Dag 3

Op weg naar Denali

Omdat we de dag ervoor de afslag naar Eklutna hadden gemist, reden we nog even een paar mijl terug op de highway om deze bijzondere plek te gaan bekijken. Er is daar een Russisch-Orthodox kerkje met begraafplaats. De graven zijn voorzien van houten huisjes die in veel gevallen al aardig verweerd zijn maar de wat recentere zien er nog heel mooi uit.

Daarna gaan wij de George Parks highway in noordelijke richting op en maken nog een tussenstop in Wasilla. Daar is het hoofdkwartier van de beroemde Iditarod sleehondenrace (ruim 1000 mijl!). De video van ca. twintig minuten die daar wordt vertoond geeft een goed beeld van wat er bij die race allemaal komt kijken. Heel indrukwekkend! Daarna bij de plaatselijke supermarkt wat inkopen voor onderweg gedaan en bij de liquor shop ernaast kennis gemaakt met de wat doorgeslagen regels rond de verkoop van alcohol. Bij binnenkomst werd er naar onze ID gevraagd en aangezien Anita haar rijbewijs en paspoort in de auto had laten liggen, werd zij gemaand om de zaak te verlaten. Alsof zij eruit ziet dat ze nog geen 21 jaar was!

Vervolgens verder richting Denali. Onderweg werden we verrast door het uitzicht op een grote witte berg die niets anders dan Mount Denali (ruim 6000 meter hoog) kon zijn. Bij viewpoint South zagen we de top nog steeds boven de wolken uitsteken, een beeld dat veel Alaska reizigers nooit zullen zien. Wij hadden dus veel geluk want bij het noordelijke uitzichtpunt was de berg al door de wolken bedekt.

Onderweg naar het bezoekerscentrum van Denali National Park om de tickets voor de Tundra & Wildlife Tour van de volgende dag op te halen, passeerden we al ons onderkomen voor de komende twee nachten. Gelukkig bleek dat de tocht pas om half acht zou vertrekken, terwijl ook vijf uur mogelijk zou zijn geweest!

Inmiddels waren de hemelsluizen wijd open gegaan en moesten wij in de stromende regen onze cabin bij Grizzly Bear Lodge opzoeken. Daarna naar de overkant van de weg voor het diner. De verse rode zalm smaakt daar toch heel wat beter dan de vis die wij in Nederland regelmatig eten.

We gingen slapen met het bange vermoeden dat de regen de volgende dag wel eens spelbreker zou kunnen worden bij de tocht door Denali.