen met spanten aan de zijkant en een dak er op. Het dak dient ervoor om de spanten te beschermen, en de spanten werden op de brug gemaakt om de brug te verstevigen. Het verstevigen van houten bruggen met spanten was in die tijd erg effectief. Er schijnen nog bijna 900 ‘covered bridges te zijn in heel Amerika, waarvan de meesten in New England. Het fietspad hield op bij de ‘Brook Road Covered Bridge’. We besluiten om terug te fietsen. Grappig wanneer je niet door hebt dat je toch een flink stuk omhoog bent gefietst. Op de terugweg gaat het bijna uitsluitend ‘downhill’. We fietsten daardoor vrij snel weer langs ons hotel, maar nu door naar het centrum van Stowe. De fietsen parkeren we naast de witte kerk. Witte houten kerken zie je veel in Vermont. Deze in Stowe is waarschijnlijk één van de meest gefotografeerde witte kerken in New England.
We verkennen het dorpje. Naast een aantal souvenirwinkeltjes, zijn er antiekwinkels en van die typische Engelse woonwinkels met veel ‘Laura Ashley’, bloemetjesbehang en potpourri. Wij halen een B&J-ijsje en fietsen daarna terug naar het Golden Eagle hotel.
Na de inspannende fietstocht duiken we in het zwembad, ‘time to relax’! De zon schijnt heerlijk en buiten is het met zo’n 23 à 24 graden goed toeven. Even verderop van het hotel zit de ‘Trapp Family Lodge’. De ‘Von Trapp’ familie, in the film ‘The Sound of Music’ hoofdzakelijk fictief neergezet, heeft zich hier ooit gevestigd. Zij zijn bekend geworden door het verhaal over de ‘Von Trapp Family Singers’ onder leiding van Maria von Trapp. De familie vertrok uit Oostenrijk vlak na de ‘Anschluss’ van Oostenrijk bij Nazi-Duitsland in 1938. Baron Georg von Trapp en zijn vrouw Maria vestigden zich in 1942 in Vermont. Na de dood van de baron in 1947, moest de familie blijvend in haar levensonderhoud voorzien, en breidde hun huis uit tot een 27-kamer Ski Lodge in Stowe. Door brand werd deze in 1980 compleet verwoest, maar herbouwd, en in 1983 werd een compleet nieuw, in Oostenrijkse stijl opgetrokken Lodge met zo’n 90 kamers geopend. Stowe en Vermont zijn nog steeds erg trots op de roots van de familie ‘Von Trapp’, want heel veel dingen hier zijn naar ‘Von Trapp’ vernoemd. Von Trapp bier, Von Trapp ijs, Von Trapp Road, Von Trapp…
Rond het Golden Eagle hotel zijn grote grasvelden met picknicktafels en er zijn een aantal barbecues. Bij één van de vijvers staat een ‘prieeltje’ met een barbecue. We gaan vanavond barbecueën! Bij dezelfde supermarkt als vanochtend halen we vlees voor op de barbecue, brood en salades. Énnnn…dat kunnen ze alleen in Amerika bedenken en je vraagt je tegelijk af waarom we dat in Europa niet hebben…’self burning charcoal’. Niets geen aanmaakblokjes, niets moeilijk doen met spiritus, niets met extra blazen tot je longen eruit knallen, nee, gewoon hootskool in de barbecue doen, aansteken en klaar! Het werkt écht!
Vakantie in Amerika is voor ons écht dit... barbecueën bij je hotel of lodge of langs de weg, of in de bossen bij een vijver of een riviertje… het wordt door de Amerikanen zelf veel gedaan. Na het eten besluiten we om ons eten te verteren door een kleine wandeling naar de ‘Moss Glen Falls’, even buiten Stowe. Het blijkt een klimmetje over iets wat als bergpad moet doorgaan. In de Alpen was er al lang een ‘geciviliseerd’ pad met een hek langs de afgrond gemaakt. Hier niet. Je moet op goed geluk maar afwachten waar je uitkomt en van hekken of afrastering moeten ze hier al helemaal niets hebben. De beloning is groot wanneer we na 20 minuten wandelen bij de waterval komen. Door anderen wordt gezwommen in de, door de waterval uitgeslepen, natuurlijke zwempoeltjes. Hadden we nu onze zwemspullen maar meegenomen.
In Stowe, aan de andere kant van de weg van ons hotel, zit een bioscoopje, met neon verlichte borden, zoals je dat in films uit de jaren ’60 ziet. Te leuk voor woorden! Met z’n drieën gaan we laat in de avond naar ‘The Hitman’s Bodyguard’ met Ryan Reynold, Samuel L. Jackson en Salma Hayek. Ooo, en onze eigen Barry Atsma speelt er in mee! Met de kids voor de eerste keer naar de bioscoop in Amerika en dan nog wel in de cinema van Stowe, www.stowecinema.com – ze hanteren de slogan: ‘beer wine & liquor while you view’, dat kan alleen in liberaal Vermont!