Dag 2

Dag 2 – Kerstdag in een sprookjesachtig besneeuwd Boston

Dag 2 – Kerstdag in een sprookjesachtig besneeuwd Boston

De biologische klok wekt ons al rond 5 uur in de ochtend. We rekken het opstaan tot 6.00 uur, en dan gaan de eerste telefoons aan om even het nieuws en social media te checken. Buiten sneeuwt het inderdaad! Nog niet lang, want er ligt nog nauwelijks sneeuw op daken van de gebouwen om ons heen. We doen het rustig aan. Het ontbijt is vandaag op eerste kerstdag tot 12.00 uur. Niet dat we van plan zijn zo laat te ontbijten, maar haasten hoeven we ook niet.
Nadat we allemaal hebben gedoucht en de meesten van ons zijn aangekleed begint het heus te sneeuwstormen buiten. Ik heb veel sneeuw in mijn leven gezien, vooral in de bergen van Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk en Noorwegen, maar de heftigheid van de sneeuwval hier heb ik nog nooit gezien. De sneeuwvlokken knallen naar beneden, alsof er een luchtblazer uit de hemel de sneeuw naar beneden katapulteert. Vanachter het hotelraam spannend om te zien, maar buiten wagen wij ons nog even niet.
Het Omni Parker House hotel is in 1927 gebouwd. Het originele Parker House Hotel werd op deze plek in 1855 opgetrokken, wat het het langst aaneengesloten commercieel opererende hotel van de hele verenigde Staten maakt. Het oogt wat ‘outdated’, maar nu met kerst, met al haar klassieke details van houten ornamenten, oude schilderijen, beelden en licht gele vloerbedekking met bordeauxrode bloemen en mintgroene bladeren, is het heel leuk en romantisch verblijven. In de lobby vangen de vier goudkleurige deuren van de liften je blik. Een grote kerstboom in deze tijd van het jaar complementeert het plaatje. Het Omni Parker Omni Parker House in Bostonis lid van “Historic Hotels of America”, een officieel programma van de “National Trust for Historic Preservation”.
Het kerstontbijt is in een zaal van mahoniehout en grote kroonluchters. We worden hartelijk ontvangen en genieten van de typisch Amerikaanse ‘breakfast’. Naast de baked eggs maakt men voor ons speciaal ‘blueberry pancakes’ met ‘Maple Syrop’ (Ahorn Siroop). Van de 10 pannenkoeken die ons worden gebracht, nemen we er 8 mee naar de hotelkamer. Wie weet, voor later vandaag wanneer één van ons trek krijgt.
Terug van het ontbijt in onze hotelkamer wachten we nog even om naar buiten te gaan. De voorspelling is dat het tegen 13.00 uur opklaart. Gelukkig wordt het al snel lichter en de sneeuwval minder heftig en na een uur ‘wachten’ op de hotelkamer besluiten we naar buiten te gaan. We pakken onszelf goed in. Bergschoenen en snowboots, sjaals, handschoenen, mutsen en dikke jassen, we hebben het allemaal bij ons.
Buiten sneeuwt het nog steeds lekker door. In 3 uur tijd is er zo’n 10 centimeter sneeuw gevallen. Wat opvalt is dat de sneeuw ‘droog’ aanvoelt. Niet de natte papsneeuw die we in Nederland meestal krijgen voorgeschoteld. Wanneer we in de Boston Common aankomen, op 5 minuten lopen van het hotel, ontwaakt er zo waar een vaag zonnetje. Met de sneeuw die nog steeds valt is het Boston Common park een sprookje. Wat een geluk! Dat we dit mee mogen maken! Alsof we in een kerstfilm van Disney figureren. Onwerkelijk.
Er wordt wat gedold in de sneeuw. En natuurlijk heel veel foto’s gemaakt. Inmiddels sneeuwt het nauwelijks meer en zien we blauwe lucht. De zon glinstert de sneeuw fel op. Via de ‘Massachusetts State House’ met haar gouden koepel lopen we naar de ‘Frog Pond’. Men heeft van deze dichtgevroren vijver een schaatsbaan gemaakt. Op eerste kerstdag is deze gesloten, zoals trouwens alles bijna gesloten is in Boston. Opvallend, in een land waar alles voor de commercie gaat, wint Nederland het op dit terrein van de Verenigde Staten. Een paar weken geleden probeerde ik al via de computer een restaurant voor de avond te reserveren, maar vergeet het maar. Op letterlijk twintig restaurants na is alles dicht op Eerste Kerstdag ’s avonds. En die twintig die wel open zijn vragen de hoofdprijs van meer dan $100 per couvert.
Over de heuvel bij ‘Frog Pond’ steken we de straat over naar de vijver met de zwanenbootjes. 3 maanden geleden zagen we deze ‘Swan boats’ nog varen over de vijver, nu natuurlijk niet, met misschien wel 10 centimeter ijs op het water. Het romantische bruggetje over de vijver is een fotogenieke plek. Uiteindelijk lopen we om de Public Garden en de Boston Common heen, langs het Westin Hotel en het Four Seasons Hotel. De stad begint langzaam te ontwaken na de sneeuwstorm van vanochtend. Sneeuwschuivers van groot tot klein zijn her en der bezig de straten en trottoirs schoon te maken. Via Tremont street lopen we achterlangs via Washington street langs het Opera House naar Downtown Crossing. Dit is het Theater District en vlakbij ons hotel.
In onze hotelkamer teruggekomen relaxen we even, kijken een kerstfilm op de televisie en testen de op Black Friday gekochte “Harmon/Kardon Cortana Invoke speaker”. Dit is een door Microsoft Cortana spraak gestuurde speaker. Een enkeling doet een klein dutje, het mag allemaal vandaag na de reisdag van gisteren met de jetlags.
Om twee uur vanmiddag heb ik een plekje in het “Artisan Bistro” van het Ritz Carlton Hotel gereserveerd voor een kerstbuffet. Zoals gezegd is het moeilijk voor diner ’s avonds iets te boeken, maar veel restaurants hebben wel een ‘special’ voor de middag. Vervolgens sluit men om 4 of 5 uur in de middag. In dit geval hebben we besloten om de brunch in het ‘Artisan’ te doen en vanavond naar de film de ‘The Greatest Showman’ in “Loews Cinema Boston Common” te gaan. Loews is Downtown Boston de grootste bioscoop en de film lijkt een echte kerstkraker te zijn…
Tonnetjerond rollen wij het Ritz Carlton uit… blij dat we pas vanavond naar de bioscoop gaan en niet linea recta door naar de film. Eerst even uitbuiken op bed… om uiteindelijk om iets voor zeven uur ’s avonds weer richting de Boston Common te lopen, echter nu in het donker. De kerstboom in de Common heeft lichtjes in alle kleuren. Kransen langs de paden door het park zijn verlicht. En de vele bomen langs Tremont Street hebben hun eigen kleur verlichting. Prachtig om op die manier naar Loews Cinema te lopen. Deze bioscoop is inderdaad immens. 23 zalen heeft dit gebouw, waarvan één een IMAX.
We hebben genoten van de film om vervolgens tegen de snijdende koude wind naar het hotel te lopen. Morgen weer een dag, op naar de bergen van New Hampshire en Vermont!