Dag 12

Walvissen, puffins en gletsjers

Weer vroeg op want om 7.00 uur worden we verwacht bij de haven voor de Kenai Fjords toer. Vlak naast de Tanaina, het schip waarmee we gaan varen, duikt al een zeeotter op. Onderweg zien we al snel een bald eagle op een boei zitten en even later varen we richting Golf van Alaska om daar walvissen te gaan spotten. De Steller zeeleeuwen en de puffins (papegaaienduikers) die we onderweg zien zijn mooi meegenomen maar als de eerst fontein op het water wordt gezien, is iedereen op het schip meteen wakker. Kapitein Heather legt de boot vrijwel stil en alle mensen speuren de zee af naar meer tekenen van de bultrug walvissen.

Na een tijdje zien we zeker drie walvissen in de buurt maar wat is het moeilijk om die beesten goed in het beeld van de camera te krijgen. Uiteindelijk lukt het toch om een paar plaatjes en een korte video te schieten. Het is echt indrukwekkend als je die grote beesten boven ziet komen en weer ziet duiken waarbij de staart als afscheid soms nog even boven het water uitsteekt.

Het wordt tijd om weer verder te gaan want de gletsjer is nog een stuk verder varen. Een enkeling aan boord wordt een beetje zeeziek maar de tocht verloopt toch tamelijk rustig. Rond het middaguur liggen we op een paar honderd meter van de Aialik gletsjer stil, de motor van het schip gaat uit en we kunnen in alle rust kijken en ook luisteren naar de gletsjer. Soms is er een knal te horen en valt er een stuk van het ijs naar beneden. Op een ijsplaat in de baai liggen dan enkele zeeleeuwen te luieren. Het is tamelijk koud maar de bootsman lijkt er geen last van te hebben want die loopt op het achterdek gewoon in zijn T-shirt rond en maakt op verzoek foto's van de mensen aan boord.

Na een half uur dobberen en genieten van het prachtige uitzicht, wordt de motor weer gestart en beginnen we aan de terugreis naar Seward. Onderweg nog verschillende kolonies zeeleeuwen, puffins en aalscholvers gezien. Die laatste vogels zijn in ons land tegenwoordig heel gewoon maar de Amerikanen vinden ze nogal bijzonder. In de haven worden we weer begroet door de zeeotter.

Hoewel het een klein beetje miezerde, besloten we toch nog maar naar de Exit gletsjer te rijden, zo'n 10 kilometer verder op de weg waar ons hotel aan lag. Daar aangekomen eerst naar het uitstroomgebied waar de rivier met snelstromend smeltwater grote brokken glashelder ijs meevoert. Daarna een niet erg zware klim naar boven gemaakt waar we in de buurt van de gletsjer konden komen. Een paar jaar geleden kon je het ijs daar nog aanraken maar dat wordt nu te gevaarlijk geacht zodat we de gletsjer alleen op een afstandje konden bekijken.