Dag 4

Dag 4 – Van Newport naar Long Island, New York

Iets later uit bed, we beginnen al aardig gewend te raken aan de tijdszone van Oost-Amerika. Vandaag vertrekken we uit Newport om naar Long Island te gaan. Ik ben al enige jaren erg benieuwd naar Long Island. Dichtbij New York, maar hoe ziet het eiland, waar ook de wijken Queens en Brooklyn liggen, er verder uit? En in Woonmagazines wordt regelmatig geschreven over “The Hamptons” en opende onlangs een bloemenwinkel bij ons in het dorp met de naam “Hamptons”.
The Hamptons zijn een groep dorpen en gehuchten in de towns East Hampton en Southampton. Die liggen in Suffolk County, in het oosten van Long Island. Oorspronkelijk waren The Hamptons een van de summer colonies van de VS, waar welgestelde Amerikanen hun vakanties doorbrachten. Hoewel het traditioneel bastions waren van "oud geld", staan The Hamptons nu ook bekend om de vele beroemdheden, zoals zangers en acteurs, die er verblijven. Wie zullen we tegenkomen?
De portiers van het hotel Viking rijden onze auto voor en laden de bagage in de auto. Zelf heb ik er moeite mee wanneer dit voor mij wordt gedaan, maar de mannen dringen dusdanig aan dat weigeren geen optie is. We stoppen wat dollarbiljetten in hun handen voor de verleende diensten en vertrekken. Voordat we écht onze richting kiezen, bezoeken we eerst nog een plaatselijk supermarkt.
Ook hier heet de supermarkt “WallMart”, een ramsjwinkel. In Nederland zou je er niet gezien willen worden, maar hier vergapen wij ons aan de immense hoeveelheid goedkope consumentenartikelen. Eén ding nemen we zeker mee en dat is een koelbox. Voor het lieve bedrag van $18,95 lopen wij met een koelbox naar buiten. Even ijs in een grote zak bij de kassa halen en onze koelkast kan dienstdoen.
We besluiten om bakken met gekoeld fruit, yoghurt, brood en wat beleg voor het ontbijt mee te nemen en ergens onderweg op te eten. Maar voordat we Newport echt kunnen verlaten dienen we een behoorlijke “berg omhoog” over het water te nemen. Dit is de Newport Bridge die het Aquidneck eiland verbindt met het Conanicut Island over de ‘Narragansett Bay’. Volgens Wikipedia is de overspanning van de brug de grootste van heel New England en torent hij maar liefst 122 meter boven water. Wanneer we boven zijn is de hoogte van de brug indrukwekkend en hebben we vanuit de auto een fantastisch uitzicht over de baai en de eilanden.
Nu willen we snel een plek vinden om te ontbijten en die vinden we uiteindelijk bij Point Judith. We parkeren de auto bij Scarborough State Beach. ‘State beaches’ zijn goed onderhouden en bewaakte stranden, vaak met faciliteiten als douches en omkleedhokjes. Omdat we van plan zijn om alleen ons ontbijt hier te nuttigen en na een half uur tot driekwartier onze weg te vervolgen, betalen we met enige tegenzin de $14 om het strand op te mogen. Het is verrassend druk op het strand, het is tenslotte maandag, maar kennelijk is het ook hier vakantie. De omgeving met baaien, fjordachtige inhammen en de goudkleurige standen zijn fantastisch mooi. Huizen van hout, meestal in witte en lichtgrijze kleuren geverfd, zijn op de meest mooie plekken gebouwd in het glooiende terrein met rotsen, struiken en helmgras. Ons dorp aan de Noordzee, ontsiert door jaren zestig bebouwing, kan hier nog een voorbeeld aan nemen!
De koelbox gaat weer de auto in en we vervolgen onze weg naar Connecticut, waar we vanuit ‘New London’ de veerboot naar ‘Orient Point’ op het Noordoostelijke punt van Long Island willen nemen. We zijn ruim op tijd, dus besluiten we om door het plaatsje Mystic te rijden. Veel plaatsen in Connecticut speelden op enig moment een rol in de scheepsbouw en visserij. In Mystic is dit nog in volle glorie te bewonderen, als een openluchtmuseum waar je de oude dokken en het Mystic Sea Aquarium kunt bezoeken. Dat alles hebben wij niet gedaan, maar het is een aardig plaatsje wat het omrijden meer dan waard is.
Uiteindelijk komen we via de brug over de “Thames River” in “New London”. Hoe verzin je het, alles is hier vernoemd naar plaatsen en rivieren in Engeland! Dat wisten we al, maar dit is voor ons Europeanen een beetje lachwekkend, Londen aan de Theems, maar dan hier. We zijn een klein uur eerder bij het vertrekpunt van de veerboot. Deze ochtend had ik via de laptop een plek gereserveerd en betaald via www.longislandferry.com. Reserveren, al is dat kort van te voren, is zeer aan te raden in de drukke zomermaanden. Elk half uur vertrekt vanaf half zes ’s ochtends tot en met vier uur ’s middags een veerboot uit New London. Daarna per uur en de laatste vertrekt om kwart voor negen ’s avonds. Wij betaalden $122, zeg maar €100 voor de overtocht (enkele reis). Dit bedrag hangt vooral af van de grootte van de wagen, dus dat was in ons geval kassa…
Waar het bij vertrek nog mooi weer en warm is, begint het op het water te betrekken en koeler te worden. De tocht duurt 1 uur en 20 minuten en kruist de ‘Long Island Sound’. We hopen onderweg nog dolfijnen of walvissen te zien, maar helaas, dat gebeurd niet. In ‘Orient Point’ aangekomen rijden we direct richting New York. Long Island is hier heel landelijk en tot onze verbazing zijn heer heel veel wijngaarden, druivenranken die in het licht heuvelachtige landschap snakken naar de zon. Bij veel wijnboeren kun je wijnproeven, misschien iets voor later deze week.
Soms doet het landschap, met de smalle landengte, de moerasgebieden, die door bruggen worden doorsneden en de zee, die overal aanwezig is, denken aan Florida. Alleen hier geen palmbomen en azuurblauwe zee, maar inmiddels wat spetters en dronkere wolken die het geheel meer Nederlands doet aanzien. De tocht naar Southampton aan de Zuidoostelijke kant van Long Island duurt iets langer dan ik had gedacht, maar na anderhalf uur bereiken we de plaats van bestemming.
We slapen de komende 3 nachten in de ‘Southampton Inn’. Bij het inchecken worden we wat nors begroet en ‘gedirigeerd’ naar onze kamer. Die is vervolgens wel heel erg ruim en we krijgen een kamer met uitzicht op de tuin aan de achterzijde van het hotel met het zwembad. De kinderen zijn moe en willen op de kamer wat op de telefoon internetten… Wij besluiten om het hotel en de tuin te verkennen. Op maandag is het ‘happy hour’ met cocktails 2 voor 1. De reden om na een lange dag te genieten van een Mojito! We proberen op die manier de zon weer tevoorschijn te toveren, maar dit lukte helaas niet.
’s Avonds eten we wat in het “Southampton Publick House” op 5 minuten lopen van het hotel in het dorpje zelf. De Publick House, www.publick.com , is een Pub met pubfood en, althans dat claimen ze, de eerste kleinschalige ‘organic brewery’ van Long Island. Gehonoreerd met “Top Brewpub by Beer Advocate Magazine” en “Ranked #8 Specialty Brewery in the World and #3 in Top 50 Specialty Brews in America”.