Dag 14

Wells Grey

Vandaag staat een volle dag ‘Waterfall Park’ Wells Grey op de planning. Het plan is om in ieder geval tot de Helmcken Falls te rijden. Daarna zien we het wel.
In tegenstelling tot gister is de lucht helemaal betrokken, maar het is al redelijk warm.
De ingang van het park is maar een paar minuutjes rijden vanaf de camping. Ik bedenk me te laat dat het misschien handiger was geweest als we eerst langs het Visitor’s Centre waren gereden voor een map of iets iets dergelijks. Er begint intussen al wat blauwe lucht tevoorschijn te komen.
Het park is een lange weg van een kilometer of 70 die langs alle highlights loopt. De eerste stop is de Spahat Falls. Vanaf de parkeerplaats is het een korte wandeling naar het uitzichtpunt. Dit is een hele andere waterval dan we tot nu toe gezien hebben. Vanuit een kloof stroomt deze naar beneden. Ik heb gelezen dat de bekende Helmcken Falls vele malen spectaculairder is dan deze, maar ik vind dit al een hele bijzondere. Na wat foto’s lopen we snel terug om een bus toeristen voor te zijn die ook weer in stappen.
De weg door het park is niet heel bijzonder en af en toe vrij slecht. Na wat kilometers is de volgende stop de Moul Falls. Deze is vanaf de parkeerplaats ruim drie kilometer lopen. Mijn vader redt dit sowieso niet dus we besluiten door te rijden. In een groot open veld zie ik in de verte een bizon staan. Waarschijnlijk geen wilde maar toch leuk om te zien. Hij staat alleen te ver weg om hem op de foto te kunnen zetten, jammer.
We zijn nu al vrij lang onderweg maar tot nu ben ik nog niet erg impressed. Je moet hier lang rijden om iets te zien. Het valt me een beetje tegen tot nu toe. We stoppen bij een informatiebord om te kijken wat we nog kunnen verwachten. De lucht is nu overwegend blauw en het is weer flink warm. Even verderop is de Green Mountain Viewing Point. Dit is een uitkijktoren die over de valley uitkijkt. Ik heb vooraf gelezen dat deze aan een onverharde weg ligt van een paar kilometer. We zijn er nu toch dus besluit de weg in te slaan. Het pad is in principe redelijk maar wel klimmen. Met een camper is het te doen, maar ik raad het niet direct aan. Ook omdat de uitkijktoren zelf een lachertje blijkt te zijn. Het is een enorme teleurstelling voor de moeite die je moet doen om er te komen. Maar ach, we hebben vakantie en geen haast. Na even rondgekeken te hebben draaien we weer om en beginnen we opnieuw aan het avontuur ‘zandpad’.
We hebben nu, gok ik, zo’n 30/35 kilometer gereden als we ‘pas’ bij onze derde stop aankomen, de Dawson Falls. Dit is een lage, brede waterval. Na tien minuten lopen kom je bij een uitzichtpunt. Er zijn hier overigens heel veel muggen dus stil staan om te kijken naar de omgeving is er niet echt bij.
Als we bij de Helmcken Falls aankomen gaat de doorgaande weg over in een onverharde weg richting het meer. We besluiten dat deze waterval de laatste stop is. Vanaf de parkeerplaats loop je direct naar het uitzichtpunt. Tot nu toe hebben we veel watervallen gezien, maar deze is by far de meest indrukwekkende. Met een enorm geweld valt het water meer dan honderd meter naar beneden. Het is jammer dat je er niet dichterbij kan komen, maar vanaf het viewpoint heb je een goed uitzicht.
Op de terugweg is het een nadeel dat je de 40 kilometer lange weg weer helemaal terug moet rijden. De highlights hebben we op de heenweg al gezien, dus is het een beetje een saaie rit.
Een paar kilometer voor de uitgang van het park loopt er wel een beer langs de weg. Die had ik vandaag niet verwacht!
Wells Gray heeft een aantal bijzondere watervallen, maar overall ben ik niet enorm in de indruk van dit park. Het was even een leuke tussenstop op de route. Ik denk ook dat dit leuker is als je wat langere hikes gaat maken.
Op weg naar de camping stoppen we nog even bij Tim Hortons voor een frozen lemonade. Dít is de reden dat ik niet meer terug wil naar Nederland. Het is sowieso geen straf met deze temperatuur.

‘s Avonds verbaas ik me over de grootste ‘fifth wheel’ (trailer) die ik ooit gezien heb! Dit is echt letterlijk een huis op wielen. Hij is zeker 12 meter lang en 4 meter hoog. Ik vind dat ik behoorlijk behendig ben met onze camper, maar alle credits gaan naar de man die deze trailer op het smalle plekje op de camping krijgt. Vervolgens blijkt er nog een stel bij te horen met een zelfde.