Dag 10

Mammoth Lakes, reisdag 10

Dinsdag 19 juli 2016
Vandaag rijden we van Death Valley naar Mammoth Lakes. Direct bij het verlaten van ons hotel zien we allemaal mensen wandelen en hardlopen op de weg. We denken nog bij onszelf “die zijn gek, wie gaat er nou hardlopen met deze temperatuur”, maar zien dan dat vandaag de Ultra Marathon van Death Valley is. Deze wordt 1x per jaar gehouden dus het is wel bijzonder dat we dat nog meepakken op onze reis.
We rijden ca 1,5 uur door onherbergzaam gebied voordat we het eerste bewijs van leven tegenkomen ;-), een klein gehuchtje genaamd Keeler – het ziet er vrij troosteloos uit. Nog weer een half uur verder komen we voor het eerst een wat grotere plaats tegen. Hier stoppen we om te tanken en te lunchen.
Na de lunch verandert het landschap snel, we komen in de bergen en wanen ons al snel in Oostenrijk. We zien ski-verhuurbedrijven, ski-liften en de temperatuur daalt snel. Dat laatste is wel even aangenaam na het bloedhete Death Valley. Rond 14:00 uur komen we aan bij ons hotel in Mammoth Lakes. Het heet de Alpenhof Lodge en ziet er ook echt uit als een Oostenrijks hotel. Er staat zelf Wilkommen boven de ingang! De volgende ochtend aan het ontbijt horen we dat de eigenaar een Oostenrijker is, dat verklaart veel ;-)
We zijn te vroeg en kunnen nog niet inchecken. Dan eerst de omgeving maar verkennen. We rijden naar Mammoth Lakes Village. Hier vertrekt een pendelbus langs diverse bezienswaardigheden. We gaan eerst naar het National Monument the Devils Postpile. Vanaf de busstop is het nog 0,7 mile lopen (een ruime kilometer). Het is een mooie, goed begaanbare wandeling en het is het waard. Wat een bijzonder stukje natuur. Het is moeilijk te geloven dat deze Devils Postpile niet door mensenhanden maar door de natuur is gecreëerd.
We besluiten door te wandelen naar the Rainbow Falls. Travis, de vriendelijke jongen die ons te woord stond in het hotel, heeft ons geadviseerd om hier naar toe te gaan. Het is een wandeling van 2,5 mile (ca. 4 kilometer) door een prachtig gebied. Het is wel wat lastiger begaanbaar en de zon brandt inmiddels flink maar de natuur is prachtig. Rond 16:30 uur komen we aan bij de waterval. Gelukkig doet hij zijn naam eer aan en zien we een prachtige regenboog. Er huppelen ook grappige kleine beestjes rond die ons doen denken aan eekhoorntjes maar dan in mini uitvoering. Later in het hotel zoeken we ze op Internet op. Het blijkt inderdaad de kleinste soort eekhoorn te zijn, de chickaree.
We beginnen aan het laatste stukje van de wandeling: 2,2 mile terug naar de bus. Het is een steile klim en ik begin er voorzichtig een beetje genoeg van te krijgen ;-). De bordjes die de route aangeven zijn onduidelijk of ontbreken maar gelukkig komen we een Amerikaans gezin tegen die ook bij deze halte zijn uitgestapt en zij weten de weg terug. We wandelen gezellig samen verder. Ze komen uit de buurt van LA en voorzien ons van diverse do’s en don’ts voor de rest van onze reis.
Rond 18:15 zijn we terug bij het hotel. We frissen ons op, trekken wat warmere kleren aan want het koelt flink af, en gaan dan lekker een hapje eten. Daan en Laura trakteren ons na het eten op een Ben en Jerry’s ijsje. Wat een lekkere afsluiting van de dag.
Oh ja wat ik nog helemaal vergeet: overal hangen waarschuwingen "Be bear aware". Er zitten hier blijkbaar veel wilde beren... best een verontrustende gedachte tijdens onze wandeltochten. Gelukkig zijn we onderweg geen beren tegengekomen :-)