Dag 1

Amsterdam - Vancouver

26 mei 2016 Een verstekeling

Vandaag op werktijd wakker geworden en opgestaan. Onze onvolprezen buurman André, heeft ons naar het station gebracht. Daar met de rest van de grijze golf gewacht tot het negen uur werd, zodat we als senioren gebruik konden maken van onze vrij reizen dag. Onderweg uiteraard gecheckt of ons vliegtuig, dat uit Kaapstad onderweg was naar Nederland, de weg niet was kwijtgeraakt. Terwijl wij bijna op Schiphol waren, zag ik het toestel vliegen. Hoewel zij die mij kennen ongetwijfeld denken dat ik ze wel vaker zie vliegen, kan Clarie het dit keer bevestigen.

Schiphol vertrek 2, was een ongekende drukte. De Efteling kronkelpadtouwen waren nog niet voldoende uitgetrokken, zodat er voor de afgifte van de bagage een zeer brede en onduidelijke rij stond. De machines konden het niet aan en er werden ook een aantal menselijke incheckbalies ingezet. Net als bij Albert Heijn kies je uiteindelijk altijd de verkeerde rij, maar wie heeft er haast als hij op vakantie is? Wij niet in ieder geval. Tijd genoeg om tijdens het wachten in de rij onze roltassen hun blauwe overjas aan te trekken.
De wachttijd bij de beveiliging was kort. Ook bij de paspoort controle geen onverwachte verassingen. Al vast wat Canadese dollars gekocht. Met plastic beveiligd geld. Altijd handig voor de eerste uitgaven.
Eerst naar gate E20, om ons vliegtuig op de gevoelige plaat vast te leggen. We vliegen vandaag met onze Nationale Trots, al verkeert KLM al enige jaren in Franse invloedsferen. Een Boeing 777-206 ER, de Ferrara City. Ik heb inmiddels opgezocht waar dat ligt. Voor de lezers van dit proza, zoek het zelf maar uit of op :-). De PH-BQF is een twaalf jaar oude leasebak van de KLM. Vliegtuigen gaan ook wat langer mee dan auto’s. Wel zijn in 2015 alle interieurs vernieuwd.

Helaas ontbrak de kroon als logo boven de letters KLM. En dat terwijl mijn eigen koningin gebruik maakt van dit toestel. Dat is de schuld van de Chinezen. We vliegen namelijk met een toestel in de kleuren van KLM ASIA.

Aangezien het wel het toch nog wel even gaat duren, voor we tijdens de vlucht iets te eten krijgen, als lunch nog maar heerlijke Ceasar salade gegeten. We blijven in koninklijke of eigenlijk keizerlijke sferen.

Het boarden ging niet op stoelnummers, maar verliep toch wel soepel. Door de nieuwe inrichting in economy class van 3-4-3, zijn de gangpaden het smalst van alle vliegtuigen die bij de KLM in dienst zijn. Dit volgens de flight attendant. Nooit te beroerd om een complimentje te geven, zei ik dat daarom slechts slank cabine personeel op deze vlucht aanwezig was. Dat kon ze wel waarderen. Dat dit voor mij als passagier helaas niet het geval is, is dan wat minder.

De nieuwe slanke stoelen zorgen bij gelijkblijvende stoelafstand, voor meer beenruimte. Voor mijzelf met 1.83 m voldoende. Maar 9 uur vliegen blijft een lange zit. Onderweg me vermaakt met James Bond Spectre en de The Hatefull Eight.
De service aan boord was zonder meer goed. Vriendelijk en efficiënt. Iemand die tijdens de eerste maaltijd sliep, kreeg later supersnel alsnog zijn maaltijd en een whisky. Toen ik vroeg om een bakje fruit in plaats van een ijsje als snack tussendoor was dat ook geen probleem. Helaas ook bewolking en regenachtig weer bij aankomst in Vancouver dus niet zoveel van de omgeving gezien tijdens de landing. We waren keurig op tijd en gingen ongeveer als laatste van boord. Waarom gaan staan als je toch op anderen moet wachten.

De rij bij de grenscontrole was met voldoende Efteling kronkelpadtouwen aangegeven en was niet bijzonder lang. Als volger van Border Security Canada kon ik vlot de vragen beantwoorden over onze reisplannen konden we snel met de juiste code op onze aankomstkaart onze bagage ophalen en direct naar buiten.

Het servicebusje van Accent Inn was er binnen een kwartier en zetten ons voor de deur af. Inchecken verliep snel. Er werd ook meteen een telefoontje gepleegd met Cruise Canada en geregeld dat we de volgende dag om 8.30 uur zouden worden opgehaald.
De kamer was aan de achterkant van het motel. Geen last van het verkeer. Alle lichten in de kamer waren aan. Helaas door vermoeidheid of andere oorzaken geen lichtknopje te vinden. Dus dan volg je het snoer naar de wandcontactdoos en trek je de stekker er uit.

Eerst lekker gedoucht. Daarna nog op pad om een datakaartje van Bell te bemachtigen om ook onderweg te kunnen internetten. Een heel gedoe. Doet het al wel in mijn oude telefoon die ik had meegenomen, maar nog niet in mijn kleine modem. Ik moet nog wat instellingen aanpassen. Nog even bij een supermarkt een belegd broodje voor de kleine trek en voor het ontbijt gekocht. Daarna gauw naar bed.

Oh ja, en nu blijkt dat we een verstekeling aan boord hebben voor de rest van de reis. Een badeend een echte slechte: Piet Piraat.

De foto's staan op Flickr: https://flic.kr/s/aHskB5oC2G