Dag 19

Dag 19 – Fietsend door Boston en de ‘freedom trail’

Dag 19 – Fietsend door Boston en de ‘freedom trail’

De ochtend begint vroeg vandaag. De wekker ging om 7.00, maar uiteindelijk stappen we 20 minuten later uit bed. Om 10.00 begint onze begeleide fietstoer met ‘Urban AdvenTours’ door Boston en er wordt van on verwacht dat we er om 9.30 uur zijn. De plek waar wij naar toe moeten is bij het Christopher Columbus Waterfront Park vlakbij het New England Aquarium, bij de ‘Harbor Front’. Als we ruim rekenen zijn we 90 minuten onderweg, dat betekent om 8.00 uur vertrekken. We hebben gisteren in het hotel bij de receptie om advies gevraagd hoe we daar het best naar toe kunnen gaan. Dit hebben we dubbel gecheckt met de informatie op internet. We kunnen het beste de auto pakken naar het eindstation van de ‘Redline’ van de metro, station ‘Alewife’. In de P+R aldaar kunnen we de auto voor $7 per dag parkeren in een gigantisch grote parkeergarage. Dan moeten we met de metro naar station ‘Downtown Crossing’ en overstappen op de ‘Orangeline’ om één halte naar station ‘State’ te gaan. Vandaar lopen naar de plek van bestemming.
Van het hotel naar de ‘Harbor Front’ duurt al met al dik anderhalf uur, mede omdat er wat file én omdat de redline trager gaat dan de metro die we van Parijs of Londen kennen. We besluiten op advies van een ‘Bostonian’ om de orangeline niet te nemen en direct van station Downtown Crossing naar ‘Urban AdvenTours’ te lopen. Met stevig doorstappen komen we om iets over halftien aan. De ‘tour guide’ staat ons al vriendelijk op te wachten. Het is een man van eind vijftig met grijs haar en met een slank lichaam. Hij vertelt dat hij van oorsprong uit Chicago komt en nu al 26 jaar in Boston woont. Samen met zijn mede ‘tourguide’ Michelle uit Wisconsin, ook al een kleine 30 jaar in Boston zal hij de fietstoer begeleiden.
De ‘disclaimer’ moet volgens reguliere Amerikaanse procedure driedubbel worden getekend. Vervolgens meten we ons een fietshelm aan (verplicht) en krijgen we een fiets. We moeten van onze ‘tourguide’ even ‘voorbeeldfietsen’, om te laten zien of we wel vertrouwd zijn met het rijden op een fiets. Fijntjes delen we mee dat we uit Nederland komen en (bijna) elke dag fietsen. “Ooo, lovely place Amsterdam. I have cycled there many time. You should only ban the mopeds (bromfietsen) in downtown and tell people to stop for red traffic lights.” Daar heeft deze man wel een punt. We zullen zo dadelijk merken dat het verkeer in Boston aanmerkelijk rustiger is dan in Amsterdam.
Nadat onze rijvaardigheid goed is bevonden wordt ons verzocht ons te verzamelen op een pleintje aan de andere kant van de straat. Daar voegen zich meer deelnemers aan de fietstoer bij ons. Eén stel komt uit Brazilië. Ik vraag mij af hoe die de fietsproef hebben doorstaan. De groep is uiteindelijk zo’n 13 mensen groot met daarbij de twee tourguides en twee guides in opleiding. We krijgen duidelijke veiligheidsinstructies en de planning van de ochtend. De toer zal tweeëneenhalf uur duren. Om 12.30 uur zullen we weer terug zijn. Het weer is overigens heerlijk om te fietsen, maar wel zwaar bewolkt.
We fietsen eerst naar een piepklein parkje aan de ‘waterfront’ dat ‘Pilot House Park’ wordt genoemd. Het ligt aan het water in het verlengde van ‘Clark Street’. Onze gids begint te veertellen. Boston is de grootste stad van New England en heeft de oudste koloniale wortels van Amerika. Voor wie andere Amerikaanse steden heeft bezocht voelt Boston als meest Europees aan, mede door de vele (rood) bakstenen gebouwen en in een aantal wijken de smalle straatjes. Boston ligt fantastisch op een schiereiland dat de Indiaanse bevolking als ‘Shawmut’ aanduidde. Aan de ene kant ligt de Atlantische Oceaan, terwijl aan de andere kant de ‘Charles River’ in de oceaan mondt. Het oude Boston omvatte het schiereiland ‘North End’, nu de ‘Italian Quarter’ met haar vele Italiaanse restaurants (van bijzonder hoog niveau trouwens) met een eilandje westelijk daarvan, de wijk rond ‘Faneuil Hall’ en ‘Beacon Hill’ met de ‘Boston Common’. Aan de andere kant van de ‘Charles River’ ligt Cambridge en aan de ander kant van monding, waar het water inmiddels zout is, ligt ‘Charlestown’ met ‘Bunkerhill’. Vanaf het punt waar wij nu met de fiets staan kijken we richting Bunkerhill.
We stappen weer op de fiets en onze zoon begint enthousiast te vertellen dat in een computerspel wat hij kent, ‘Fallout 4’, ook een ‘Bunkerhill’ en een ‘Charlestown’ en een ‘North End’ is… Fallout 4 speelt zich af in een post-apocalyptisch Boston in het jaar 2287, 210 jaar na een nucleaire oorlog. Het spel begint op de dag dat de bommen werden gedropt, op 23 oktober 2077. Het personage van de speler schuilt op die dag in Vault 111 om 210 jaar later weer bovengronds te verschijnen. Boston begint opeens veel meer ‘te leven’ voor hem…waar computergames al niet goed voor zijn!
We fietsen via ‘Battery Wharf’ over ‘Commercial Street’ naar ‘the locks of Boston’. De sluizen (locks) van Boston zijn gemaakt om de laaggelegen woonwijken aan de Charles Rivier te beschermen tegen het mogelijk hoge water van zee. Fijntjes wijst onze gids op wat dit weekend in Houston is gebeurd met Orkaan Harvey, waardoor in enkele uren tijd ruim 355 millimeter neerslag viel en de stad en grote delen van de omgeving geheel onder water zijn komen te staan. In 1978 zijn de sluizen gebouwd. In combinatie met de ‘Charles River Dam’ zorgen ze ervoor dat het hoge water niet verder landinwaarts kan komen. En over deze sluizen kun je wandelen en fietsen. Een uniek plekje waar je al toerist vrijwel zeker niet zou komen.
Aan de andere kant van de sluizen ligt een nieuw kantoorgebouw, wat het hoofdkantoor van ‘EF’ (Education First) blijkt te zijn. De organisatie die de komende maanden de studie van onze oudste dochter verzorgd. Zij blijken hier in Boston hun Noord-Amerikaanse hoofdkantoor te hebben gevestigd. Evenals ‘Converse’, de schoenen en kledingfabrikant zit ook met haar hoofdkantoor sinds kort op deze plek. Via het ‘Paul Revere Park’ en het ‘North Point Park’ rijden we over de ‘Charles River Dam’ weer naar de Bostonkant van de rivier. Via het ‘Lederman Park’ stoppen we bij de ‘Esplanade’ aan de rivier, die op dit punt trouwens veel op een klein binnenmeer lijkt. De Charles River is hier namelijk misschien wel een kilometer breed. Op dit punt zie je bij zomerweer veel zeilbootjes op het water. Daarnaast zit hier de roeivereniging en vindt vanaf dit punt veel andere watersport activiteit plaats.
Wij rijden door tot de volgende brug over de Charles River, de ‘Massachusetts Avenue’ om tegenover het Massachusetts Institute of Technology, kortweg MIT - een van de meest prestigieuze technische universiteiten ter wereld – een verhaal van onze gids te krijgen over de vele studenten die dezer dagen weer de stad inkomen. Er studeren meer dan 200.000 studenten verdeeld over zo’n 57 universiteiten en nog eens tientallen ‘colleges’ in Boston. In de zomerperiode, de vakantie die gewoonlijk van 1 juli tot 1 september duurt, trekken de meeste van die studenten weg uit Boston. Ze gaan terug naar hun ouders of op vakantie. Half september beginnen de opleidingen weer en deze week en komende week komen de meeste studenten weer terug of nieuw aan (voor de eerstejaars). Zo zag onze gids eerder in de week bij een huizenblok voor studenten van de ‘Northeastern University’ tientallen mini-koelkasten worden afgeleverd. ‘When the mini fridges are delivered, we know ‘they’ are coming back!’
Onze volgende stop is ‘Fenway Park’. Fenway Park opende op 20 april 1912. Dit maakt Fenway Park het oudste nog steeds gebruikte stadion van Major League Baseball. Karakteristiek aan het stadion is de grote groene muur The Green Monster, aan het einde van het linksveld. Het stadion ligt in de wijk Fenway dicht bij het centrum van Boston. De honkbalclub Boston Red Sox (MLB) is de vaste bespeler van het stadion. De Red Sox spelen hun wedstrijden in de Major League van het Basebal en de New York Yankees zijn de aartsrivalen. Oppassen dus met ‘NY-petten’ op je hoofd in Boston!
Fietsend langs de ‘Museum of Fine Arts’ komen we bij ‘Copley Square’. Vandaag hebben we geluk, want op dinsdags en vrijdags is er de ‘Copley Square Farmers Market’. Boeren en ambachtelijke kaas en vlees makers uit de omgeving van Boston staan hier hun waar te verkopen. Het is tevens het eindpunt van de Boston Marathon. Even terug op ‘Boylston Street’ was een paar jaar geleden de Boston Marathon ‘bombing’. We staan daar niet lang bij stil, maar mogen even genieten van de markt. Onderwijl zien we studenten in groepjes door de straten lopen. Het begin van de introductietijd! Via ‘Dartmouth Street’ rijden we via ‘Commonwealth Avenue’ naar de ‘Boston Public Garden’ en de ‘Boston Common’. De ‘Common’ is een park wat ooit en grasland waar de koeien graasden en werd in de onafhankelijkheidsstrijd door de Engelsen gebruikt als legerbasis. De ‘Boston Common’ is het hart van de stad en vanaf hier fietsen we door het financial district terug naar het water, naar ‘Long Wharf’. Hier wordt de fietstoer afgesloten. We hebben in korte tijd veel gezien en geleerd van Boston en de kinderen zijn wild enthousiast over de stad geworden!
Na deze inspanning besluiten we wat te lunchen ‘Faneuil Hall Marketplace’ in het gebouw wat ooit de overdekte ‘Quincy Market’ was. Op deze locatie werden verschillende historische toespraken voor de Amerikaanse onafhankelijkheid gehouden, onder anderen door Samuel Adams en James Otis. Nu is het een overdekte ‘food hall’ met diverse eetgelegenheden en afhaaltentjes. Ieder haalt waar hij of zij zin in heeft. Als ouders gaan we weer voor de ‘New England Clamchowder’ en de ‘Lobster Roll’, typische gerechten zoals we inmiddels weten uit New England. Er wordt wat geshopt bij de Gap en de American Eagle en dan gaan we een stuk van de ‘Freedom Trail’ lopen, het gedeelte vanaf het ‘Hanover Street langs het ‘Paul Revere House’ door de ‘Italian Quarter’ over ‘N Washington Bridge’ naar ‘Bunker Hill Monument’. Nog een pittig stukje wandelen, maar zeer de moeite waard.
De Freedom Trail is een geschiedkundige wandeling door het stadscentrum van de stad en is vier kilometer lang en passeert 16 locaties van nationaal historisch belang. De route is aangegeven in rode baksteen op trottoirs. Je volgt de rode lijn, een opdracht makkelijker dan dat kun je een kind niet geven!
Wie was Paul Revere (spreek uit als Reveer)? Je komt zijn naam veel tegen in de historie van Boston. Hij was een welvarende zilversmid in Boston, die aan het begin van de Amerikaanse Revolutie hielp met het opzetten van een systeem voor het verzamelen van inlichtingen over de Britse troepen, die in en rond Boston gelegerd waren. In de avond van 18 april 1775 gingen de Britse troepen op weg naar de plaatsen Lexington en Concord om wapens van de revolutionairen in beslag te nemen. Revere reed met een geleend paard met een aantal kameraden naar Lexington en Concord om de revolutionairen te waarschuwen. Alle Amerikanen leren op school over de "rit van Paul Revere", die beschouwd wordt als een van de belangrijke patriottische daden van de Amerikaanse revolutie.
Bij Bunker Hill besluiten mijn zoon en ik dat we de 294 treden naar de top van de obelisk, want dat is het monument, gaan beklimmen. De eerste honderd treden denken wij rennend te doen. Kapot zijn we bij tree 99, om daarna op de steeds smaller wordende trap nog 195 tredes meer te moeten doen. De beloning boven is groot! Jammer dat het zwaar bewolkt is, maar het uitzicht 360 graden over Boston, Cambridge, Charles Town, de rivier, de haven en de zee is fantastisch! Lang genieten we er niet van. We hebben vandaag veel gedaan en het wordt tijd om “hotelwaarts” te keren. We lopen naar de oranjelijn van de metro en stappen bij ‘Community College Station’ op de metro. Vandaar gaan we via de rodelijn, terug naar Alewife station, al met al toch wel een half uur dat we in de metro zitten.
Bij aankomst in het hotel duiken we in het zwembad. Even later doen we boodschappen bij de ‘Wegmans’, wegmans.com - omdat we vanavond willen barbecueën bij het hotel. Daar staan naast het zwembad twee “Weber Genesis Stainless steel” gasbarbecues. Die moeten we natuurlijk even uittesten! Overigens, de Wegmans supermarkt is zo idioot groot, dat we meer dan een uur bezig zijn geweest om onze barbecue spullen te halen. Tegen halfacht in de schemer werden de eerste hamburgers op het vuur gelegd. Gelukkig is het hier niet zo donker als in Jackson, New Hamshire, waar we onszelf met de telefoons moesten verlichten aan de rivier om nog te kunnen barbecueën in het pikkedonker. Morgen geen ‘whale watch’, wat gepland stond, maar vanwege de voorspelde regen naar donderdag is verplaatst.